Sveinbjorn Thordarson

Jón Sigurðsson, PhD

Jón Sigurðsson, núverandi iðnaðar- og viðskiptaráðherra, þykir líklegur til þess að taka við formennsku Framsóknarbatterísins. Á vefsíðu iðnaðarráðuneytisins er birt ferilskrá Jóns. Þar stendur að hann hafi eftirfarandi menntun:

• Fjármagnsmarkaðir (2000 Endurmenntun Háskóla Íslands, Reykjavík)
• MBA í rekstrarhagfræði (1993 National University, San Diego, Kal. Bandar.)
• PhD, MA í menntunarfræði (1990, 1988 CPU - fjarnámsstofnun, Kal. Bandar.)
• BA í sagnfræði og ísl. fræðum (1969 Háskóli Íslands, Reykjavík)

Nokkuð impónerandi ferilskrá, ekki satt? Það eitt að maðurinn hafi BA gráðu gerir hann sennilega að menntaðasta manni Framsóknarflokksins, sem er þó eitthvað. En hann hefur ekki numið þar staðar, heldur er hann bæði með MA gráðu og doktorspróf í *menntunarfræðum*, og trompar það með glæsilegri Master of Business Administration gráðu -- greinilega mikill fræðimaður og spekingur hér á ferð.

Ég ákvað að athuga málin aðeins nánar, og byrjaði á því að kíkja á skólann sem maðurinn hefur MBA gráðu sína frá: National University, San Diego. Vefsíða skólans kynnir hann undir þeim formerkjum að hann bjóði:

"Accredited online college degrees for adults in continuing education."

Gott og vel, Jón hefur náð sér í "online" MBA gráðu frá einhverjum obskúrum bandarískum háskóla. Síða skólans gefur til kynna að þetta sé allavega sæmilega "kosher" -- þótt það veki auðvitað ýmsar spurningar að nöfn starfsmanna og fræðimanna við skólann er hvergi getið.

Hin glæsilega menntastofnun,
California Pacific University

En hvað með MA og doktorsgráður Jóns? Þær eru frá einhverjum skóla sem heitir CPU. Hvers konar skóli er þetta? Smá rannsókn á netinu færði mér heimasíðu California Pacific University. Af myndinni til hliðar að dæma þá er hér afskaplega merk menntastofnun á ferðinni. Það fyrsta sem greip athygli mína er það að skólinn virðist hýstur í 200 fermetra húsi á jarðhæð. Það, og hlekkurinn "Beware of Fraud" til vinstri. Á síðunni sem hlekkurinn vísar á stendur eftirfarandi:

"Unfortunately the Internet can shelter many fraudulent enterprises that attempt to use the good names of fine universities. Therefore, naturally there are imposters [sic] out there pretending to be California Pacific University, so don't be fooled!

One thing is for sure, you certainly can not earn an MBA from California Pacific University in 72 hours."

Vá! Það er aldeilis hughreystandi að vita að það tekur ekki bara 72 tíma að fá MBA gráðu þarna. Hversu langan tíma ætli það taki? Viku? Tvær? Hvað ætli hann Jón hafi þurft að hafa fyrir doktorsgráðunni sinni fínu?

Enn merkilegri þótti mér textinn sem birtist þegar ég smellti á "Method of Instruction":

"Students are supplied with course Study Guides, especially written by the California Pacific faculty, to accompany textbooks by recognized authorities in their fields. Each course is divided into the appropriate number of lessons to properly teach the course. These lessons bring the instructor to the student wherever the student may be. They speak to the student in the same way that an instructor would if the instructor were with the student in person. Students take their open book examinations in the privacy of their own homes or offices. Only one final proctored examination is required prior to graduation."

Jahá, það er greinilegt að þarna eru fyrsta flokks gráður í boði -- bara alveg eins og alvöru háskóli. Nema það kostar bara hundrað dollara á mánuði per námskeið (ódýrt og gott!) -- og þeir bjóða upp á katalóg með mismunandi gráðum. Ekki amarlegt að geta rúllað gegnum verðlistann og valið sér það sem manni langar í -- hér er hinn frjálsi markaður svo sannarlega að verki. Engin bjúrókrasía að mergsjúga fjárhaginn, eins og í skólum á borð við, tjah, Harvard og Stanford. Þarna er greinilega skilvirkni í gangi. Svo segja þeir allavega:

"California Pacific University's quality programs will save students up to $16,000.00 in tuition fees alone. The reason for CPU s lower tuition is a tight control on costs, lack of educational bureaucracy, no tenured faculty, no excess administrators."

