Sveinbjorn Thordarson

Rosalega þykir mér þessi mynd táknræn:

Þakka Bé fyrir ábendinguna...

Jæja, nú er iPhone/iPad leikurinn sem ég var að vinna að fyrir Gogogic, Symbol6 Redux, loksins fáánlegur í App Store.

bullshit
"eloquent and insincere rhetoric," 1915, Amer.Eng. slang. Bull in the sense of "trivial or false statements" (1914) is usually associated with this, but it existed since [Middle English] in the sense of "false talk, fraud," apparently from [Old Frisian] bole "deception, trick, scheming, intrigue," and perhaps connected to modern Icelandic bull "nonsense."

Sais christ to ypocrites ... yee ar ... all ful with wickednes, tresun and bull. ["Cursor Mundi," c.1300]

Heimild: EtymOnline.com

Og ég hélt alltaf að þetta væri nautaskítur...

WTF?

Fólk spyr mig stundum: "Sveinbjörn, vefurinn þinn er á svo hægri tengingu, hvernig færðu hann til þess að vera svona snappy?"

Nei, þetta er djöfulsins lýgi, það spyr mig enginn að þessu. En þetta er góð spurning og ég hyggst svara henni: Trikkið er að lágmarka fjölda external resource-a. Lítið á eftirfarandi mynd úr WebKit Web Inspector:

Vefurinn minn birtist þarna sem 6 mismunandi resources, þ.e.a.s 4 myndir, CSS skjal og HTML skjal. Hins vegar eru myndirnar allar Data URL, þ.e.a.s. base64-encoded image data. Þær eru síðan geymdar í sjálfu CSS skjalinu. Þetta þýðir að síðan mín er faktískt bara tvö skjöl, HTMLið og CSSið. Þar að auki sendir vefþjónninn minn textaskrár gzippaðar, sem minnkar þessa 28KB heildarstærð niður í 14,253 bytes. Vefurinn minn er hraður og lightweight, meira að segja miðað við internetið árið 1998.

Ég er einmitt að smíða tól um þessar mundir sem leyfir fólki að setja inn URLið á CSS skjali og fá tilbaka CSS skjal þar sem allar myndir eru orðnar að embedded Data URLs. Finn e.t.v. tíma til þess að henda því upp í vikunni.

Vil vekja athygli á austurrísku hljómsveitinni Arno Corps, sem eru frumkvöðlar nýrrar metaltónlistar, Arnocore. Þeir flytja semsagt lög um Arnold Schwarzenegger kvikmyndir.

Lagið þeirra "Total Recall" er sérstaklega skemmtilegt. Viðlagið við það er:

Get your ass!
Get your ass!
Get your ass to Mars!

Endar síðan á "See you at the party, Richter!"

Ég keypti mér loksins um daginn lénið arakkis.net fyrir arakkis vefþjóninn sem hýsir þessa síðu og nokkrar aðrar. Þeir sem eru með hýsingu á þjóninum og hafa áhuga á að fá undirlén (þ.e. nafn.arakkis.net) er það velkomið.

Ég var á þeirri skoðun að þessi landsdómur væri ekkert góð hugmynd þar til ég fékk eftirfarandi tölvupóst um daginn:

Í framhaldi af samræðum okkar í gær um ákæruna (afsakaðu hvað þetta er langt):

Ég hafði reyndar bara lesið niðurstöðuna úr skýrslu nefndarinnar. Niðurstaðan ein er margar blaðsíður, sjálf skýrslan er endalaus. Ég velti því fyrir mér hvort að allir þessir þingmenn hafi nokkuð nennt að lesa þetta allt. Tékkaðu á þessu, þetta er hellað langt:

http://www.althingi.is/altext/138/s/1501.html

Ég áttaði mig samt á að ég hafði aldrei lesið lögin sjálf um þetta, bara vísanirnar í lögin í skýrslunni.

---

Lögin eru mjög skýr með þetta.

http://www.althingi.is/lagas/nuna/1963004.html

-Upprunalegu lögin eru frá 1963. Þau voru síðast endurskoðuð árið 1998. Því er mjög undarlegt að fulltrúar löggjafarvaldsins tali um að þetta séu einhver úreld lög. Þar fyrir utan, fór síðast fram umræða um Landsdóm árið 2001, (sem Jóhanna Sigurðardóttir lagði til, skemmtileg tilviljun,) og þar var ekki fundið neitt að forminu, eða að ákæruvaldið lægi í höndum Alþingis (aktúalt mælt með því). Kannski mest írónískt að tillögu Jóhönnu um endurbætur á fyrirkomulaginu var skotið til Allsherjarnefndar og málið sofnaði þar.

-Lögin eru sérstaklega skýr varðandi Geir Haarde, sérstaklega með hliðsjón af 16. og 17. grein stjórnarskránnar. Kannski meira álitamál með hina, sérstaklega Björgvin G. þar sem honum var haldið algerlega 'in the dark'.

-Svipuð mál hafa farið fyrir ríkisrétt/landsdóm í DK, og þar hafa mannréttindadómstólar komist að niðurstöðu að þetta standist algerlega með tilliti til mannréttinda.

---

Í grófum dráttum var ég lengst af sömu skoðunar og þú í þessu máli. En það var reyndar af öðrum ástæðum. Mér finnst það ekki rök í sjálfu sér að ekkert sé unnið með þessum ásökunum, eða að þetta gagnist engum og séu bara einhver leiðindi.

Mín afstaða var sú, að það þyrfti almenna yfirhalningu á kerfinu. Eftir hrun, vildi ég að menn settust niður. Og í stað þess að trúa í blindni á lög og reglur um hitt og þetta, gætu menn talað saman um hvað þyrfti að laga í samfélaginu á skynsaman hátt, (kvótamál, umhverfismál, fjármál, skuldir ofl.,) án þess að vera bundnir af einhverju gamaldags fyrirkomulagi.

Ég geri mér grein fyrir því að þetta getur verið hættulegur hugsanaháttur, (hvar byjar maður og hættir að virða lögin?) En skoðun mín var alltaf sú að breytingin sem hefði átt sér stað í samfélaginu væri svo gríðarleg, að þáverandi kerfi gæti aldrei brugðist við á nógu sveigjanlegan eða praktískan hátt. Sjálfum hefur mér þótt þetta koma bersýnilega í ljós, en jæja, menn ákváðu að fara þá leið að fylgja lagabókstafnum eftir í einu og öllu, í öllum málum. Þá finnst mér skrýtið að staldra við hérna, og ákveða að lögin eigi allt í einu ekki við.

Það er ekki af því að mér finnist svo mikilvægt að refsa þessu fólki að mér finnst að það eigi að ákæra.

Á sama tíma finnst mér það mjög mikilvægt að það komi skýrt fram að það sé ekki í boði að vanrækja opinber störf á svona grófan hátt eins og þau öll gerðu. Það er náttúrulega ólíðandi að fólk sé ekki að taka þessi embætti sín alvarlega, og að menn séu að breyta út af almennum reglum um lýðræðislegt stjórnarfar með leynipukri og að halda aftur upplýsingum og jafnvel að breyta gegn betri vitund eins og kemur fram í gögnum nefndarinnar.

Allavega. Those are my two cents. Mér finnst þessi gaur kannski einna helst vera með svarið (Nema að mér finnst einhvernvegin borðliggjandi að Ingibjörg og Árni Matthiesen eigi að vera þarna líka.

Ég er ennþá að reyna að skilja afhverju þér finnst þetta vera svona léttvægt mál, og finnst það sanngjarnt að sleppa öllu þessu fólki með ákæru, þegar það hefur klárlega farið gegn lögum um ráðherraábyrgð.

Hérna er upptaka af fyrirlestri sem ég hélt um frjálshyggju við Háskóla Íslands föstudaginn síðastliðinn og heitir "Frjálshyggja -- Enn ein Útópía Upplýsingarinnar?":

• 1. hluti
• 2. hluti
• 3. hluti

Ég gæti ekki verið meira sammála honum Einari Steingrímssyni. Þetta hittir alveg naglann á höfuðið.

