Sveinbjorn Thordarson

Cease weeping, ye huddled masses! No more shall yer life be solitary, poore, nasty, brutish and short!

Þetta er vegna þess að hinn eini og sanni and-Hobbesíski Sveinbjörn Þórðarson snýr aftur til Íslands þann 18. desember, eftir u.þ.b. 12 klukkustundir. Hann mun búa í íbúð föður síns á Seltjarnarnesi og verður í síma 551-8806 eða (+44) 07913775738. Hafið bjórinn tilbúinn.

Fyrr í ár skrifaði ég færslu um vísindalega ömurlegustu tónlist allra tíma.

Svissneskur vinur minn David Hesse stúderar "Scottish diaspora culture." Um daginn benti hann mér á hina merkilega ömurlegu þýsku hljómsveit Claymore [fáránlega flott vefsíða].

Hér flytur Claymore epíska meistarastykki sitt, lagið Highlander Hvern hefði grunað að stock low-end elektrónískir synþar, miðaldaflautur og tempraðir over-drive gítarar væru svona góð blanda?

Bretar hafa skarað fram úr á alls konar sviðum evrópskrar menningar: þeir voru fyrstir að iðnvæðast og koma upp almennilegu bankakerfi, rituðu margar merkustu skáldsögur vestrænnar menningar, voru fremstir á báti í vísindabyltingu 17. aldar og síðan þarf varla að minnast á framlög þeirra til vestrænnar heimspeki.

Hins vegar hafa Bretar engin góð klassísk tónskáld.

Þjóðverjarnir hafa Bach, Beethoven, Mendelssohn, Wagner, Brahms, o.s.fv.

Frakkarnir hafa Ravel, Berlioz, Debussy, Saint-Saëns, Bizet, Fauré, o.s.fv.

Austurríkismenn hafa Haydn, Strauss, Mahler, Mozart, Schubert, o.s.fv.

Ítalirnir hafa Donizetti, Verdi, Rossini og Puccini.

Ungverjarnir hafa Liszt og Bartok, og meira að segja Pólverjarnir hafa Chopin (og eitthvað tilkall til Shostakovich).

En hvað með Bretana? Mér dettur bara tvö nöfn í hug: Elgar og Purcell, og báðir voru "mediocre at best," eiga svo sannarlega ekki heima í flokki með ofantöldum.

Bretarnir höfðu engin góð tónskald. Af hverju?

Hvernig setur maður broskall innan sviga?

Tillaga 1

Frekar glatað að hafa tvo lokunarsviga hlið við hlið.

Tillaga 2

Er þetta bil að gera eitthvað? Er þetta virkilega eitthvað skárra en tillaga nr. 1?

Tillaga 3

Núna notfærir broskallinn sér lokunarsvigann. En aftur á móti er þetta ekki alveg að gera sig, því :) er hugsað sem sjálfstætt tákn og ætti ekki að þurfa að reiða sig á aðra stafi. Það er klárlega rangt að nota lokunarsvigann bæði sem lokunarsviga og bros.

Er þetta ekki allt í raun frekar asnalegt?

Af hverju er Ísland ekki í hvítasta flokknum? Ég hefði haldið að við værum mögulega ein hvítasta þjóð í heimi, öll náföl og beinhvít að tjokkóum og "hnakkamellum" undanskildum. Eitthvað er nú eitthvað að klikka hérna ...

Augnlitur

Hárlitur

Þetta er úr afar áhugaverðri umfjöllun um ástæður þess að fólk er með svona lítið melanín í Norður-Evrópu.

Google Autosuggest er stórskemmtilegt. Sinfóníur Beethovens eftir vinsældum:

Þetta er alls ekki svo fjarri því hvernig ég myndi raða þeim, þótt mér hafi reyndar alltaf þótt 5. vera ofmetin, og finnst 3., 6. og 7. klárlega vera betri. Kemur heldur ekki á óvart að annar hluti 7. sinfóníunnar skuli vera þarna neðst -- æðislegt verk:

Þess ber að geta að það er argasti barbarismi að hlusta á eitthvað annað en Karajan/Berlin Philharmonic upptökurnar...

Vel skrifuð og athygliverð grein um sósíaldemókrasíu og BNA. Smá brot úr greininni:

For the last thirty years, in much of the English-speaking world (though less so in continental Europe and elsewhere), when asking ourselves whether we support a proposal or initiative, we have not asked, is it good or bad? Instead we inquire: Is it efficient? Is it productive? Would it benefit gross domestic product? Will it contribute to growth? This propensity to avoid moral considerations, to restrict ourselves to issues of profit and loss—economic questions in the narrowest sense—is not an instinctive human condition. It is an acquired taste.