Já, hann Jón er svo sannarlega hámenntaður doktor -- Ætli hann hafi ekki sent tjekkann í pósti og fengið skírteinið til baka með DHL? Ég veit ekki af hverju ég er að fara að eyða rándýrum árum í LSE þegar ég get klifið til metorða sem rektorinn á Bifröst og síðar iðnaðar- og viðskiptaráðherra, með svona fína mail-order gráðu frá California Pacific University.

Merkilega nokk, þá fékk ég í hendurnar hlébarða, ófullmótaðann, og ætla að athuga þetta merka kattadýr nánar.

Varúð! Önnur nördafærsla.

Einhverjum lesendum mínum er það vafalaust kunnugt að ég hef gegnum tíðina verið afskaplega gefinn fyrir að spila tölvuleikinn StarCraft. StarCraft er að mínu mati lang besti "Real-Time Strategy" tölvuleikur sem gerður gerður hefur verið -- stór hluti af menntaskóla hjá mér fór í að spila hann á netinu.

Í Kóreu er StarCraft orðinn eins konar költ -- það liggur við að þetta sé þjóðaríþróttin. Þar er árlega haldið heimsmeistaramót í StarCraft. Ég rakst fyrir slysni á replays af úrlsitaleikjum í heimsmeistaramótinu 2005 á netinu ásamt honum Dolla. Við fylgdumst agndofa með þessum leikjum -- þessir gaurar sem þarna eru að spila eru svo astrónómískt færir að mig hryllir við tilhugsunina um þann tíma sem þeir hafa þurft að leggja í þetta. Allir sem nokkru sinni hafa spilað StarCraft í multi-player ættu að kíkja á þetta.

Replays of Korean StarCraft Tournament Finals 2005

Þetta eru .rep skjöl, og til þess að skoða þau þarf að hafa StarCraft inni á tölvunni hjá sér.

Varúð! Nördafærsla.

Ómögulegt að greina milli Terminal glugga

Eitt af því sem hefur angrað mig hvað mest við Mac OS X undanfarin ár er sú staðreynd að það virðist ekki vera til neinn góður terminal client fyrir kerfið. Terminal.app forritið frá Apple er að mörgu leyti ágætt, en hins vegar er það óþægilegt þegar maður þarf að hafa afskaplega mörg terminöl opin í einu. Hvað getur maður notað til þess að skipta á milli þeirra? Exposé? Ansi hræddur um ekki (sjá mynd til hliðar).

Fyrir vikið hef ég notað iTerm undanfarin ár. Það forrit hefur "tabs" þannig að allar sessions eru geymdar í einum glugga, og tabbarnir merktir þeim vélum sem maður er tengdur. Hins vegar hefur iTerm orðið hægari með hverri útgáfunni, og er nú með útgáfu 0.8.2 orðið svo hægt að það er varla nothæft á 1250Mhz vél. Ég hef komist í kringum þennan ókost með því að nota hreinlega eldri útgáfu (0.7.7). Aftur á móti, þá er enginn shortcut key til þess að stækka gluggana (Zoom Window) í þeirri útgáfu. Þetta angraði mig heilmikið, þar til ég ákvað loksins að gera eitthvað í málunum. Ég sótti útgáfu 0.7.7 af iTerm úr CVS repository-inu á SourceForge og hakkaði eilítið í kóðanum þar til ég fékk þá fídusa sem ég vildi.

Í þessari nýju útgáfu minni af gamla iTerm get ég látið terminal gluggann fylla skjáinn með einfaldri Cmd-Shift-Z skipun, flippað milli tab-a og unnið á mörgum tölvum í einu, og á ásættanlegum hraða. Þeir sem hafa áhuga á að nálgast þessa breyttu útgáfu af iTerm geta sótt hana hér.

Gunnar Jóhannesson prestur skrifar grein þar sem hann kennir félagslegan darwinisma við vísindahyggju. Nú þykist ég ekki vita hvað maðurinn meinar með "vísindahyggju", en það er bersýnilegt hverjum einasta þenkjandi manni að kenningin um þjóðfélagsskipan sem kallast félagslegur darwinismi hefur ekkert með þróunarkenningu Darwins að gera, er sögulegur fyrirrennari hennar, og er ekki í það minnsta vísindaleg. Vísindi fást ekki við gildismat -- þau geta t.a.m. ekkert sagt um siðferðislegar spurningar -- en félagslegur darwinismi felur einmitt í sér viss gildi, þ.e.a.s. að ákveðin samfélagstegund sé réttlát.

