Sveinbjorn Thordarson

Um fjögurleytið í morgun (04:00, 31. júlí) var ég eins og oft áður á MSN á meðan ég var að vinna ... hrikalegur ósiður. Það vildi svo til að Guðmundur félagi minn sendi mér link á einhverja síðu sem hét Wikileaks, en vinur hans tekur þátt í umsjón síðunnar. Þangað fór ég og sótti langt og mikið PDF skjal sem virtist vera frá Kaupþingi. Mér þótti þetta merkilegt, hlaut að vera e-ð áhugavert við þetta fyrst einhver hafði haft fyrir því að "leka" þessu, og sendi það á Gunna Hrafn vin minn, en hann starfar sem blaðamaður hjá RÚV. Gunni fór með þetta upp á fréttastofu í dag, þar sem menn voru skeptískir í fyrstu, en fóru þó strax í að rannsaka málið. Og viti menn, hvað sé ég í fréttunum í kvöld nema umfjöllun um þetta skjal og innihald þess!

Samkvæmt heimildum mínum voru Kaupþingsmenn vist alveg að skíta á sig út af þessu þegar fréttastofan hafði samband við þá, enda sýnir skjalið fullt af peningatilfærslum til Tchenguiz bræðranna og Exista og annara glæpamanna rétt fyrir hrunið. Með því að setja lögfræðingabatteríið í gang, hótandi bæði RÚV og Wikileaks, hafa þeir svo gott sem viðurkennt að skjalið sé ófalsað. Nú er bara að sjá hvort þetta lið fari nú ekki örugglega í fangelsi...

En hver segir svo að MSN sé tímaeyðsla? Veit ekki betur en að ég hafi þarna átt þátt í að koma skítnum í fjölmiðla.

Undanfarin ár hefur ást mín á tónskáldinu Frédéric Chopin aukist mikið. Píanóverk Chopins eru kraftmikil og grípandi, en samt gríðarlega subtle. Hann er tónskáld sem manni þykir meira til koma því meira sem maður hlustar.

Það vill svo til að ég var að redda mér ótrúlega góðum upptökum af ýmsum verkum Chopins í flutningi Januszar Olejniczak. Olejniczak spilar Chopin eins og alvöru rómantíker og þar að auki á píanó Chopins sjálfs. Ekkert Horowitz bull. Get látið áhugasama fá -- hef aldrei heyrt betri flutninga.

Hef nýlega verið að hlsuta mikið á eftirfarandi snilldarverk. Byrjunin með trilllunum ein og sér er meistarastykki:

Ég sofnaði yfir bókunum í eftirmiðdaginn í dag, með rólega píanótónlist rúllandi í iTunes safninu mínu. Skömmu síðar hrökk ég upp við að Dies Irae! Það virðist ætla að taka mig afganginn af deginum að jafna mig.

Rekvíem Verdis er reyndar eitt allra glæsilegasta kórverk allra tíma, stenst alveg samanburðinn við sálumessu Mózarts.

Úr Trípólísamningnum frá 1797:

Úr samræðu sem ég átti á MSN fyrr í dag:

GUÐMUNDUR>  Ég er að spá í að gera þetta, prófa svo að búa í austurblokkinni gömlu.
GUÐMUNDUR> Væri gaman að prófa að búa í Minsk, t.d.
SVEINBJÖRN> Yrði það ekki niðurdrepandi
GUÐMUNDUR> Af hverju heldurðu það?
SVEINBJÖRN> æi, er austurblokkin öll ekki frekar niðurdrepandi?
SVEINBJÖRN> fátækt fólk, mikil spilling, ljótar kommúnistabyggingar, vont veður
SVEINBJÖRN> hehehe
SVEINBJÖRN> hljómar bara eins og Ísland í dag

Bill O'Reilly er nú alveg einstaklega vitlaus.

From The Proceedings and Addresses of the American Philosophical Association (66:1, 1992).

Source

"When the only tool you have is a hammer, every problem begins to look like a nail."

Mér hefur alltaf þótt þetta orðatiltæki eiga sérstaklega við um hagfræðinga.

Þetta er smá "food for thought".

Þetta kom mér virkilega á óvart.

Einn af hverjum sjö, eða uþb 15% íslensku þjóðarinnar býr erlendis. Þetta er rosalega mikið. Ég er viss um að það búa ekki 10 milljón Bretar utan Bretlands.

Kannski skýrir þetta af hverju maður rekst alltaf á helvítis íslendinga hvert sem maður fer...