WebKit hópurinn sem þróar Safari vafrann fyrir Apple er með athyglisverða fílósófíu:

The way to make a program faster is to never let it get slower.

We have a zero-tolerance policy for performance regressions. If a patch lands that regresses performance according to our benchmarks, then the person responsible must either back the patch out of the tree or drop everything immediately and fix the regression.

Common excuses people give when they regress performance are, “But the new way is cleaner!” or “The new way is more correct.” We don’t care. No performance regressions are allowed, regardless of the reason. There is no justification for regressing performance. None.

This may sound like common sense, but anyone who’s ever worked on large software products will tell you that many teams, if not most, do not adhere to such a policy. The most common excuse is one that the WebKit policy doesn’t list: “We’ll fix the performance issues later.” The truth is that sometimes, later never comes.

E.t.v. væri ekki svo vitlaust að taka upp einhvers konar samsvarandi fílósófíu í pólitík. Stjórnmálamenn ættu með öðrum orðum aldrei að leyfa lífskjörum/réttindum/þjónustu fólks að versna sökum framtíðarmarkmiðs. Mikið af hrottalegustu byltingum 20. aldar hafa einmitt verið réttlættar á þeim grundvelli að tímabundin þjáning og skerðing réttinda sé nauðsynleg til þess að öðlast útópiú og velgengni í framtíðinni. Mér verður þá helst hugsað til kommúnismans... eða jafnvel hörku einkavæðingarinnar í Rússlandi.

Áhugaverð grein um fangelsisiðnaðinn í Bandaríkjunum.

Hvað er eiginlega í gangi? Hvernig getur eitt lítið vekjaraklukkuforrit notað 30MB af vinnsluminni? Fermingartölvan mín var með 8MB af vinnsluminni...

A vaguely passive-aggressive post on commenters. Þarna eru taldar upp 10 algengustu tegundirnar af athugasemdum á bloggum. Nr. 3 er eftirfarandi:

3. The commenter who takes the opportunity to make some sarcastic remarks highlighting his (99% of cases are male) own superior scholarship/intelligence and damning the author. “If only Chris has read the second treatise of Heinrich von Pumpkin in the original German, he’d be aware ….”

Þrettánda athugasemdin við þessa færslu:

Þetta kemur mér ekkert á óvart eftir 3 ár hérna í Bretlandi. Greyið Bretarnir hafa það frekar skítt.

Ooops. There goes the "benevolent creator" thesis:

As early as the 1940s it was reported that female wasps of this species sting a roach (specificially a Periplaneta americana, Periplaneta australasiae or Nauphoeta rhombifolia) twice, delivering venom. A 2003 study demonstrated using radioactive labeling that the wasp stings precisely into specific ganglia of the roach. It delivers an initial sting to a thoracic ganglion and injects venom to mildly and reversibly paralyze the front legs of the insect. This facilitates the second venomous sting at a carefully chosen spot in the roach's head ganglia (brain), in the section that controls the escape reflex. As a result of this sting, the roach will first groom extensively, and then become sluggish and fail to show normal escape responses. In 2007 it was reported that the venom of the wasp blocks receptors for the neurotransmitter octopamine.

The wasp proceeds to chew off half of each of the roach's antennae. Researchers believe that the wasp chews off the antenna to replenish fluids or possibly to regulate the amount of venom because too much could kill and too little would let the victim recover before the larva has grown. The wasp, which is too small to carry the roach, then leads the victim to the wasp's burrow, by pulling one of the roach's antennae in a manner similar to a leash. Once they reach the burrow, the wasp lays a white egg, about 2 mm long, on the roach's abdomen. It then exits and proceeds to fill in the burrow entrance with pebbles, more to keep other predators out than to keep the roach in.

With its escape reflex disabled, the stung roach will simply rest in the burrow as the wasp's egg hatches after about three days. The hatched larva lives and feeds for 4–5 days on the roach, then chews its way into its abdomen and proceeds to live as an endoparasitoid. Over a period of eight days, the wasp larva consumes the roach's internal organs in an order which guarantees that the roach will stay alive, at least until the larva enters the pupal stage and forms a cocoon inside the roach's body. Eventually the fully-grown wasp emerges from the roach's body to begin its adult life. Development is faster in the warm season.

Þótt ég sé í grófum dráttum sammála honum um trúarbrögð hefur mér alltaf þótt Richard Dawkins frekar leiðinlegur og patronising. Ég skal hins vegar gefa karlinum það að hann er ótrúlega góður að svara fyrir sig.

Fyrir ekki svo löngu linkaði ég yfir á Bill O'Reilly viðtal við hann. Hér er hann í BBC HardTalk og tekur spyrilinn Steven Sackur (sem er yfirleitt býsna góður) alveg í bakaríið.