Ef ákveðin þjóðfélagsskipan filterar út fólk með eiginleikana A og B, þá segir það ekkert um hlutlægt ágæti viðkomandi eiginleika, því samfélagið mætti allt eins hátta þannig að eiginleikar A og B séu þróunarlega æskilegir. Hið sama á við um kenningu Darwins -- það er að öllum líkindum ekki þróunarlega æskilegt að vera hvítabjörn í Sahara eyðimörkinni eða kameldýr á norðurheimsskauti. Kenning Darwins segir ekkert um ágæti eða tilvistarrétt hvítabjörnsins eða kameldýrsins -- það er ekkert réttlátt við gang náttúrunnar, enda hugtak eins og réttlæti merkingarlaust utan siðferðisramma mannsins. Fyrir vikið er það fráleit vitleysa að halda því fram að "gildin á bak við vísindi" hafi leitt menn til félagslegs darwinisma -- það eru engin slík undirliggjandi gildi.

Herbert Spencer

Ofan á það má bæta að félagslegur darwinismi er gjarnan kenndur við Herbert nokkurn Spencer, sem er höfundur frasans "Survival of the fittest". Kenningar Spencers eru flestar algjörlega út í hött -- t.a.m. trúði hann því, að mig minnir, að konur væru heimskari en karlar vegna blóðtaps við blæðingar. Hann kemst ekki að þessum niðurstöðum sínum með því að beita vísindalegum aðferðum eða gegnum tilraunir og rannsóknir. Fyrir vikið myndi ekki einn einasti vísindalega þenkjandi maður góðkenna þær, hvað þá kalla þær "vísindalegar".

Það sem öll vísindi vs. trúarbrögð umræðan snýst um, er fyrst og fremst lífsviðhorf. Vísindi geta ekki sýnt fram á að æðri máttarvald sé ekki til, enda ómögulegt að sanna neikvæða tilvistarsetningu. Vísindi er aðferðafræði, ekki lífsafstaða. En það er fyrst þannig sem hræsni trúaða mannsins kemur í ljós. Eins og heimspekingurinn Charles Sanders Peirce orðaði það, þá beita allir vísindalegri aðferð í daglegu lífi (sjá The Fixation of Belief); þegar bíll héraðsprestsins bilar þá biður hann ekki Guð um að laga vélina, heldur fer með hann á verkstæði líkt og aðrir menn; mismunurinn á hinum skeptíska manni gagnstætt hinum trúaða er sá að hinn skeptíski heldur sig við eina aðferðafræði til þess að gera upp um spurningar, á meðan sá trúaði beitir tveimur aðferðum, sem oft eru gagnstæðar.

Besta Family Guy intróið (13.6MB MPEG innlent) -- tekur fyrir allar verstu framhaldsþáttaklisjurnar.

Vil benda þeim sem áhugasamir eru um vefsmíði á stutta grein sem ég skrifaði um notkun Data URLa í CSS: Using Data URLs Effectively with Cascading Style Sheets

Svo minni ég á að það eru BarDagar í Reykjavík þessa helgi, fyrir okkur fólkið sem verður eftir í siðmenningunni.

Það mun eflaust vekja mikla gleði meðal notenda Mentatsins að ný útgáfa (3.1) er komin út, með stuðningi fyrir því að breyta athugasemdum. Tölfræðimekanisminn ("Statistics") er einnig kominn til baka í nýrri mynd. Ég var að keyra hann í gegn áðan, og hann hefur eftirfarandi að segja um Mentat gagnagrunninn fyrir sveinbjorn.org:

Glæsilegar fréttir fyrir Internet Explorer notendur, sem ég hef hingað til vísað brott af vefsetri þessu -- næsta uppfærsla af þessum úrelta vafra frá Microsoft mun heldur ekki geta birt vefsíðuna mína rétt, þrátt fyrir þá staðreynd að um 4 ár séu síðan vafrinn var síðast uppfærður, og tæpast nokkur afsökun fyrir IE-teymið hjá Micro$oft að gefa ekki út algjörlega staðlasamræmdan ofurvafra. Sjá skrínsjottið hér til hliðar til að skoða hvernig þessi svokallaði "next-generation" IE7 vafri birtir algjörlega W3C-samhæfða HTMLið mitt.