...Það er reyndar sérútgáfa af þessu sem hefur gert íslensku háskólana HÍ og HR jafn vonda og þeir eru, þótt tækifæri þeirra hafi verið stórkostleg á árunum 2005-2008. Ekki svo að skilja að gífuryrði þessara skóla um sjálfa sig hafi ekki verið botnlausar ýkjur, en það sorglega er að þeir hefðu getað komist miklu nær yfirlýstum markmiðum sínum en raun ber vitni ef þeir hefðu einungis hagað sér eins og þeir góðu skólar sem þeir þóttust vilja líkjast.

Saga þessara skóla síðustu árin lýsir í hnotskurn vanda íslenskrar stjórnunar: Þeim sem hafa burðina til að gera háskólana sómasamlega hefur verið vandlega haldið frá öllum áhrifum, því burðir þeirra einir og sér eru óþolandi ógn við undirmálsfólkið sem ræður lögum og lofum. Þetta er sérlega auðvelt í háskólakerfinu, því á meðan góða fólkið var að þroska með sér þessa burði, að sjálfsögðu á erlendum vettvangi, flýtti undirmálsfólkið sér heim aftur (eða fór aldrei til útlanda) til að tryggja völd sín yfir starfseminni.

Umræðan um háskólamál á Íslandi er glórulaus, því hún kemst aldrei upp úr því að „rökræða“ um hluti sem eru algerlega sjálfsagðir í góðu umhverfi erlendis, og eru því grundvöllur slíkrar umræðu en ekki álitamál. Eitt dæmi um þetta eru hin sífelldu átök um hvort meta eigi vísindastarf í alþjóðlegum samanburði, eða hvort „séríslenskt“ háskólastarf sé svo „sérstakt“ að það sé ekki hægt. Það kaldhæðnislega við þessa afstöðu er að það vísindafólk sem fæst við sérlega íslensk viðfangsefni (t.d. íslenskar miðaldabókmenntir eða íslenska jarðfræði) stendur allt föstum fótum í alþjóðasamfélagi vísindanna og vill ekki sjá annan samanburð en alþjóðlegan, á meðan þeir sem helst veifa þessum staðhæfingum eru gjarnan á sviðum sem eru alþjóðleg í eðli sínu, en viðkomandi einfaldlega undirmálsfólk á þeim vettvangi.

Af Leiter Reports, trúarbragðaheimspekingurinn Keith Parsons skrifar:

Over the past ten years I have published, in one venue or another, about twenty things on the philosophy of religion. I have a book on the subject, God and Burden of Proof, and another criticizing Christian apologetics, Why I am not a Christian. During my academic career I have debated William Lane Craig twice and creationists twice. I have written one master’s thesis and one doctoral dissertation in the philosophy of religion, and I have taught courses on the subject numerous times. But no more. I’ve had it. I’m going back to my real interests in the history and philosophy of science and, after finishing a few current commitments, I’m writing nothing more on the subject. I could give lots of reasons. For one thing, I think a number of philosophers have made the case for atheism and naturalism about as well as it can be made.....

Chiefly, though, I am motivated by a sense of ennui on the one hand and urgency on the other. A couple of years ago I was teaching a course in the philosophy of religion. We were using, among other works, C. Stephen Layman’s Letters to a Doubting Thomas: A Case for the Existence of God. In teaching class I try to present material that I find antithetical to my own views as fairly and in as unbiased a manner as possible. With the Layman book I was having a real struggle to do so. I found myself literally dreading having to go over this material in class—NOT, let me emphasize, because I was intimidated by the cogency of the arguments. On the contrary, I found the arguments so execrably awful and pointless that they bored and disgusted me (Layman is not a kook or an ignoramus; he is the author of a very useful logic textbook). I have to confess that I now regard “the case for theism” as a fraud and I can no longer take it seriously enough to present it to a class as a respectable philosophical position—no more than I could present intelligent design as a legitimate biological theory. BTW, in saying that I now consider the case for theism to be a fraud, I do not mean to charge that the people making that case are frauds who aim to fool us with claims they know to be empty. No, theistic philosophers and apologists are almost painfully earnest and honest; I don’t think there is a Bernie Madoff in the bunch. I just cannot take their arguments seriously any more, and if you cannot take something seriously, you should not try to devote serious academic attention to it. I’ve turned the philosophy of religion courses over to a colleague.

Gæti ekki verið meira sammála.

Ég var að flytja Mentat skjalagrunninn inn í SQL gagnagrunn mér til gamans um daginn og fékk allskonar skemmtilegar tölfræðiupplýsingar út úr því, m.a. hverjir hafa skrifað flestar athugasemdir í kommentakerfinu á þessum vef gegnum árin. Í heildina voru þetta 6253 komment. Hérna er topp 20 listinn.

74: Eiki
76: Siggi
77: Dolli
87: Einar Jón
90: Árni
95: Magnús
98: Anonymous Coward
122: Doddi
128: Brynjar
134: Grímur
138: Grétar
144: Einar Örn
170: Dagur
224: Aðalsteinn
287: Steinn
300: Halldór Eldjárn
429: Sindri
477: Gunni
506: Arnaldur
1849: Sveinbjörn

Þetta er nú ekki ýkja mikið þegar á botninn er hvolft. Vefurinn hefur keyrt á Mentat síðan 2003 og ég opnaði fyrir athugasemdir í byrjun ársins 2005.

Annars, á svipuðum nótum þá henti ég nýlega saman skriftu sem getur flutt Mentat skjalagrunna yfir á WordPress snið, þannig að ef einhverjir sem voru með Mentat blogg á arakkis hafa áhuga á að fá WordPress-samhæft SQL dump af grunninum sínum þá er það vel gerlegt.

Mér hefur oftar en einu sinni verið hugsað til þess hvað myndi gerast ef Hagstofan byði skyndilega upp á að geta breytt skráningu í trúfélag gegnum netið.

Mjög margir sem ég þekki eru með öllu trúlausir -- og jafnvel afar fjandsamlegir í garð trúarbragða -- en eru samt sem áður enn skráðir í Þjóðkirkjuna sökum þess hversu mikið vesen það er að breyta skráningu. Eins og stendur felur það ferli í sér að fylla út eyðublað, prenta og senda í gamaldags pósti -- nú, eða gera sér ferð niður á Hagstofu og breyta skráningu á staðnum. Hinn sívinnandi verðbólgu- og kreppuþjakaði Jón Jónsson gefur sér tæpast tíma í svona lagað. Þjóðkirkjan er fyrir vikið stofnun sem fer að nafninu til með umboð fjölda manns sökum leþargíu hins almenna borgara, sem nennir ekki að standa í bjúrókratísku veseni. Ef til væri auðveld stafræn leið að skrá sig úr Þjóðkirkjunni hugsa ég að þúsundir Íslendinga myndu samstundis nýta sér þann kost, sérstaklega um þessar mundir.

Svona lagað þyrfti alls ekki að vera tæknilega erfitt. Það myndi þá bara vera stafrænt eyðublað á vefsíðu Hagstofunnar. Maður smellti á hnapp og fengi sérstakan öryggislykil í heimabankann til þess að staðfesta hver maður væri, rétt eins og gert er með skattaframtölin, og síðan gæti maður bara endurskráð sig með því að haka við það sem maður vill og sent það inn í gegnum vefinn.

Núna í dag datt mér síðan svolítið í hug: Hvað ef hópur aþeískra tölvumanna tæki sig saman og byði fram krafta sína í þetta verkefni gjaldfrjálst? Eða jafnvel að einhver samtök eins og Vantrú myndu safna peningum til þess að greiða fyrir uppsetningu svona stafræns skráningakerfis? Myndi Hagstofan þiggja "aðstoðina"? Og hvernig myndi Þjóðkirkjan bregðast við?