Geir Haarde stóð sig ekki svona vel...

"Not all chemicals are bad. Without chemicals such as hydrogen and oxygen, for example, there would be no way to make water, a vital ingredient in beer." -- Dave Barry

Fann þetta hérna, nokkuð skemmtilegt.

Það er orðið hreint út sagt ótrúlegt hvað hægt er að gera með CSS transforms (virkar bara í Safari 4+). Vonandi mun þetta koma í staðinn fyrir Flash í framtíðinni.

Góðar fréttir. Meiðyrðislöggjöf Breta er þeim til skammar.

"... a recent report by Oxford University showed that the cost of fighting a libel action in England is 140 times greater than the European average."

Ég var að lesa býsna fyndin þráð á póstlista Reykjavíkurakademíunnar:

From: Ólöf Gerður Sigfúsdóttir 
Subject: Hvar er pláss fyrir skapandi hugsun í samfélaginu?
Date: December 1, 2009 10:27:54 PM GMT
To: forum@akademia.is

Listaháskólinn stendur fyrir áhugaverðri málstofu á alþjóðlegri 
ráðstefnu um skapandi hugsun og ungt fólk, sem fer fram á Grand 
hótel dagana 2.-4. desember.  Málstofan ber yfirskriftina "Where 
is the Place for Creativity in Society?" og er ætlað að fjalla um 
skapandi hugsun í samfélaginu út frá margvíslegum og gagnrýnum 
sjónarhornum. Málstofan fer fram á ensku föstudaginn 4. desember 
kl. 10.30-12.00 og er henni lýst svona á heimasíðu ráðstefnunnar:

The workshop participants will address the question "Where is 
the Place for Creativity in Society?" by drawing on their own 
experiences, critical reflections and backgrounds.  Participants 
will reflect upon the agency of creativity in society in general, 
as well as discussing creativity as a particular source in 
society's various institutions, such as the business sector, higher 
education and science, administrative sector and bureaucracy, in
addition to the culture and arts sector. Participants are lead 
together from different spheres in Icelandic society, in order 
to form a dynamic and critical dialogue, not least in the light 
of recent development that lead to the collapse of the country.

...



From: Mörður Árnason
Subject: RE: Hvar er pláss fyrir skapandi hugsun í samfélaginu?
Date: December 2, 2009 9:03:48 AM GMT
To: Ólöf Gerður Sigfúsdóttir , forum@akademia.is

Takk fyrir það. En hver af þessum níu merku þátttakendum í 
málstofunni kann ekki íslensku? // Mörður



From: Borgþór Kjærnested 
Subject: Re: Hvar er pláss fyrir skapandi hugsun í samfélaginu?
Date: December 2, 2009 10:12:31 AM GMT
To: forum@akademia.is

Sæll Mörður.
Tek undir þína spurningu, þetta er að verða með algerum ólíkindum 
- íslendingar og skandinavar bjagast á ensku og tala eins og 10 - 12 
ára unglingar með örfáum undantekningum.

Eru Bretar og Bandaríkjamenn eitthvað andlega fatlaðar þjóðir sem 
aldrei geta lært annað mál en sitt eigið? Það verður að fara að gera 
eitthvað í málinu. Men eru farnir að rísa upp hér í Finnlandi. 
Kær kv Borgþór



....



From: Magnus S. Magnusson 
Subject: RE: Hvar er pláss fyrir skapandi hugsun í samfélaginu?
Date: December 2, 2009 1:13:46 PM GMT
To: forum@akademia.is

Sem nývaknaður þverhaus á tímamun ("jetlag") eftir langa USA-ferð verð 
ég að segja: Já, nú er nóg komið, sannarlega kominn tími á að 
Bandaríkjamenn taki sig á í Finnskunni nú eða auðvitað í sjálfri Dönskunni. 
Það er t.d. ömurlegt að hitta Bandaríkjamann sem getur ekki einu sinni 
borðið rétt framættarnafnið Kærnested (okkur íslensku nafnleysingjunum 
er hreinlega ofboðið). Já, aldeilis fáránlegt væri að bæta Enskukunnáttu 
Skandinava, hvað þá Íslendinga, nei, hreint ekki þeim samboðið. (Enska 
margra Skandinava er nú annars oft ótrúlega góð enda missa víst sumir 
þeirra af margra ára dönskunámi).

Já, lengi lifi mannheimskan og ekki er nú eins og við Íslendingar séum 
þekktir fyrir að haga okkur neitt óskynsamlega þó men telji svo vera t.d. 
í Chicago, Denver, Arizona og Los Angeles (jafnvel víðar?). 

Megi allir vel lifa, 
MSM.