Eftir því sem ég fæ best séð, þá eru tvö vandamál algjörlega óleyst frá IE6:

• Enginn stuðningur fyrir Data URL -- þótt hann hafi verið til staðar í Firefox, Safari og Opera heillengi
• float CSS eiginleikinn virkar ekki rétt, ýtir undan sér öðrum elementum -- e-ð sem hann gerir *ekki* í neinum öðrum samtímavafra

Þetta er skítugur, illa lyktandi turdur sem er að halda aftur þróun á veftækni sökum markaðsstöðu Windows stýrikerfisins.

Ég er búinn að bæta inn þeirri hæfni í Mentat að breyta commentum -- nú geta notendur Mentat-kerfisins brátt ritskoðað athugasemdir á vefnum þeirra eftir hjartans lyst.

Líffræði, stærðfræði, eðlisfræði, þekkingarfræði, bókmenntafræði, lífefnafræði, fyrirbærafræði, táknfræði, afbrotafræði, sálfræði, félagsfræði o.s.fv. -- listinn er langur. Hvað er að því að nota alþjóðlegu grísku heitin yfir fræðigreinar? Hversu mikið sem menn vilja þræta fyrir um það, þá er siðmenning Íslendinga, líkt og annarra evrópuþjóða, að mestu sótt í hinn gríska og latneska menningarheim fornaldar, sem og gyðingdóminn gegnum kristnitöku. Mér þykir ekkert athugavert við að sækja orð í þennan sameiginlega menningarstofn líkt og nágrannaþjóðirnar, enda slatti af slíkum orðum nú þegar til í íslensku. Sama gildir um tæknilegan og sérhæfðan orðaforða, sem festist aldrei í sessi sökum stærðar málsamfélagsins.

Ég er með blendnar tilfinningar gagnvart íslenskri málverndarstefnu og hef ekki myndað mér fasta skoðun í þeim efnum enn sem komið er. Hins vegar finnst mér það liggja í augum uppi að ef mönnum er á annað borð annt um íslenska tungu, þá er það sjálfsagt mál að gera notkun hennar hvarvetna eins þægilega og kostur er á. Fyrir vikið er það mér hulin ráðgáta hvers vegna orðabók menningarsjóðs er ekki aðgengileg landsmönnum á netinu. Það sýnist mér fýsilegri og nytsamlegri kostur heldur en að styrkja einungis bókaútgáfuna, enda flestir með aðgang að netinu, og það er flótlegri og þægilegri miðill til þess að fletta upp orðskýringum.

Á svipuðum nótum, hvers vegna er engin ókeypis íslensk-ensk/ensk-íslensk orðabók á netinu? Það eina sem mönnum býðst er ordabok.is, en sú þjónusta er ekki ókeypis. Reyndar vil ég benda þeim sem hafa áhuga á að nýta sér þjónustuna á ordabok.is án þess að greiða afnotagjald, að öryggismekanismi þeirra er einn sá vanhæfasti sem ég hef séð í vefforriti. Menn geta komist fram hjá mekanismanum sem krefst greiðslu með því að ganga í gegnum eftirfarandi skref:

• Farið á ordabok.is
• Sláið inn leitarorð inn í leitarslánna efst og smellið á "Finna"
• Upp kemur síða þar sem boðið er upp á reynsluaðgang. Hérna skal ýta á "English" hlekkinn í valblaði síðunnar. Ensk útgáfa af ordabok.is kemur upp.
• Núna er hægt að fletta upp öllum þeim orðum sem manni sýnist án takmarkanna.

Já, ekki er mekanisminn þarna betri en svo.

Nei sko, Platypus bara kominn á Apple hugbúnaðarvefinn.

Leigubílar í Reykjavík og Kaupmannahöfn kosta mikinn pening -- á annatímum eru of fáir til þess að svara eftirspurn, en á daginn hafa bílstjórarnir ekkert að gera. Ákveðnir menn sitja á úthlutuðum "leigubílaleyfum", sem eru forsenda þess að aka megi fólki löglega um gegn gjaldi, og svo er málum háttað að margir þeirra leigja út leyfið sitt til annarra. Mér þykir þetta með eindæmum heimskulegt og á allan hátt óréttlætanlegt ástand -- ríkið skapar hér einhvers konar "artificial" skort og mónópólíu sem ætti sér ekki stað án þessara grátlega heimsku afskipta af markaðinum, sem þjóna því hlutverki einu að vernda ákveðna stétt frá heilbrigðri samkeppni.