Þá er ég loksins fluttur heim á Skerið eftir 4 ár. Bý hjá föður mínum á Seltjarnarnesinu fyrst um sinn, áður en ég fer aftur inn á Öldugötuna í lok mánaðarins. Ég er kominn með nýtt GSM símanúmer, 699-2422.

Af hverju virðast allir vilja hafa lítið letur á vefsíðum?

Flestar vefsíður -- sérstaklega bloggsíður -- hafa allt of litla leturstærð. Maður er með puttana á Cmd-+ nánast hvert sem maður fer. Og nú er nýja útlitið á Wikipedíu dottið í sama ömurlega farveginn:

Ég keyrði nokkra texta eftir sjálfan mig gegnum þessa ritgreiningarvél og hún segir mér enn og aftur að ég hafi svipaðan ritstíl og H. P. Lovecraft.

Ég hef fréttir að færa: flyt heim til Íslands ágúst næstkomandi og mun vera búsettur í Reykjavík næsta árið -- á Öldugötunni, að sjálfsögðu. Það verður gott að búa aftur í landi þar sem maður getur tjáð sig á ástkæra ylhýra.

UPPFÆRSLA: Ég er annars að leita mér að einhvers konar atvinnu næsta árið, bið menn um að hafa augun opin og láta mig vita ef þeir sjá e-ð sem gæti hentað mér.

The Just World Fallacy.

Ég hef aldrei starfað í stjórnmálaflokki eða ungliðahreyfingu. Í kosningum undanfarin ár hef ég stundum skilað auðu, stundum kosið hina ýmsu flokka. Mér hefur hins vegar aldrei nokkurn tímann dottið í hug að skrá mig í neinn flokk, gerast "flokksmaður." Aðalástæðan er óbeit mín á pólitík eins og hún birtist í raunveruleikanum (en ekki í fræðilegri stjórnspeki, sem ég hef lagt nokkra stund á). Mér finnst ég í raun ekki eiga pólitíska samleið með neinum íslenskum stjórnmálaflokki. Önnur ástæða er varanlegi stimpillinn sem maður fær á sig og fylgir manni alla ævi ef maður er með tengsl við einhvern flokk.

Að standa formlega utan flokkanna dugar hins vegar ekki við þessu. Ísland er eins og það er. Allir hafa einhver tengsl við flokkana. Frændi þeirra er e.t.v. í þessum flokki, eða pabbi þeirra starfaði fyrir þennan flokk eða maki vann á vegum fyrirtækis í eigu manna með ítök í flokknum o.s.fv. Allir sem hafa farið gegnum háskólanám á Íslandi hafa væntanlega einhvern tímann drukkið bjór í boði Samfylkingar eða Sjálfstæðisflokks, flestallir eiga vini tengda þessum flokkum á einn eða annan hátt. Það er næstum ómögulegt að vera "pólitískt óháður" í ströngum skilningi ef maður er á annað borð þátttakandi í opinberu lífi á Íslandi.

Þetta hefur hörmulegar afleiðingar: Á Íslandi á öll umræða sér stað gegnum flokksgleraugun. Það er aldrei tekið mark á skoðunum manna, rökum eða innihaldinu í málflutningi þeirra. Þess í stað er gert ráð fyrir því að hver einasti maður sé málgagn einhvers stjórnmálaafls í samfélaginu, flokksdýr. Síðan er grafið í gegnum fortíð viðkomandi. Þar finna menn auðvitað fyrr eða síðar eitthvað sem tengir hann við einn eða annan flokkinn. Síðan byrjar skítkastið. Menn eru "Baugspennar" eða "helvítis frjálshyggju-Sjallar" eða "spilltir Framsóknarmenn" eða "gamlir kommatittir" o.s.fv. Fyrir vikið þykir það engu máli skipta hvað þeir hafa að segja: málflutningur og rök eru ávallt túlkuð sem eintómt skraut fyrir flokkspólitíkina.

Þetta er stjórnmálaumræða á Íslandi í hnotskurn og hún er viðbjóðsleg.

Tímaritið New Yorker er með langa grein um Julian Assange og WikiLeaks, m.a. starfsemi hans á Íslandi og samstarfið við RÚV.

Í kjölfarið vil ég síðan vekja athygli á eftirfarandi grein, "Transparency is Not Enough", sem bendir réttilega á að aðgengi að gögnum eitt og sér tryggir ekki skynsamar ákvörðunartökur -- rétt túlkun er algjört lykilatriði.

Ég hef undanfarið fylgst vandlega með bloggsíðu sem heimspekingurinn Robert Wolff hefur haldið úti: Formal Methods in Political Philosophy. Þetta er röð af færslum um leikjafræði og misnotkun hennar í stjórnspeki. Vel þess virði að lesa ef menn eru á annað borð áhugasamir um slíka hluti. Best að byrja á fyrstu færslunni og lesa síðan áfram í tímaröð.

Niðurstaða hans:

The appeal of Game Theory to social scientists, philosophers, and others, is that it offers a powerful analytical structure. That power is achieved, as I have labored to show you, by making a series of very precise, constraining simplifications and assumptions. As soon as you start relaxing those assumptions and simplifications, you rapidly lose the power of the analytical framework. You cannot have your cake and eat it too. By the time you have loosened things up enough so that you can fit your own concerns and problems into the Game Theory conceptual framework, you will almost certainly have lost the rigor and power you were lusting after, and you are probably better off using your ordinary powers of analysis and reason [mín áhersla]. Otherwise, you are just tricking your argument out in a costume, in effect wearing the garb of a Jedi knight and carrying a toy light saber to impress your children.

Það þurfti sagnfræðing til að benda á þetta:

The issue which has swept down the centuries and which will have to be fought sooner or later is the people versus the banks. -- Lord Acton (1834–1902)

Hefur aldrei verið jafn augljóslega satt.

When a government is dependent upon bankers for money, they and not the leaders of the government control the situation, since the hand that gives is above the hand that takes. Money has no motherland; financiers are without patriotism and without decency; their sole object is gain. -- Napoleon Bonaparte (1769–1821)

Og svo loksins:

It is well enough that people of the nation do not understand our banking and monetary system, for if they did, I believe there would be a revolution before tomorrow morning. -- Henry Ford (1863–1947)

From: Gísli Jónasson 
To: Sveinbjorn Thordarson 
Date: Wed, 26 May 2010 11:21:45 +0000
Subject: RE: Flash í stað WMV

Sæll.

Þessi mál eru einmitt í skoðun. Takk fyrir ábendinguna.
Kv.
Gísli Jónasson

-----Original Message-----
From: Sveinbjorn Thordarson [mailto:sveinbjornt@******] 
Sent: 24. maí 2010 11:48
To: Webmaster
Subject: Flash í stað WMV

Sæl(l),

Mig langar til þess að stinga upp á að RÚV hætti að nota 
þessa lélegu Windows Media tækni og skipti straumum 
á ruv.is vefnum yfir í Flash spilara, sem virkar almennilega 
á öllum stýrikerfum (þ.m.t. Windows, Mac OS X og Linux) 
og er að öllu leyti betri tækni.  Flash er í dag staðallinn fyrir 
meira og minna allt vídeó á netinu -- af góðri ástæðu.  
RÚV vefurinn myndi batna til muna.

Bkv.
Sveinbjörn

Nýlega uppgötvaði ég afburðagóðan gamlan Delta blús söngvara og gítarleikara, Skip James.

Mæli sérstaklega með plötunni Today frá árinu 1965.

Jæja, þá er hún komin út, bókin um frjálshyggjuna sem ég á stuttan kafla í.

Hún ber heitið Eilífðarvélin: Uppgjör við nýfrjálshyggjuna. Kolbeinn Stefánsson ritstýrir.

