Sveinbjörn Þórðarson

Blog[g]

Across the pale parabola of joy, into the warm embrace of /dev/null.
RSS


Poor ol' Britain

14.3.2019 kl. 21:32 - Sveinbjörn Þórðarson

I can't help but feel sorry for our British cousins. We Icelanders like to think we have it bad with our rotten Independence Party, but those guys are rank amateurs at evil compared to the Tories. The British Conservative Party is quite possibly the vilest assortment of morally bankrupt elitists in all of Western Europe. I honestly wouldn't raise an eyebrow if someone were to demonstrate to me beyond a doubt that the lot of them enjoyed mutilating little kittens for fun.

Just as we Icelanders are stuck with our horrid conservatives, the British people are stuck with the Tories. The difference is that we Icelanders might - just might - someday get rid of our right-wing parasites. The British, however, will never shake off the Tories. Stockholm syndrome. They're just too much in love with being slaves to their "betters." They should have had a great big revolution in the 18th century like the French and chopped off the heads of all their rotten clergy and aristocrats.

pray authority
Separator

Klassískt Ísland

11.3.2019 kl. 19:28 - Sveinbjörn Þórðarson

Guðni Ágústsson situr við hótelbarinn á Kanarí að háma í sig hágæða serranó-skinku og Manchego tapas, skrifandi reið antí-ESB smáskilaboð til þingmanna með kámugum fingrum. Á meðan hírumst við hér í rokinu, ekkert í boði nema vatnsblandaðar matarlímskjötafurðir og Skólaostur. Klassískt Ísland.

Separator

Sloth getting some love

15.2.2019 kl. 19:17 - Sveinbjörn Þórðarson

Sloth, a Mac app I created some 15 years ago, is getting some love on Hacker News.

Separator

Úkraína

10.2.2019 kl. 19:37 - Sveinbjörn Þórðarson

Meanwhile, in Ukraine...

ukraine
Separator

Obnoxious island

29.1.2019 kl. 20:50 - Sveinbjörn Þórðarson

Oliver Maria Schmitt's take on Iceland:

Apathy is the predominant way of life, coupled with delusion, conceit and arrogance,” according to Oliver, who sees Icelanders as a bunch of self-important blowhards who celebrate idiocy, which he argues is “considered a gift from god“ by the local population. These annoying people “consider crankiness to be charming” and view “anti-social eccentricity as a sign of originality ... The "astronomical prices" in Reykjavík are also a source of annoyance to the disillusioned German traveller.

That final sentence really nails it.

Separator

Ad hoc

29.1.2019 kl. 00:16 - Sveinbjörn Þórðarson

Varð hugsað til þess í kvöld að máltækni er svolítið eins og stjórnmálastefnur. Það þarf alltaf sérsniðnar, ad hoc lausnir til þess að eiga við vandamálin sem spretta upp hverju sinni. Bara bjánar ímynda sér að það sé til ein, sönn, tímalaus, almenn lausn við öllu. Þeir hafa hreinlega ekki þurft að eiga við alvöru heiminn.

Separator

Heiti á erlendum borgum

16.1.2019 kl. 20:33 - Sveinbjörn Þórðarson

Tók saman þennan lista af íslenskum borgarnöfnum í vinnunni um daginn, aldrei að vita nema að einhver annar gæti haft gagn af því.

Separator

Heilt nýtt tungumál

10.1.2019 kl. 21:14 - Sveinbjörn Þórðarson

Óháð mat. Heildstæð endurskoðun. Opinbert umsagnarferli. Greinargerðir komnar í ferli hjá stjórnsýsluaðilum. Í höndum fagnefndar umsjónarsviðs.

Búrokratar, lögfræðingar, stjórnmálamenn og annað vel launað fólk með þægileg innistörf hefur skapað heilt nýtt tungumál, nýjan raunveruleika, til þess að blekkja okkur og afvegaleiða. Mikið er ég glaður að fást ekki lengur við fréttamennsku. Þetta er ógeðslegt allt saman. Slæmt fyrir sálina.

Separator

Ómerkilega elítan okkar

27.12.2018 kl. 22:26 - Sveinbjörn Þórðarson

Var þess aðnjótandi að aka í fyrsta sinn um Garðabæ fyrr í dag og varð samstundis hugsað til plebbaskaps íslensku elítunnar. Flatt og lífsnautt bílasvefnhverfi með nákvæmlega ekkert fyrir mannsandann, menningarlaus úthverfisparadís fyrir peningapunga og Sjálfstæðisfrekjur, svo þeir sjái sem minnst af pöpulnum sem þeir neyðast til að deila landinu með. Að bandarískri fyrirmynd, að sjálfsögðu, eins og góðum frjálshyggjugikkjum sæmir.

Í sumum löndum kann elítan að meta listir og fegurð. Ekki á Íslandi. Þar er draumurinn að keyra um á stórum jeppa, drekka Víking gylltan og horfa á fótboltaleiki á risaflatskjá í stóru, ljótu einbýlishúsi.

Separator

Nýjar táknmyndir í Platypus 5.3

25.11.2018 kl. 18:27 - Sveinbjörn Þórðarson

Ég sendi frá mér fyrstu útgáfuna af opna hugbúnaðarpakkanum Platypus þann 9. júní 2003, fyrir rúmum fimmtán árum [!!!]. Var rétt í þessu að leggja lokahönd á útgáfu 5.3, sem er með nýjum táknmyndum frá henni Drífu. Þetta er fyrsta facelift í yfir áratug. Ég er bara helvíti sáttur með útkomuna!