A glib speaker in the Brains Trust once entertained his audience (and reduced the late Charles Williams to helpless rage) by asserting that in the Middle Ages it was a matter of faith to know how many archangels could dance on the point of a needle. I need not say, I hope, that it never was a “matter of faith”; it was simply a debating exercise, whose set subject was the nature of angelic substance: were angels material, and if so, did they occupy space? The answer usually adjudged correct is, I believe, that angels are pure intelligences; not material, but limited, so that they may have location in space but not extension. An analogy might be drawn from human thought, which is similarly non-material and similarly limited. Thus, if your thought is concentrated upon one thing — say, the point of a needle — it is located there in the sense that it is not elsewhere; but although it is “there,” it occupies no space there, and there is nothing to prevent an infinite number of different people’s thoughts being concentrated upon the same needle-point at the same time. The proper subject of the argument is thus seen to be the distinction between location and extension in space; the matter on which the argument is exercised happens to be the nature of angels (although, as we have seen, it might equally well have been something else); the practical lesson to be drawn from the argument is not to use words like “there” in a loose and unscientific way, without specifying whether you mean “located there” or “occupying space there.” -- Dorothy Sayers, The Lost Tools of Learning

Eftirfarandi mynd tók ég sjálfur með Sony Cybershot myndavél fyrir 5 árum. Núna ætla ég síðan að brjóta höfundaréttarlög:

Þetta er víst ólöglegt, og nú skulda ég erfingjum Guðjóns Samúelssonar pening. Samkvæmt íslenskum lögum:

Absúrd að ég megi ekki gefa Wikipedíu þessa mynd.

Um daginn var ég að lesa bókina Enlightenment Contested eftir sagnfræðinginn Jonathan Israel, en hann er einn helsti núlifandi sérfræðingur í hugmyndasögu Upplýsingarinnar. Því kom það mér mikið á óvart að rekast á eftirfarandi á blaðsíðu 808:

"For the conservative moral and social theories of Locke, Voltaire, Montesquieu, Hume and Kant were all expressly intended to avoid forging moral philosophy systematically on the basis of philosophical reason..." [áherslur mínar]

Af öllum frægum heimspekingum sögunnar er Kant langharðasti rasjónalistinn í siðfræði. Öll siðfræði hans gengur einmitt út á að grundvalla siðaboð í úníversal boðum skynseminnar. Það veit hver einasta manneskja sem hefur klárað inngangskúrs í heimspekilegri siðfræði. Furðulegt að sjá þessa agalegu rangfærslu hjá annars merkum og lærðum sagnfræðingi.

If only Immanuel Kant had taken Diderot's advice, which he quotes, to heart: “Obscure authors write only for a few initiates when it would have cost them only a month of toil to render their books clear and comprehensible to all, a month sparing a thousand able minds three arduous years of study.”

Ég er búinn með ákveðið lag frá 7da áratugnum á heilanum í allan dag, en gat ómögulega munað hvað lagið hét eða hverjir flytjendurnir voru. Í örvæntingu gúglaði ég "find song by tune" og rakst á eftirfarandi snilldarsíðu: http://www.midomi.com/. Þarna getur maður raulað laglínu (þarf ekki einnu sinni texta!), einhver algóriðmi greinir raulið manns, ber það saman við gígantískan gagnagrunn og birtir líklega kandídata.

Kom í ljós að lagið sem ég var með á heilanum var "Happy Together" með The Turtles.

Samkvæmt Google AdWords þá er 'philosophy' 45. algengasta orðið á allri þessari vefsíðu. 'Argument' er númer 107.

Algengasta orðið er hins vegar 'að'.

Loksins rakst ég á hagfræðibók sem vísar í röksemdafærslu sem ég hef haldið á lofti í mörg ár, en flestir virðast líta fram hjá:

There is a second, more pragmatic, concern about rising income inequality. Might the gap between rich and poor -- ethics aside -- become large enough that it begins to inhibit economic growth? Is there a point at which income inequality stops motivating us to work harder and becomes counterproductive? The poor might become disenfranchised to the point that they reject important political and economic institutions, such as property rights or the rule of law. -- Charles Wheelan, Naked Economics (2002)

Mjög mikilvæg rök fyrir velferðarríkinu.

Courtesy of xkcd:

Hver segir svo að ég hefði ekki verið öflugur 18du aldar heimspekingur?

Ég myndi brjálast ef ég væri í skotgröfunum og fengi ekki einu sinni að reykja...