Kaflinn minn fjallar stuttlega um hugmyndasögulegar rætur frjálshyggjunar, en ég rek þær aftur til einstaklingshyggjunnar í stjórnspeki Tómasar Hobbes og svo til bjartsýnisheimspeki Upplýsingarinnar, þ.e.a.s. ást hinna ýmsu upplýsingarspekinga á alhæfum, axíómatískum lausnum í stjórnspeki á grundvelli mannlegrar skynsemi.

Hérna er smá umfjöllun um bókina á Smugunni.

Kistan.is birtir síðan útdrátt úr fyrsta kaflanum (sem Kolbeinn skrifaði).

Bókina má panta á vef Háskólaútgáfunnar, en annars skilst mér að hún komi í Bóksölu stúdenta innan skamms.

Uppfærsla: Ég henti inn á síðuna stuttum útdrætti úr kaflanum mínum.

Úr kristnu áróðurstímariti frá 6. áratuginum í BNA:

Maður hefur þessa ímynd af Áströlum sem afslöppuðu, tönuðu og easy-going fólki, en þeir eru algjörir nasistar þegar það kemur að ritskoðun og eftirliti. Það er svartur listi af vefsíðum sem eru óaðgengilegar frá Ástralíu, bjúrókratar og pólitíkusar ákveða hvaða síður eru á listanum og enn fremur er listinn ekki opinber og aðgengilegur almenningi. Ofan á þetta hefur tollurinn þar nú heimild til að leita að klámi á fartölvum þeirra sem heimsækja landið.

Mig langar til þess að vekja athygli á eftirfarandi heimildamyndum um heimspeki sem ég setti inn á YouTube um daginn eftir að hafa sótt þær gegnum háskólanetið hérna í Edinborg.

1. Logic Lane: A Philosophical Retrospective
2. "I'm Going To Tamper With Your Beliefs A Little"
3. Language and Creativity
4. Appearance and Reality
5. The Idea of Freedom
6. You might just as well say 'I see what I eat' is the same thing as 'I eat what I see'

Þær eru gerðar af Michael Chanan og samanstanda af viðtölum við ýmsa heimsþekkta heimspekinga frá fyrri hluta 20. aldar, þ.á.m. Isaiah Berlin, Stuart Hampshire, Gilbert Ryle, Iris Murdoch, David Pears og Alfred Ayer.

Hann Gunni Hrafn er snillingur, takið sérstaklega eftir síðustu setningunni í þessari frétt.

Hérna er áhugaverður þáttur á SBS Dateline í Ástralíu sem fjallar um Julian Assange og WikiLeaks. Þarna er m.a. fjallað um bakgrunn Assange, um hlutverk WikiLeaks í að koma út lánabók Kaupþings, og síðan er viðtal við Boga Ágústsson fréttamann um tilraunir til þess að þagga niður í RÚV.

Þetta sá ég um daginn á bresku almenningssalerni:

Kjarnorkuvopn hafa nýlega verið mikið í kastljósinu í hinum engilsaxneska heimi, bæði vegna kjarnorkuniðurskurðar hjá Obama ríkisstjórninni í Bandaríkjunum og svo núna í kosningamálum stjórnmálaflokka í Bretlandi. Frjálslyndir demókratar sögðust t.d. ætla að hætta við 100 milljarða punda fjárfestingu í endurnýjun á kjarnorkukafbátum og kjarnaoddum, enda væri slíkum peningum betur varið í smjör heldur en byssur á þessum síðustu og verstu tímum.

Í kjölfarið fór ég aðeins að lesa mig til í þeim mikla litteratúr sem til er um kjarnavopn, þ.á.m. um rökin bak við það að vera kjarnorkuveldi og um svokölluðu "deterrence" áhrifin, þá kenningu að kjarnavopn komi í veg fyrir stríð. Ég rakst fyrir vikið á áhugaverða grein sem færir rök fyrir því að kjarnorkusprengjan hafi alls ekki verið lykilþáttur í að binda lok á stríðið milli Bandaríkjanna og Japans í síðari heimsstyrjöld, heldur hafi hún verið blóraböggull japanskra ráðamanna til þess að beina athyglinni frá þeirri staðreynd að herstjórn þeirra og stríðsrekstur hefði brugðist.

Eftir að hafa horft á viðtalið við Guðlaug Þór í Kastljósinu í kvöld fékk ég frábæra hugmynd: Einhver ætti að setja upp vefsíðu þar sem hvert einasta viðtal við pólitíkusa í Kastljósinu er analýserað, og allar rökvillurnar, smokescreenarnir, defleksjónirnar, retórísku brellurnar o.s.fv. væru útlistaðar og greindar. Þetta gæti orðið hin besta skemmtun.

Ég var að fá frábæra gjöf frá vinkonu minni Kat. Þetta er gullfallegt gamalt harðkiljueintak af skáldsögunni The Memoirs of Barry Lyndon, Esq. eftir William Makepeace Thackeray.

What do philosophers believe?

Uppfærsla: Síðan áhugaverð grein um krísu heimspekinnar...

Ég mikill aðdáandi tónlistarmannsins Tom Waits, eins og mörgum lesendum mínum er vafalaust kunnugt.

Núna áðan skoðaði ég "play count" í iTunes safninu mínu, sem er 38GB og samanstendur af u.þ.b. 500 plötum (21 dagur af samfleyttri tónlist).

Mest spilaða lagið er New Coat of Paint með Tom Waits.

Langmest spilaða platan er hins vegar epíska meistarastykkið hans Blood Money frá árinu 2002. Mest spilaða lagið af þeirri plötu er síðan All the World is Green.

Hvernig er þetta hjá ykkur?

Ég er nú fluttur í nýtt húsnæði í Marchmont-hverfinu í Edinborg og mun búa hér a.m.k. næstu 6 mánuði ef ekki lengur. Þetta er risastórt herbergi í rúmgóðri íbúð sem ég deili með þremur stelpum, þ.á.m. nýrri kærustu. Leigan er mjög lág, rúmlega tvö hundruð pund á mánuði. Myndir af herberginu mínu:

Í dag flutti ég allt draslið mitt yfir í nýja húsnæðið mitt í Marchmont hérna í Edinborg. Ég hringdi á svona flutningamann með flutningabíl og hjálpaði honum síðan að bera endalausa kassa af bókum (safnið mitt, og frá Grétari og einnig Nönnu) ásamt húsgögnum og öðru niður 3 hæðir. Á leiðinni spjallaði ég heilmikið við flutningamanninn, sem var mjög áhugasamur þegar ég sagði honum að ég væri frá Íslandi:

Hann: "Britain's in pretty poor shape. But how are things in Iceland now?"

Ég: "Basically, they're fucked. Unemployment, slashing of social services, etc."

Hann: "Yeah? Still, I really like the fact that you guys are telling Gordon Brown to go fuck himself. No investment without risk, no reason ordinary people should pay a dime to those bastards.

Þegar við komum á áfangastaðinn bárum við allt heila helvítis klabbið upp 3 hæðir og ég gekk auðvitað í það af hefðbundnum íslenskum dugnaði. Að því loknu sagði hann svolítið við mig sem Hauki frænku hefði nú aldrei grunað:

"You seem to be in pretty good shape. Do you need part-time work? I pay 12 pounds an hour."

Ég sagði honum að ég hefði áhuga, verandi fátækur námsmaður etc. Allt bendir s.s. til þess að ég muni vinna í hlutastarfi við að bera húsgögn og annað yfir sumarið í félagsskap harðkjarna Skota. Þetta er klárlega draumastarfið eftir þessar þrjár háskólagráður. Mjög Wittgensteinskt.

UPPFÆRSLA: Fyrsti vinnudagurinn er á föstudaginn, mun sjá hvernig gengur að bera húsgögn klukkutímum saman. Sparar mér allavega ferð í gymmið.

Eins og mörgum lesendum mínum er kunnugt þá hef ég verið með kennslutíma fyrir yfirlitskúrsinn European History I við Edinborgarháskóla undanfarin tvö ár.

