Results for 2011-08
Það hefur átt sér stað ákveðin bylting á Íslandi síðan ég var unglingur, 15-16 ára gamall. Á þeim tíma voru bara tvær verslanir opnar eftir miðnætti á höfuðborgarsvæðinu. Önnur þeirra var BSÍ og hin var einhver sjoppa í Kópavogi. Ef manni vantaði tóbak eða aðrar nauðsynjavörur þegar líða tók nóttu hafði maður engra kosta völ en að leggja út í hríðina og ganga út á BSÍ, sem stundaði að sjálfsögðu grimmilegt okur í krafti sérstöðu sinnar.
Í dag er Reykjavík hins vegar morandi í verslunum sem opnar eru allan sólarhringinn: Select bensínstöðvarnar allar, 10/11, 11/11, Nóatún. Þær eru ófáar í þægilegri göngufjarlægð frá heimahúsum mínum. Þar leita nátthrafnar eins og ég jafnan skyndifæðis, tóbaks og kaffíndrykkja út nóttina.
Um daginn var ég vakandi fram eftir nóttu eins og mér er tamt. Þegar líða fór á nóttina fékk ég fékk höfuðverk, sem er blessunarlega sjaldgæft. Hins vegar var þessi afskaplega slæmur, hélt fyrir mér svefni, og ég átti engin verkjalyf heima. Eftir smá gúglun komst ég að því að ekkert apótek í Reykjavík er opið allan sólarhringinn. Ég rölti út í 10/11 og spurði um aspírín og parasetamól, en var sagt að verslanirnar seldu það ekki.
Í gamla daga var alltaf apótek opið allan sólarhringinn. Það er eina þjónustan sem er algjörlega bráðnauðsynleg svona að nóttu til, en það hefur verið stigið skref aftur á bak í þeim efnum samhliða almennri þróun til hins gagnstæða. Og svo segir Aðalsteinn mér að Office 1 Superstore sé opið allan sólarhringinn núna. Hvað er eiginlega í gangi?
(Sindri)
Á Íslandi er tölvunoktun og tölvueign mikil. Það er ef til vill ekki svo skrítið. Í dimmu og óveðursælu landi leitar fólk frekar til afþreyinga innan heimilisins. Hér er blómleg Linux notkun og íslenska frjálsa hugbúnaðarhreyfingin hefur sína talsmenn. Tölvu- og græjuáhugi er almennt mikill meðal almennings, netnotkun gríðarleg, snjallsímanotkun útbreidd og allt morandi í lifandi íslenskum spjallsamfélögum á netinu um vélbúnað, græjur og stýrikerfi.
Ég hef starfað um árabil í tölvugeiranum á Íslandi, fyrst sem kerfisstjóri hjá Vefsýn, síðan sem forritari hjá FRISK, síðan í kontrakt vinnu fyrir íslenska leikjafyrirtækið Gogogic og svo loksins núna í fullu starfi sem hugbúnaðarsmiður hjá Clara á Laugarveginum. Ég man að í denn voru menn fljótir að átta sig á að tölvugeirinn hérna á Íslandi væri óvenjuöflugur. Ég fékk þess utan oft að heyra yfirlýsingar þess efnis að hann hefði blómstrað þrátt fyrir algert áhugaleysi stjórnvalda -- því var meira að segja einu sinni haldið fram við mig að hefði ríkið verið að styrkja eða grufla í tölvubransanum væru hlutirnir ekki eins blómlegir og raun bar vitni.
Ég trúði þessu þegar þetta var sagt við mig á sínum tíma. En eftir langan hiatus er ég núna að starfa aftur í bransanum og hef orðið var við ýmislegt sem gefur til kynna að þetta sé ekki beinlínis rétt mynd af ástandi mála.
Fyrirtækið sem ég starfa fyrir í dag, Clara, hefur fengið þónokkra styrki, fyrst á vegum Innovít og síðan frá bæði Rannís og Nýsköpunarsjóði. Mjög svala PageKite verkefnið hans Bjarna fékk styrk. Þegar ég starfaði hjá FRISK á sínum tíma þá kostaði íslenska ríkið einhverja starfsmenn sem unnu að ættfræðihugbúnaðinum Espólín, og hafði styrkt þróun Púkans. Íslensku hugbúnaðarfyrirtækin njóta öllu jöfnu góðs af margvíslegum ríkisstyrkjum gegnum ýmsa nýsköpunar- og rannsóknarsjóði.
Beint eða óbeint vinna margir vinir mínir í tölvubransanum fyrir íslenska ríkið. Stjórnsýsluapparatið allt hefur ógrynni forritara í vinnu við að þróa og viðhalda upplýsingakerfunum sem nauðsynleg eru í þróuðum nútímaríkjum. Þess utan njóta mörg hugbúnaðar- og veffyrirtæki þess góðs at ríkið eða stofnanir fjármaganaðar af ríkinu ráða þau í stök verkefni.
Með öðrum orðum, engir blekkingar: tölvubransinn hérna er eins og hver annar bransi á Íslandi. Hann reiðir sig á bitlinga frá ríkinu samhliða venjulegum markaðsviðskiptum. Í landi þar sem ríkið er vel rúmlega 40% af hagkerfinu kemur það svosem ekki á óvart.