Ætti ég annars að fá mér svona bol?

Ég er enn að berjast við hláturskastið sem ég fékk yfir þessu myndbandi:

Hvað er eiginlega málið með þessa agalegu tísku að hafa glossí skjái á fartölvum? Hver einasti fitublettur verður samstundis auðsjáanlegur, vélarnar breytast í ónothæfa spegla í umhverfi með einhvers konar ambíent lýsingu, og síðan lítur þetta bara hallærislega og Fischer-Price-lega út.

Í dag selur Apple ekki neinar fartölvur með möttum flatskjám. Ég er viss um að það sé fullt af fólki eins og ég, sem lætur sér ekki detta í hug að kaupa nýja tölvu með glossí skjá.

Ég er búinn að vera að eyða undanförnum dögum í að reyna að læra að spila eitt uppáhalds píanóverkið mitt, "Valse Brilliante" ópus 34 nr. 2 í G-moll eftir Frédéric Chopin. Það gengur hálfilla. Sé mikið eftir því að hafa ekki æft nótnalestur meira undanfarin ár.

Ekki hjálpar að sjá pinkulítinn dreng á YouTube spila þetta nokkurn veginn rétt...ef merkilega tilfinningalaust.

Síðan er þetta auðvitað bara nauðgun...

sandwich
1762, said to be an allusion to John Montagu (1718-92), Fourth Earl Sandwich, who was said to be an inveterate gambler who ate slices of cold meat between bread at the gaming table during marathon sessions rather than get up for a proper meal (this account dates to 1770) ... family name is from the place in Kent, O.E. Sandwicæ, lit. "sandy harbor (or trading center)." (EtymOnline.com)

Samlokujarlinn var einmitt sá hinn sami og var tekinn í bakaríið af John Wilkes:

Earl of Sandwich: "'Pon my honor, Wilkes, I don't know whether you'll die on the gallows or of the pox."

John Wilkes: "That must depend, my lord, upon whether I first embrace your lordship's principles or your lordship's mistresses."

Getur einhver sagt mér af hverju Word greinir eftirfarandi setningu sem málfræðilega ranga?

As a doctor, his medical interests are best served by a materialist perspective, and that is precisely what he adopts.

Microsoft drasl.

Síðan, áhugaverð grein: Why is There Peace?

Enn ein tilvitnunin í illa snillinginn Joseph de Maistre:

Every nation has the government it deserves. -- Joseph de Maistre

Þetta á svo sannarlega við um Íslendinga undanfarin 20 ár eða svo.

Get síðan ekki staðist að setja inn myndina af karlinum. Hann lítur nefnilega út fyrir að vera jafn illur og hann var.

Schopenhauer despised Fichte and Schelling, but he hated Hegel and described him as ‘that clumsy and nauseating charlatan, that pernicious person, who completely disorganized and ruined the minds of a whole generation.’ On almost any square foot of ground in the landscape of his writings a geyser of wrath may suddenly erupt, spewing out imprecations against the same three men. ‘What was senseless and without meaning at once took refuge in obscure exposition and language. Fichte was the first to grasp and make use of this privilege; Schelling at best equalled him in this, and a host of hungry scribblers without intellect or honesty soon surpassed them both. But the greatest effrontery in serving up sheer nonsense, in scrabbling together senseless and maddening webs of words, such as had previously been heard only in madhouses, finally appeared in Hegel...’ Hegel, said Schopenhauer, was ‘a commonplace, inane, loathsome, repulsive and ignorant charlatan, who with unparalleled effrontery compiled a system of crazy nonsense that was trumpeted abroad as immortal wisdom by his mercenary followers...’ I do not think anything in the whole history of philosophy compares with this invective by one now world-famous philosopher against another, especially when one considers that they were near-contemporaries and colleagues. -- Bryan Magee (from Confessions of a Philosopher, 1997)

Fyrir ekki svo löngu síðan var mér bent á The Atlasphere, sem er stefnumótasíða fyrir aðdáendur agalega rithöfundarins og ofsaeinstaklingshyggjusinnans Ayn Rand. Mér þótti mjög fyndið að slíkt skyldi vera til. Í dag rakst ég fyrir tilviljun á svipaða síðu á rúnti mínum um netið: FarmersOnly.com, er stefnumótasíða fyrir:

Farmers, Ranchers, Ag Students & all of Agriculture Horse, Livestock Owners & all Animal Lovers, Cowboys, Cowgirls, Rodeo Fans and Country Wannabes

Slagorðið þeirra er City folks just don't get it!