Núna um daginn lauk ég við einkunnagjöf og yfirferð á ritgerðum nemenda minna fyrir þessa önn. Í þetta sinn gaf ég einkunnir blint -- þ.e.a.s. fór yfir ritgerðirnar án þess að vita nafn eða kyn nemenda, hafði einunigs prófnúmer. Að því loknu tók ég saman smá tölfræði yfir einkunnir.

Í breska kerfinu er fyrsta einkunn 70+ (distinction), önnur einkunn er 60-70 (merit), þriðja einkunn er 50-60 (pass) og allt fyrir neðan það er "lélegt". Ég fór yfir 21 ritgerð en nemendafjöldi var 23, fjórtán stelpur og níu strákar. Tveir (kvenkyns) nemendur skiluðu ekki ritgerð og fengu núll, taldi þær ekki með.

Meðaleinkunn:  62

Hæsta einkunn:  76
Lægsta einkunn:  35

Meðaleinkunn stúlkna:  58.6
Meðaleinkunn stráka: 68.1

Ótrúlegt en satt, þá munar heilum 10 stigum á meðaleinkunn stráka og stúlkna í kúrsinum, gríðarlegur munur. Af þeim fjórum sem fengu fyrstu einkunn voru þrír strákar og ein stúlka.

Þar sem ég fór yfir ritgerðirnar blint, þá getur þetta tæpast verið innbyggður bías í mér. Er ég e.t.v. með einhvers konar ómeðvitaða fordóma gegn ritstíl eða tjáningarhætti stúlknanna, eða er þetta hrein tilviljun? Voru karlkyns nemendurnir e.t.v. bara betri?

UPPFÆRSLA: Skoðaði tölfræðina fyrir sömu nemendur frá síðustu önn, meðaleinkunn stúlkna var 59, meðaleinkunn stráka 67, þannig að þetta er ekki bara skrítin tilviljun á þessari önn.

UPPFÆRSLA 2: Sennilega ekki innbyggður bías í mér. Ég fór og skoðaði einkunnagjöf mína frá skólaárinu 2008-2009. Þar var meðaleinkunn stúlkna u.þ.b. 66 og meðaleinkunn stráka 67. Þetta eru greinilega bara furðulegir hópar sem ég er með í ár...

Egill Helgason birtir hlekk á bloggsíðu sinni í grein þar sem lagt er til að Ísland sameinist Bretlandi.

Þetta er agaleg hugmynd. Þótt Ísland hafi verið "uniquely misgoverned" undanfarin 20 ár (eins og einn erlendur blaðamaður orðaði það), þá erum við ekki í nærri því jafn slæmum málum og Bretar.

Ég hef nú verið búsettur í Bretlandi í u.þ.b. 4 ár, og ég held að ég geti sagt það án þess að hika að Bretland er gjörsamlega fallít samfélag. Leiðari í Economist um daginn spurði "Is Britain broken?" og svaraði neitandi. Mitt svar er hins vegar klárlega já. Nokkur dæmi:

• *Allt* í þessu landi -- húsnæði, bankaþjónusta, atvinnuleyfi, heimasími o.s.fv. -- felur í sér gríðarlega mikið af tilgangslausri, erfiðri og kostnaðarsamari pappírsvinnu. Að búa hérna er bjúrókratísk martröð.
• Hér er misskipting auðs gríðarleg. Venjulegt fólk er frekar fátækt, býr við almennt slæman kost og á erfitt með að ná endum saman. Mikið af betlurum og götufólki. Í millitíðinni fá bankamennirnir í City milljónir punda fyrir "vel unnin störf".
• Hér er mikil menningarleg stéttaskipting, fólk greinist í lágstétt, millistétt og efri stétt. Flestir eru læstir inn í þá stétt sem þeir fæðast af djúprættum menningarlegum ástæðum, jafnvel þótt fjárhagur þeirra batni.
• Stjórnkerfi Bretlands er rotið og spillt tveggja flokka kerfi þar sem bæði íhaldið og Labour gæta fyrst og fremst hagsmuna fjármagnseigenda í Lundúnum
• Stóri Bróðir fylgist með. CCTV myndavélar alls staðar. Það er ein myndavél á hverja 13 Breta. Meðal Lundúnabúinn er tekinn upp 50 sinnum á myndavél á dag.
• Þótt háskólarnir séu margir góðir þá er menntakerfið (að einkaskólum undanskildum) afar lélegt, bresk börn koma mjög illa út úr stöðluðu OECD prófunum. Það er bara efri stéttin og efri millistéttin sem hefur ráð á almennilegri grunnskólamenntun handa börnum sínum.
• Almenningssamgöngur -- t.a.m. lestarkerfið og Öndergrándið í Lundúnum -- eru almennt einkavæddar eða reknar á kostnaðarverði og þ.a.l. rándýrar
• Bretar eiga við mikil félagsleg vandamál að stríða sökum dóp- og áfengisneyslu, sem er meiri og skaðlegri hér heldur en víðast hvar í Evrópu.
• Bresk matvæli á viðráðanlegu verði eru verksmiðjuframleidd á amerískan máta. 'Nuff said.
• Bretar eru upp til hópa óheilbrigðir, borða óhollan mat, eru feitir og með lélega tannlækna, seint verður sagt að þeir séu frítt fólk

Nei, við viljum alls ekki verða hluti af Bretlandi.

From the Devil's Dictionary by Ambrose Beirce:

Philosophy: A route of many roads leading from nowhere to nothing

Courtesy of Gabriela Alessandroni.

Ég get bara gert ráð fyrir því að ég sé ekki í markhópnum fyrir þetta agalega lag.

Are you a problem thinker?

"I know you've been thinking," she said, "and I want a divorce!"

"But honey, surely it's not that serious?"

"It is serious," she said, lower lip aquiver. "You think as much as college professors and college professors don't make any money, so if you keep on thinking we won't have any money!"

"That's a faulty syllogism," I said impatiently, and she began to cry. I'd had enough. "I'm going to the library," I snarled as I stomped out the door.

E: blessaður
E: mér varð hugsað til þín þegar ég las um aðalfund 
frjálshyggjufélagsins um helgina
S: hahaha
E: sástu eitthvað af því?
S: já, meira bullið
E: algjörlega frábært
E: á að giska 2/3 fundarmanna í stjórn
E: sem er eitthvert svakalegasta bákn sem þekkist
E: sendu svo frá sér frábæra yfirlýsingu sem var 
kórónuð með argumentum ad hitlerum
E: ég og G erum búnir að ákveða að stofna félag þeim til höfuðs 
- félag áhugamanna um slippery slope röksemdafærslur

Úr þessari grein:

I have what I have always held to be a mildly discreditable day job, that of teaching philosophy at a university. I take it to be discreditable because about 85 percent of my time and energy is devoted to training aspiring young members of the commercial, administrative or governmental elite in the glib manipulation of words, theories and arguments. I thereby help to turn out the pliable, efficient, self-satisfied cadres that our economic and political system uses to produce the ideological carapace which protects it against criticism and change.

Via Leiter Reports.

Hann Gunni Hrafn deildi með mér um daginn ljóði eftir vinkonu sína:

Ég dreymdi að verið væri að nauðga mér. Allir nauðgararnir eru frægir grínarar svo að ég hló og hló allan tímann. Hlýtur að vera ömurlegt að vera aldrei tekinn alvarlega.

So Heidegger and a hippo stroll up to the Pearly Gates and Saint Peter says, "Listen, we've only got room for one more today. So whoever of the two of you gives me the best answer to the question 'What is the meaning of life?' gets to come in."

And Heidegger says, "To think Being itself explicitly requires disregarding Being to the extent that it is only grounded and interpreted in terms of beings and for beings as their ground, as in all metaphysics."

But before the hippo can grunt one word, Saint Peter says to him, "Today's your lucky day."

Upplýstir indeed... Úr Transactions of the American Philosophical Society frá árinu 1799:

Mikið rosalega líst mér vel á þetta...