Separator

Lítið skárri en Bretland

3.10.2018 kl. 20:10 - Sveinbjörn Þórðarson

Þegar ég bjó í Bretlandi 2010 fékk þáverandi kærasta mín, sem var af bandarísku-tjílesku bergi brotin, starf á samlokustað í Edinborg. Hún var rekin eftir rúman mánuð og vinnuveitandinn neitaði að greiða henni launin sem hún átti inni.

Ég varð alveg fokillur og gerði allt sem ég gat til að hjálpa henni að leita réttar síns í breska kerfinu. Hún var auðvitað ekki í verkalýðsfélagi frekar en annað láglaunafólk þar í landi. Engin opinber aðstoð virtist vera í boði.

Eftir tvo mánuði af gríðarlegu basli við kerfið, óteljandi eyðublöð og símhringingar, var mál hennar loksins tekið til meðferðar hjá einhverju „arbitration tribunal“ og henni sagt að mæta fyrir dómara eftir þrjá mánuði. Við mættum í eitthvað möppudýrahúsnæði þremur mánuðum síðar með helling af gögnum í farteskinu - tölvupóstssamskipti, vaktatöflur, staðfest bankaskjöl osfv. - sem sýndu tvímælalaust að henni hafði ekki verið greitt þessi rúmlega þúsund pund [!].

Dómarinn kvað snarlega upp dóm í málinu: Samlokustaðurinn hefði klúðrað formsatriðum í pappírsvinnunni og þ.a.l. ynnum við sjálfkrafa málið. Þeim var gert að greiða henni öll þau laun sem hún átti inni. Sigur! Ég furðaði mig reyndar á að það væri engin sekt við svona svindli og þjófnaði en við fórum á brott sigri hrósandi, duttum í það til þess að fagna, hlógum að fýlusvipnum á fyrrum yfirmanni hennar í réttarsalnum.

Þremur vikum síðar barst bréf í pósti þar sem okkur var tjáð að dómarinn hefði gert einhver obskúr lagatæknileg mistök í málinu sem ógilti dóminn. Dæmt yrði aftur eftir þrjá mánuði. En við vorum þá bæði á leið úr landi. Hún fékk aldrei launin greidd.

Mikið er þetta viðbjóðslegt samfélag, hugsaði ég með mér. Hreint út sagt ógeðslegt. Vinnandi fólk með engin réttindi. Engin refsing fyrir að svindla svona grímulaust á starfsfólki. Málið hefði ekki einu sinni komist svona langt í kerfinu hefðum við ekki bæði verið enskumælandi og ég nokkuð naskur í að eiga við breskt skrifræði eftir langa og bugandi fyrri reynslu.

Svona myndi nú aldrei gerast á Íslandi! útskýrði ég öskureiður. Heima erum við með verkalýðsfélög og opinberar stofnanir sem tryggja að það sé ekki níðst á vinnandi fólki. Djöfull er Bretland sjúkt og dysfúnksjónal Thatcherískt kapítalistahelvíti, tautaði ég og bölvaði.

Mikið var maður naífur þá. Við erum auðvitað lítið skárri. Norrænt velferðarríki my ass.

En þetta meikar svosem alveg sens. Sjálfstæðismenn hafa lengi haft þann blauta draum að breyta Íslandi í einhvers konar klón af nýfrjálshyggju-Bretlandi Thatchers, þar sem fólkið með peningana kemst upp með allt og vinnandi stéttirnar geta bara fokkað sér og étið skít. Og tekist bara nokkuð vel til ef eitthvað er að marka þennan sláandi Kveik þátt.

Separator

Listamenn á hægri væng

16.9.2018 kl. 23:15 - Sveinbjörn Þórðarson

Í gegnum tíðina hafa öll bestu skáld, tónsmiðir og listamenn yfirleitt verið á vinstri væng stjórnmála. Og það ætti svosem ekki að koma neinum á óvart. Fólk með ímyndunarafl og sköpunarkraft, sem leyfir sér að dreyma um eitthvað annað, eitthvað betra, er ekki líklegt til þess að styðja íhaldið.

Hins vegar hef ég tekið eftir því að ef maður rekst á annað borð á listamann á hægri vængnum þá er sagan nær alltaf sú sama. Viðkomandi hefur fallið fyrir nítjándu aldar rómantísku goðsögninni um snillinginn, skaparann, ofurmennið, sterka einstaklinginn sem kærir sig ekki um að láta aumingjana og meðalmennin, hjörðina, draga sig niður í svaðið.

En kapítalismi okkar daga, a.m.k. eins og hann birtist mér, samræmist ekkert þessari ofurmennishugsjón. Það er faktískt nokkuð sem ég gat aldrei fengið til þess að stemma þegar ég las The Fountainhead eftir Ayn Rand í gamla daga (ekki að hún sé gott dæmi um hægri-skáld). Bókin fjallar um arkítekt og snilling, Howard Roark, sem neitar að beygja sig undir smekkleysi samtímans. Hann fer sínar eigin leiðir, skapar eftir eigin höfði, og gefur skít í plebbana hvað sem það kostar. Sönn objektivistahetja lifir ekki fyrir annað fólk, eins og Rand útskýrir í löngu máli við hvert tækifæri.

En vandinn er sá að Roark er klárlega gjörsamlega mislukkaður kapítalisti. Það eru kollegar hans sem mæta „þörfum markaðarins“ (lesist: þörfum plebbanna, hjarðarinnar) og maka krókinn. Eru það ekki þeir, smámennin hötuðu, sem eru góðir kapítalistar, og Roark sérvitringur sem ekki skilur lögmál markaðarins? Þetta gengur engan veginn upp hjá kerlingunni.

Separator

Eldri færslur ↠