Vefsíðan mín er orðin Lynx-friendly.

Too many suckaz and not enough time, to cap 'em in da head wit a clip from me nine. -- Mad Lion

Nýja bókin eftir Malcolm Gladwell, Outliers, heldur því fram að það taki um 10 þúsund klukkustundir fyrir hvern sem er að verða frábær ofur-meistari á einhverju sviði. Það eru u.þ.b. 10 klst. á dag í 3 ár, eða 5 klst. á dag í 6 ár, eða 2.5 klst á dag í 12 ár, eða jafnvel klukkustund á dag í um 24 ár. Ég spyr: Ef þetta er rétt hjá honum, af hverju eru þá til svona margir sem eru hreint út sagt ömurlegir í starfi sínu?

Annars þá hefur þessi ábyggilega eitt 10 þús klukkustundum í að læra að spila þetta orchestral verk á hljómborð.

John Kenneth Galbraith's Age of Uncertainty available as free online streaming flash video at the following links:

• Age of Uncertainty Episode 1 -- The Prophets and Promise of Classical Capitalism
• Age of Uncertainty Episode 2 - The Manners and Morals of High Capitalism
• Age of Uncertainty Episode 3 - The Dissent of Karl Marx
• Age of Uncertainty Episode 4 - The Colonial Idea
• Age of Uncertainty Episode 5 - Lenin and the Great Ungluing
• Age of Uncertainty Episode 6 - The Rise and Fall of Money
• Age of Uncertainty Episode 7 - The Mandarin Revolution
• Age of Uncertainty Episode 8 - The Fatal Competition

Af hverju læra sagnfræði?

It is a mistake to think that the past is dead. Nothing that has ever happened is quite without influence at this moment. The present is merely the past rolled up and concentrated in this second of time. You, too, are your past; often your face is your autobiography; you are what you are because of what you have been; because of your heredity stretching back into forgotten generations; because of every element of environment that has affected you, every man or woman that has met you, every book that you have read, every experience that you have had; all these are accumulated in your memory, your body, your character, your soul. So with a city, a country, and a race; it is its past, and cannot be understood without it. -- Will Durant

Gæti ekki orðað það betur sjálfur.

Rakst á orðið chauvinism í glósunum mínum í dag, og fór að velta fyrir mér uppruna þessa orðs -- gat ekki með nokkru móti látið mér detta í hug neina latnesk eða grísk rót. Courtesy of EtymOnline:

chauvinism
1870, "exaggerated, blind patriotism," from Fr. chauvinisme (1843), from Nicholas Chauvin, soldier, possibly legendary, of Napoleon's Grand Armée, notoriously attached to the Empire long after it was history.

Ég á það sameiginlegt með rökhyggjuheimspekingnum John Toland (1670–1722) að hafa útskrifast með mastersgráðu frá háskólanum í Edinborg. Ætli það fari fyrir mér eins og karlinum þeim arna:

"he died... as he had lived, in great poverty, in the midst of his books, with his pen in his hand."

The poverty part is probably spot on ef verðbólgan heldur áfram að hækka námslánin mín svona.

Eins og fróðum mönnum er kunnugt, þá hefst meistarastykkið Conan the Barbarian (1982) á voice-overinu hans Mako:

Between the times when the oceans drank Atlantis and the rise of the Sons of Arius, there was an age undreamed of, and unto this, Conan, destined to bear the jeweled crown of Aquilonia upon a troubled brow.

Eins og ég komst að um daginn við að lesa örlítið í þessari blessuðu sagnfræði sem á að heita að ég stundi, þá vill svo skemmtilega til að í alvörunni var til kristinn guðfræðingur á 4ðu öld sem bar heitið Arius. Arius var anti-trinitarian, þ.e.a.s. trúði því ekki að guð, sonur og heilagur andi væru einn súbstans. Þessi kristna "trúvilla" hefur borið heiti hans síðan -- Aríanismi. Eftir því sem ég fæ best séð átti hann reyndar enga syni, en það er kannski hægt að teygja þetta til þess að eiga við fylgismenn hans.

Ég var að skoða síðu sem heitir The World’s 50 Freakiest Animals þegar ég rakst á mynd af dýri sem heitir vist "Proboscis Monkey." Nú veit ég ekki hvort það sé þegar til íslenskt heiti yfir þetta hlægilega dýr, en ég legg til að hann beri heitið gyðingapi. ;)

Jæja, þá er rasisma dagsins lokið.