S: þau eru að hreinsa upp einstaklega nasty skít
S: þetta er algjört landmine-svæði sem þau ganga á
S: og eru að föst að reyna að gera það með mannafla 
sem hefur meira og minna tilheyrt Sjöllunum í áratugi
B: þetta er eins og þegar Atreides fluttu inn í Arrakeen

Í anda síðustu færslu, nokkrar tilvitnanir sem skáldið W. H. Auden safnaði saman um Ísland og Íslendinga í bók sinni Letters from Iceland (1937):

Concerning the Capital
Reykjavik is, unquestionably, the worst place in which to spend the winter in Iceland. The tone of society is the lowest that can well be imagined .... It not only presents a lamentable blank to the view of the religious observer, but is totally devoid of every source of intellectual gratification -- Henderson

Concerning their eyes
A very characteristic feature of the race is the eye, dure and cold as a pebble -- the mesmerist would despair at first sight. -- Burton

Concerning their mouths
The oral region is often coarse and unpleasant -- Burton

Concerning their temparament
The Icelander's temparament is nervoso-lymphatic and at best nervoso-sanguineous -- Burton

Concerning their apperance
The Icelanders are of a good, honest disposition, but they are at the same time so serious and sullen that I hardly remember to have seen any of them laugh -- Van Troil

Concerning their sensibility
The Icelanders in general are civil and well-disposed, but they are said not to feel strongly -- Barrow

Concerning their food
It cannot afford any great pleasure to examine the manner in which the Icelanders prepare their food. -- Van Troil

Concerning Hákarl
This had so disagreeable a taste that the small quantity we took of it drove us from the table long before our intention. -- Van Troil

Concerning their habits
If I attempted to describe some of their nauseous habits, I might fill volumes -- Pfeiffer

Concerning their dress
The dress of the women is not calculated to show the person to advantage. -- McKenzie

First sight of Iceland
We were delighted to see some new faces, in spite of their nastiness and stench; and their grotesque appearance afforded us much amusement. -- Hooker

It is very hard for a European, and perhaps especially hard for a graduate of one of the older English Universities to appreciate the squalid culture of these northern peoples -- Annandale

From The Living Races of Mankind. A Popular Illustrated Account of the Customs, Habits, Pursuits, Feats & Ceremonies of the Races of Mankind throughout the World (circa 1900):

In physical characteristics [the Icelander] does not compare favourably with his fellow Scandinavians.

The stony stare has caused the women to be described as generally ill-featured.

....[Icelanders] have thick, clumsy bodies, apparently too long and heavy for the legs...

...the eye ... is nearly always hard, cold and expressionless.

...exempt from most vices, except the national failing -- drink.

...their directness in criticising and ridiculing other people's weaknesses ... has created an impression that they are boorish and ill-natured.

Ég er búinn að henda inn á YouTube sex þátta seríu frá 1972 um heimspeki við Oxford-háskóla. Þarna má finna löng viðtöl við menn á borð við Alfred Ayer, Isaiah Berlin, Peter Strawson, Stuart Hampshire, Gilbert Ryle, Iris Murdoch og David Pears um sögu 20. aldar heimspeki, um þekkingarfræði, málspeki, stjórnspeki o.fl.

1. Logic Lane: A Philosophical Retrospective
2. "I'm going to tamper with your beliefs a little"
3. Language and Creativity
4. Appearance and Reality
5. The Idea of Freedom
6. You might just as well say 'I see what I eat' is the same thing as 'I eat what I see'.

Jahá...ég á ekki orð...

Smellið á plakatið til þess að sjá trailerinn.

Ég hef lengi haft mikið dálæti á heimspekingnum og hugmyndasagnfræðingnum Isaiah Berlin (1909-1997), og hef eignast og lesið flestallar bækur eftir hann. Um árið las ég The Roots of Romanticism, sem fjallar um rætur rómantísku stefnunnar í evrópsku hugmynda- og menningarlífi. Skilgreining Berlins á rómantíkinni er ein sú rosalegasta sem ég rekist á:

Romanticism is the primitive, the untutored, it is youth, the exuberant sense of life of the natural man, but it is also pallor, fever, disease, decadence, the maladie du siècle, La Belle Dame Sans Merci, the Dance of Death, indeed Death itself. It is Shelley’s dome of many-coloured glass, and it is also his white radiance of eternity. It is the confused teeming fullness and richness of life, Fülle des Lebens, inexhaustible multiplicity, turbulence, violence, conflict, chaos, but also it is peace, oneness with the great ‘I Am’, harmony with the natural order, the music of the spheres, dissolution in the eternal all-containing spirit. It is the strange, the exotic, the grotesque, the mysterious, the supernatural, ruins, moonlight, enchanted castles, hunting horns, elves, giants, griffins, falling water, the old mill on the Floss, darkness and the powers of darkness, phantoms, vampires, nameless terror, the irrational, the unutterable. Also it is the familiar, the sense of one’s unique tradition, joy in the smiling aspect of everyday nature, and the accustomed sights and sounds of contented, simple, rural folk—the sane and happy wisdom of rosy-cheeked sons of the soil. It is the ancient, the historic, it is Gothic cathedrals, mists of antiquity, ancient roots and the old order with its unanalysable qualities, its profound but inexpressible loyalties, the impalpable, the imponderable. Also it is the pursuit of novelty, revolutionary change, concern with the fleeting present, desire to live in the moment, rejection of knowledge, past and future, the pastoral idyll of happy innocence, joy in the passing instant, a sense of timelessness. It is nostalgia, it is reverie, it is intoxicating dreams, it is sweet melancholy and bitter melancholy, solitude, the sufferings of exile, the sense of alienation, roaming in remote places, especially the East, and in remote times, especially the Middle Ages. But also it is happy co-operation in a common creative effort, the sense of forming part of a Church, a class, a party, a tradition, a great and all-containing symmetrical hierarchy, knights and retainers, the ranks of the Church, organic social ties, mystic unity, one faith, one land, one blood, ‘la terre et les morts’, as Barrès said, the great society of the dead and the living and the yet unborn. It is the the Toryism of Scott and Southey and Wordsworth, and it is the radicalism of Shelley, Büchner and Stendhal. It is Chateaubriand’s aesthetic medievalism, and it is Michelet’s loathing of the Middle Ages. It is Carlyle’s worship of authority, and Hugo’s hatred of authority. It is extreme nature mysticism, and extreme anti-naturalist aestheticism. It is energy, force, will, life étalage du moi; it is also self-torture, self-annihilation, suicide. It is the primitive, the unsophisticated, the bosom of nature, green fields, cow-bells, murmuring brooks, the infinite blue sky. No less, however, it is also dandyism, the desire to dress up, red waistcoats, green wigs, blue hair which the followers of people like Gérard de Nerval wore in Paris at a certain period. It is the lobster which Nerval led about on a string in the streets of Paris. It is wild exhibitionism, eccentricity, it is the battle of Ernani, it is ennui, it is taedium vitae, it is the death of Sardanopolis, whether painted by Delacroix, or written about by Berlioz or Byron. It is the convulsion of great empires, wars, slaughter and the crashing of worlds. It is the romantic hero—the rebel, l’homme fatal, the damned soul, the Corsairs, Manfreds, Giaours, Laras, Cains, all the population of Byron’s heroic poems. It is Melmoth, it is Jean Sbogar, all the outcasts and Ishmaels as well as the golden-hearted courtesans and the noble-hearted convicts of nineteenth-century fiction. It is drinking out of the human skull, it is Berlioz who said he wanted to climb Vesuvius in order to commune with a kindred soul. It is Satanic revels, cynical irony, diabolical laughter, black heroes, but also Blake’s vision of God and his angels, the great Christian society, the eternal order, and ‘the starry heavens which can scarce express the infinite and eternal of the Christian soul’. It is, in short, unity and multiplicity. It is fidelity to the particular, in the paintings of nature for example, and also mysterious tantalising vagueness of outline. It is beauty and ugliness. It is art for art’s sake, and art as an instrument of social salvation. It is strength and weakness, individualism and collectivism, purity and corruption, revolution and reaction, peace and war, love of life and love of death.

