Sveinbjorn Thordarson

Ég hef fréttir að færa: flyt heim til Íslands ágúst næstkomandi og mun vera búsettur í Reykjavík næsta árið -- á Öldugötunni, að sjálfsögðu. Það verður gott að búa aftur í landi þar sem maður getur tjáð sig á ástkæra ylhýra.

UPPFÆRSLA: Ég er annars að leita mér að einhvers konar atvinnu næsta árið, bið menn um að hafa augun opin og láta mig vita ef þeir sjá e-ð sem gæti hentað mér.

The Just World Fallacy.

Ég hef aldrei starfað í stjórnmálaflokki eða ungliðahreyfingu. Í kosningum undanfarin ár hef ég stundum skilað auðu, stundum kosið hina ýmsu flokka. Mér hefur hins vegar aldrei nokkurn tímann dottið í hug að skrá mig í neinn flokk, gerast "flokksmaður." Aðalástæðan er óbeit mín á pólitík eins og hún birtist í raunveruleikanum (en ekki í fræðilegri stjórnspeki, sem ég hef lagt nokkra stund á). Mér finnst ég í raun ekki eiga pólitíska samleið með neinum íslenskum stjórnmálaflokki. Önnur ástæða er varanlegi stimpillinn sem maður fær á sig og fylgir manni alla ævi ef maður er með tengsl við einhvern flokk.

Að standa formlega utan flokkanna dugar hins vegar ekki við þessu. Ísland er eins og það er. Allir hafa einhver tengsl við flokkana. Frændi þeirra er e.t.v. í þessum flokki, eða pabbi þeirra starfaði fyrir þennan flokk eða maki vann á vegum fyrirtækis í eigu manna með ítök í flokknum o.s.fv. Allir sem hafa farið gegnum háskólanám á Íslandi hafa væntanlega einhvern tímann drukkið bjór í boði Samfylkingar eða Sjálfstæðisflokks, flestallir eiga vini tengda þessum flokkum á einn eða annan hátt. Það er næstum ómögulegt að vera "pólitískt óháður" í ströngum skilningi ef maður er á annað borð þátttakandi í opinberu lífi á Íslandi.

Þetta hefur hörmulegar afleiðingar: Á Íslandi á öll umræða sér stað gegnum flokksgleraugun. Það er aldrei tekið mark á skoðunum manna, rökum eða innihaldinu í málflutningi þeirra. Þess í stað er gert ráð fyrir því að hver einasti maður sé málgagn einhvers stjórnmálaafls í samfélaginu, flokksdýr. Síðan er grafið í gegnum fortíð viðkomandi. Þar finna menn auðvitað fyrr eða síðar eitthvað sem tengir hann við einn eða annan flokkinn. Síðan byrjar skítkastið. Menn eru "Baugspennar" eða "helvítis frjálshyggju-Sjallar" eða "spilltir Framsóknarmenn" eða "gamlir kommatittir" o.s.fv. Fyrir vikið þykir það engu máli skipta hvað þeir hafa að segja: málflutningur og rök eru ávallt túlkuð sem eintómt skraut fyrir flokkspólitíkina.

Þetta er stjórnmálaumræða á Íslandi í hnotskurn og hún er viðbjóðsleg.

Tímaritið New Yorker er með langa grein um Julian Assange og WikiLeaks, m.a. starfsemi hans á Íslandi og samstarfið við RÚV.

Í kjölfarið vil ég síðan vekja athygli á eftirfarandi grein, "Transparency is Not Enough", sem bendir réttilega á að aðgengi að gögnum eitt og sér tryggir ekki skynsamar ákvörðunartökur -- rétt túlkun er algjört lykilatriði.

Ég hef undanfarið fylgst vandlega með bloggsíðu sem heimspekingurinn Robert Wolff hefur haldið úti: Formal Methods in Political Philosophy. Þetta er röð af færslum um leikjafræði og misnotkun hennar í stjórnspeki. Vel þess virði að lesa ef menn eru á annað borð áhugasamir um slíka hluti. Best að byrja á fyrstu færslunni og lesa síðan áfram í tímaröð.

Niðurstaða hans:

The appeal of Game Theory to social scientists, philosophers, and others, is that it offers a powerful analytical structure. That power is achieved, as I have labored to show you, by making a series of very precise, constraining simplifications and assumptions. As soon as you start relaxing those assumptions and simplifications, you rapidly lose the power of the analytical framework. You cannot have your cake and eat it too. By the time you have loosened things up enough so that you can fit your own concerns and problems into the Game Theory conceptual framework, you will almost certainly have lost the rigor and power you were lusting after, and you are probably better off using your ordinary powers of analysis and reason [mín áhersla]. Otherwise, you are just tricking your argument out in a costume, in effect wearing the garb of a Jedi knight and carrying a toy light saber to impress your children.