Ég prufaði að slökkva á adblokkernum í vafranum mínum og fór síðan á venjulega netrúntinn minn. Ugh!

Hvernig getur nokkur manneskja sætt sig við auglýsingaflóðið? Gerir mig alveg brjálaðan. Netið er skítugur, skítugur staður án auglýsingasíu.

Bendi hér með á eftirfarandi:

Safari notendur: Safari AdBlock

Firefox notendur: AdBlock Plus

Internet Explorer notendur: Fokkið ykkur.

Ég rakst á frétt áðan þar sem fyrirsögnin var "Nær fjórðungur íslenskra kvenna orðið fyrir ofbeldi af hálfu maka". Ég varð samstundis hissa, þótti talan fullhá. Við nánari athugun kom í ljós að í þessari könnun var málum þannig háttað að:

18,2% sögðust hafa orðið fyrir andlegu ofbeldi, 3,3% fyrir líkamlegu og 1,3% fyrir kynferðislegu ofbeldi.

Þetta með að fjórðungur kvenna hafi þurft að sæta ofbeldi in abstracto þykir mér vægast sagt villandi. Langstærsti liðurinn þarna er klárlega "andlegt ofbeldi." Hvað er nákvæmlega átt við með "andlegu ofbeldi?" Er það að vera leiðinlegur við einhvern? Segja særandi hluti? Standa í hótunum? Rífast? Beita "passive aggressive" samskiptataktík? Hunsa viðkomandi eða reyna að sveigja hann/hana að vilja sínum?

Ef svo, þá stórefast ég um að það sé til ein einasta manneskja á Íslandi sem ekki hefur þurft að sæta "andlegu ofbeldi."

Það er afskaplega ófagmannlegt að fleygja fram svona tölum án þess að skilgreina nákvæmlega við hvað sé átt.

Ég hef fylgst af áhuga með örlögum Bernie Madoff, svindlarans mikla, í fjölmiðlum undanfarið. Var að lesa grein þar sem fram kemur að Madoff muni vera settur í high-security fangelsi sem hýsa m.a. nauðgara og morðingja. Þar mun 71-ára gyðingurinn afplána 150 ára dóm sinn innan um meðlimi Aryan Brotherhood og önnur góðmenni.

Eins mikið og ég fyrirlít Madoff og menn af hans toga, þá finn ég til með karlinum. Verður tæpast gaman fyrir hann að vera nauðgað til dauða í sturtunni.

Bandarísk fangelsi eru barbarísk. Ég myndi ekki óska nokkrum manni þangað.

Gordon Brown, texture like sun
Lays me down, with my mind he runs
Throughout the night
No need to fight
Never a frown with Gordon Brown

Mig langar til þess að vekja athygli á þessum afar skemmtilega pistli hans Gunna Hrafns úr Morgunvaktinni á Rás 2, en þarna fjallar hann um stjórnmálamenn með furðuleg nöfn.

Skemmtilegastur er klárlega fyrrverandi forseti Zimbabwe, presturinn Canaan Banana.

Um fjögurleytið í morgun var ég eins og oft áður á MSN á meðan ég var að vinna ... hrikalegur ósiður. Síðan vildi svo til að Guðmundur félagi minn sendi mér link á einhverja síðu sem heitir Wikileaks. Þangað fer ég og sæki þar langt og mikið PDF skjal frá Kaupþingi. Mér þótti þetta merkilegt og sendi það á Gunna Hrafn Jónsson vin minn, en hann starfar sem blaðamaður hjá RÚV. Gunni fór með þetta upp á fréttastofu í dag, þar sem menn voru skeptískir í fyrstu, en fóru þó strax í að rannsaka málið. Og viti menn, hvað sé ég í fréttunum í kvöld nema umfjöllun um þetta skjal og innihald þess!

Samkvæmt heimildum mínum voru Kaupþingsmenn vist alveg að skíta á sig út af þessu þegar fréttastofan hafði samband við þá, enda sýnir skjalið fullt af peningatilfærslum til vopnasalans Tchenguiz og Exista glæpamanna rétt fyrir hrunið. Með því að setja lögfræðingabatteríið í gang og hóta Wikileaks hafa þeir svo gott sem viðurkennt að skjalið sé ófalstað. Hver segir svo að MSN sé tímaeyðsla? Veit ekki betur en að ég hafi þarna átt þátt í að grafa upp skítinn?