Það er ekki auðvelt að heita Sveinbjörn Þórðarson í enskumælandi landi. Í gegnum tíðina hef ég verið Svienbjorn Thordarsson, Swainburn Thorderson og jafnvel Dr. Svienbjorn Thordarsson. En í dag barst eftirfarandi bréf inn um lúguna hjá mér:

Þrjú og hálft ár hérna í Bretlandi, u.þ.b. tvö í viðbót til þess að klára doktorinn. Fimm og hálft ár í háskóla hérna, þrjár gráður.

Ég hef allavega lært eina skýra lexíu (syngist við Ísbjarnarblús, í kringum 2:26):

Ég ætla aldrei, aldrei, aldrei, aldrei, aldrei aftur að búa í .... Bretlandi.

Sumum lesendum síðunnar er e.t.v. kunnugt að ég birti skilaboð til IE notenda efst á síðunni:

You are using a second-rate browser

For a better experience using this site, please upgrade to a modern web browser.

Um daginn áttu sér eftirfarandi samskipti:

From: Sveinbjorn Thordarson    
To: matt@**********
Subject: Re: Web Email Form: Your website

matt@***** wrote:

>   I was interested in trying out, and potentially purchasing
>   Tapir. However, your condescending approach to my use of 
>   Internet Explorer 8 has made me reconsider:
>   
>   "You are using a second-rate browser
>   For a better experience using this site, please upgrade to
>   a modern web browser."
>   
>   However, none of the options you suggest can hold a candle 
>   to IE8's CSS 2.1 support. Nor do they run in a reduced 
>   privileges mode, by default. And, unlike Gecko-based 
>   browsers, I can have simultaneous "private" and 
>   "non-private" browsing sessions.
>   
>   While I commend trying to get IE 6 off the Internet 
>   (it IS ancient, and Microsoft wants it gone, too...), targeting
>   these efforts at *all* Internet Explorer users is unfair 
>   and reeks of bigotry and anti-Microsoft fanboyism. This is 
>   cemented by your lack of information about what makes the 
>   browser "second-rate" and the fact that "closing" the div 
>   doesn't remember that it was closed, hammering in your views 
>   which lack any elaboration.
>   
>   I will spend my money elsewhere and make it a point not to
>   refer others to your site, as long as you continue to be 
>   bigoted in your views of what a "modern" browser should be,
>   especially without giving any facts.
>   
>   IP Address: **************
>   User Agent: Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 8.0; Windows NT 6.0;
>   WOW64; Trident/4.0; QQPinyin 689; SLCC1; .NET CLR 2.0.50727; 
>   Media Center PC 5.0; .NET CLR 3.5.21022; .NET CLR 3.5.30729; 
>   MS-RTC LM 8; OfficeLiveConnector.1.4; OfficeLivePatch.1.3; 
>   .NET CLR 3.0.30729)

Hello there,

I very much doubt you were at any stage interested in purchasing 
Tapir, which is old software for Mac OS X which has not been updated 
since 2005. The only reason I didn't open-source it a long time ago 
is sheer laziness.  Feel free to spend your money elsewhere.

As for IE, it is a second-rate browser by several objective 
standards:  it is slow, it has a flawed and bloated rendering engine 
and furthermore does not have proper support for Data URIs or certain 
CSS features used on my website.  Even if that were not the case, 
Microsoft's long stranglehold on the browser market (and its 
detrimental consequences for web development)  would be reason enough 
to encourage people to switch.

I would like to add that I provide my website as it is.  I 
promulgate whatever views I care to, and I encourage the use of those
technologies I regard as superior.  I don't need you, or your money, 
or your approval.  By all means spend your surfing time elsewhere.

--Sveinbjorn Thordarson

Tilhugsunin um risavaxin og húðflúraðan meðlim Aryan Brotherhood að leita að d20 teningnum sínum til þess að geta ráðist á Orc með Elf Archernum sínum lífgaði heldur betur upp á daginn hjá mér.

Hérna er ein comic strip úr smiðju yours truly:

Courtesy of xkcd.com.

Grein um upplifanir lógíska pósítívistans, aþeistans og kvennabósans Alfred Ayer þegar hann dó í 4 mínútur árið 1989.

Ég pantaði mér bók á Amazon um daginn sem ég hélt að gæti ef til vill svarað þeirri brennandi spurning: Af hverju vita fyrsta árs nemarnir sem ég kenni svona lítið? Af hverju eru þeir varla skrifandi?

Bókin sem ég pantaði heitir All Must Have Prizes og fjallar um hnignun breskrar grunnmenntunar undanfarin 20 ár. Ég uppgötvaði hana eftir örstutta Google-leit. Nú hef ég hins vegar komist að því að bókin er eftir einhverja snargeggjaða öfgahægrisinnaða beyglu sem vill að allir læri latínu, hatar samkynhneigða, heldur að þróunarkenningin sé "bara kenning" og hefur viðrað skoðanir þess efnis að Barack Obama sé marxískur múslimi.

That was money ill spent.

Mér varð hugsað til þeirra ákvarðanna sem íslenska ríkisstjórnin stendur frammi fyrir þegar ég las eftirfarandi:

Nation-states must now act in a world in which all options are uncertain. It is not as though they have before them a list of choices with price tags attached to them. National governments find themselves in environments not merely of risk but of radical uncertainty. In economic theory, risk means a situation in which the costs of various actions can be known with reasonable probability, while uncertainty is a situation in which such probabilities cannot be known. Many of the policies which governments know they can pursue do not have consequences to which probabilities can be attached.

Worse, governments often cannot know whether the response of world markets to their policies will be merely to make them costly or to render them completely unworkable. Governments are in a situation in which even the span of options that is available to them is uncertain. This continuing radical uncertainty is the most disabling constraint on the power of sovereign states.

-- John Gray, False Dawn: The Delusions of Global Capitalism (1998)

...but it's my life.

Ég er búinn að finna þemulagið mitt:

Mjög góð grein um hvernig viðhorf gagnvart menntun og hugmyndir um tilgang hennar hafa breyst í nýja heimi frjálshyggjunnar, þar sem markaðurinn er viðmið alls.

"Investment in human capital."

"Human resource development.

"Increasing the utility, competitiveness and productivity of our workforce."

...

Þetta er eins konar Newspeak.

Vá, það er verið að setja upp leikritið The Two Gentlemen of Lebowski í New York. Helvíti langar mig á það...

Eitt af því sem fólk frá háþróuðum þjóðum furðar sig oft á þegar það heimsækir Bretland eru vaskarnir, en líkt og svo margt annað hér í landi* hafa þeir lítið breyst frá síðari hluta 19. aldar. Þeir hafa yfirleitt tvo krana, einn fyrir heita vatnið og einn fyrir það kalda, á sitt hvorum endanum. Þetta er auðvitað vonlaust fyrirkomulag, handaþvottur verður eins konar taugakerfisævintýri þar sem maður brennir og frystir hendurnar til skiptis (eða brennir vinstri höndina og frystir þá hægri).

Íbúðin sem ég bý í um þessar mundir er nokkuð nýmóðens á breskan mælikvarða. Hún hefur til dæmis tvöfalt gler í rúðunum, en það þykir mikill munaður, eitthvað sem duglegt og metnaðarfullt breskt millistéttarfólk lætur sig dreyma um. Mesta tækniundrið er þó baðherbergisvaskurinn, en hann hlýtur að þykja nýstárlegur með meiru. Í stað þess að hafa sitt hvoran kranann fyrir heita og kalda vatnið er bara einn krani með tveimur bunum sem blandast ekki. Hér að neðan er mynd af þessari ótrúlegu framtíðartækni í aksjón.

Jæja, þá fer háskólakerfið í Bretlandi loksins í vaskinn, líkt og allt annað í þessu guðsvolaða landi.

Á öðrum nótum þá hef ég lokað Facebook síðunni minni og er hættur að nota MSN. Þeir sem hafa áhuga á að spjalla munu að öllu jöfnu geta náð í mig gegnum Skype. Reyni framvegis að vera tengdur þar á meðan ég er við tölvuna. Skype notendanafnið mitt er sveinbjornth.

Ég hef stundum látið frá mér athugasemdir þess efnis að nemendur mínir við Edinborgarháskóla séu merkilega fáfróðir. Þetta eru fyrsta árs nemendur, 18 ára gamlir, og sumir þeirra vissu t.d. ekki hver Marteinn Lúther var. Þetta kom mér á óvart, Edinborgarháskóli hleypir ekki hverjum sem er inn í nám. Þessir nemendur eru fólk sem fékk toppeinkunnir í A-Levels, rjómi breska grunnskólakerfisins.

Ég rakst áðan á grein sem listaði nokkrar spurningar úr GCSE prófi í vísindum sem krakkar eru látnir sitja 16 ára gamlir í grunnskólum í Bretlandi. Þetta eru eins konar samræmd próf:

---

Our moon seems to disappear during an eclipse. Some people say this is because an old lady covers the moon with her cloak. She does this so that thieves cannot steal the shiny coins on the surface. Which of these would help scientists to prove or disprove this idea?

A) Collect evidence from people who believe the lady sees the thieves
B) Shout to the lady that the thieves are coming
C) Send a probe to the moon to search for coins
D) Look for fingerprints

---

Many people observe the stars using

A) A telescope
B) A microscope
C) An X-Ray tube
D) A synthesiser

---

When we sweat water leaves the body through…

A) Kidneys
B) Liver
C) Lungs
D) Skin

---

At the astronomical club Alec and Louise discuss the possibility of intelligent life existing on other planets. Which of the following statements supports the possibility of existence of intelligent life in our galaxy?

A) The galaxy is expanding very quickly
B) The earth is over four billion years old
C) The search for extra-terrestrial intelligence has spent millions of hours analysing signals from space
D) There are so many stars in the galaxy

---

Sumir talsmenn frjálshyggjunnar hafa undanfarið haldið því fram annað slagið að ekkert hafi brugðist í hugmyndafræðinni blessuðu, að vandamálið sem við stöndum frammi fyrir núna sé ekki afleiðing óheftrar og eftirlitslausrar bankastarfsemi heldur sé það ríkisábyrgð að kenna. Bankarnir hefðu hreinlega átt að fá að fara á hausinn án afskipta ríkisins, o.s.fv.

Ég spyr: Hver myndi vilja geyma peningana sína í banka, vitandi að bankinn gæti farið á hausinn og allt fé þeirra tapast?

Ekki myndi ég treysta nokkrum banka sem ekki hefði ríkisábyrgð, enda lítið spenntur fyrir því að leyfa öðrum að spila fjárhættuspil með sparifé mitt.

Þar sem menn munu að öðru jöfnu frekar setja peningana sína í banka með ríkisábyrgð heldur en banka án hennar, er óljóst hvort alþjóðlegt fjármálakerfi með bönkum án ríkisábyrgðar sé yfirhöfuð mögulegt. Bankar með slíka ábyrgð að baki myndu sennilega snögglega bola hinum út af markaðinum.

Það þyrfti væntanlega einhvers konar alþjóðlegan sáttmála um að afnema ríkisábyrgð alls staðar til þess að ýta svona löguðu í gegn, og jafnvel þá erum við með Prisoner's Dilemma: hver einasta þjóð myndi sjá sér hag í að svíkjast undan samkomulaginu, bjóða upp á ríkisábyrgð til þess að laða til sín fjármagn.

Síðan er spurning hvort alþjóðlegt bankakerfi án ríkisábyrgðar myndi ekki leiða til mikils samdráttar í því fjármagni sem bankar hefðu aðgang að, þar sem margir myndu eflaust geyma fé sitt á öruggari hátt.

Hérna er viðtal við Gunnlaug Jónsson frjálshyggjumann í Silfri Egils frá því í mars í fyrra, en þar heldur hann því einmitt fram að ríkisábyrgðin sé sökudólgurinn í þessu öllu saman.

Ég er mögulega eini maðurinn á jörðinni sem hefur haft fyrir því að pikka upp meginstefin úr kvikmyndinni Conan the Barbarian á píanó:

Þessi grein hér eftir Paul Krugman minnist á svolítið sem ég hef oft velt fyrir mér. Af hverju er alltaf bara talað um almennan hagvöxt, eins og það sé markmið í sjálfu sér?

Samfélög sem fá mikið af innflytjendum og hafa íbúa sem fjölga sér hratt lenda auðvitað í því að hagkerfið þeirra stækkar því það er fleira fólk að vinna. Umræðan ætti hins vegar klárlega að snúast um hagvöxt á haus, ekki hagvöxt almennt. Það er betra að hafa fáa sem hafa það gott heldur en marga sem hafa það skítt. Hámörkun hagvaxtar sem slíks er absúrd markmið.

Erfið gáta og ég verð afar hissa ef einhver getur leyst hana:

Hvað hafa eftirfarandi orð sameiginlegt? (fyrir utan það að vera öll 6 stafa löng)

anotus armory aumous autist autumn awrist burton citrus clumpy cozily crispy dorsum dowery dressy ensnow eozoon exhort fizzer flirty floppy franzy furfur fusure glumly gourdy grisly gurgly hoovey hurter inmost insist insoul inwork jowser keyway linous locust lotter monist monkly mosque motley muriti mutive myxoid nominy nutant octoyl omnist orexis orison osmium outhue outrig oxygen parous phylon pitpit plexor pompey popess porism potass potent potful privet proven pudsey punnet purler purlin purrel pyuria rebusy requit resiny resist restis rework rhesus rheumy rictus rollix rottle runlet runner rustic ruther scrump scurdy sensor sesqui shawny shirky sireny sister skilts slimly slinky smooth snoove soleyn soodly sought soviet sovite sparky sphinx splint steepy stodgy strome sumner sunket suttee swardy swiper swivel sylvic tarpot terron thoron thrips thwart timist tirret tolter tomboy topass topper toying trevet troner tufter tumefy tummer turbit turnel tuskar twangy ulitis ultimo unburn uncoly unless unpass unpent unsoil untuck unwarm unwire uplook upmast upsoar uptill vexful vorant vulval wester wilily wisent wizier worker wormil woubit xyloma zipper

Ég var að komast yfir upprunalegu demó upptökurnar af lögunum á disknum Alice með Tom Waits. Það er stórmerkilegt að hlusta á lögin í frumstæðri mynd áður en þau voru fínpússuð og pródúseruð. Hérna er eitt af betri lögunum á disknum, súrrealíska og draumkennda meistarastykkið "Everything You Can Think", í sinni upprunalegu mynd, bara orgel og söngur:

Til samanburðar er hér lagið eins og það birtist á disknum:

Textinn

Everything you can think of is true
Before the ocean was blue
We were lost in a flood
Run red with your blood
Nigerian skeleton crew

Everything you can think of is true
The dish ran away with the spoon
Dig deep in your heart for that little red glow
We're decomposing as we go

Everything you can think of is true
And fishes make wishes on you
We're fighting our way up dreamland's spine
With red flamingos and expensive wine

Everything you can think of is true
The baby's asleep in your shoe
Your teeth are buildings with yellow doors
Your eyes are fish on a creamy shore 

What if Shakespeare had written the Big Lebowski?

Þetta er öskrandi snilld. Senan þar sem þeir míga á teppið hans:

Stutt grein um hvernig Google fer að því að skanna inn allar þessar bækur.

Hérna er myndband sem sýnir vélina sem þeir nota:

Einhver snillingur endurimplementaði Castle Wolfenstein í 20 línum af JavaScript kóða.