Eftir því sem ég fæ best séð, þá væri það hin mesta bót að afnema allar reglugerðir um leigubílaakstur -- leyfa öllum sem hafa ökuréttindi á annað borð að stunda akstur gegn gjaldi, og jafnframt gera mönnum það kleyft að þiggja far gegn gjaldi hjá þeim sem þeim sýnist. Það eru góðar ástæður til þess að ætla að leigubílaþjónustu í Reykjavík yrði töluvert ódýrari án ríkisafskipta. Svo lengi sem leigubílstjórar greiða sína skatta lögum samkvæmt, þá er svona rekstur eins og hver annar.

Við þetta má bæta að það er mér og flestum kúnnum ekkert hjartans mál hvort bílstjórar aki um í ryðguðum Trabant eða Mercedes-Benz. Ég nýti mér þessa þjónustu til þess að komast frá A til B. Það er tæpast ástæða fyrir gæðaeftirliti umfram það sem gildir um almenna einkabíla. Vilji menn ferðast um í fínum bifreiðum er þeim frjálst að bera kostnaðinn af því sjálfir.

Það er skammarlegt að haldið sé uppi vernd fyrir leigubílstjórastéttina, sem er fullkomnlega fær um að sjá um sig sjálfa í heilbrigðu markaðsumhverfi. Enn fremur er hér ekki um að ræða neina sérstaka samfélagslega hagsmuni, sanngirnissjónarmið eða almennt öryggi.

Þegar ég var búsettur í Aþenu í Grikklandi sumarið 1998 dáðist ég að skynsamlegum ferðamáta borgarbúa. Göturnar eru þaktar leigubílum -- annar hver bíll ber gula einkennislitinn. Bílarnir eru hræódýrir, tiltölulega snöggir um borgina, og taka upp fleiri en einn farþegahópinn ef höfðað er í sömu átt. Fyrir vikið komst ég fram og til baka um alla borgina í leigubílum án vandkvæða þótt ég væri blankur. Hvers vegna er hlutum ekki leyft að þróast í sömu átt í Reykjavík? Vegna vanhæfni stjórnenda og sérhagsmunabrasks.

Ég er búinn að ganga frá húsnæðismálunum mínum í Lundúnum. Ég mun búa í einkareknu stúdentahúsnæði í Lilian Knowles House. Kostar rúmlega hundrað pund á viku.

Lilian Knowles

Due for completion in summer 2006, Lilian Knowles will be home for approximately 360 students, almost all in single rooms with private shower/toilet facilities.

Location

The residence is situated about a 25 minute walk of the School on the northern edge of the City of London. It is close to the vibrant Spitalfields Market and Liverpool Street Station.

Cooking Facilities

Each kitchen contains an oven, stove with grill and fridge/freezer. There is also a microwave.

Facilities

The lower ground floor houses a student common room and TV room. Each bedroom has a data link to the School network and there is a computer suite with a number of workstations and a printer. Also available is an inexpensive, coin-operated laundry. The building features good disabled access.

Telephones

Every student may have access to his/her own telephone and voice mail service.

| Hello,
|
| my name is Klaus Goelker from Munich, Germany. 
| I think, it´s too hard (not to say outrageous) to drive 
| people to use Firefox, just to see your website
| http://www.sveinbjorn.org/ of course it can be displayed 
| with IE.  By the way, I was also redirected to the 
| Firefox-downloadpage using Firefox.
| Sincerely
|
| Klaus Goelker

Hello Klaus,

Thank you for your email, Klaus.  Your opinion is noted 
(although why you find this outrageous is beyond me 
-- I've had to deal with IE-only websites for years).  
I wish to point out, however, that Firefox is not required 
to visit my website.  What is required is a reasonably W3C 
standards compliant browser (e.g. Safari, Firefox,
Opera, OmniWeb, Mozilla, Konqueror).  Microsoft's Internet 
Explorer is for all practical purposes an obsolete browser -- 
it doesn't support CSS1 properly, and has virtually no 
support for CSS2 and CSS3, trailing many years behind 
the competition.  From what I've seen of the upcoming IE7,
it looks to be no improvement in this regard.  Furthermore, 
my website does not currently render properly
with Internet Explorer, due to bugs in IE's rendering model 
(e.g. the box model bug, incorrect behaviour in the 
float attribute, etc.), while it renders correctly in *all other* 
major browsers .

Now, I am aware that a lot of people use this third-rate 
browser -- it is my wish to push for improvement in their 
browsing habits.  I have no vested interest in making my 
website accessible to IE users -- and, as far as I'm concerned, 
market share does not justify catering to sloppy and 
incompetent technology implementations, never mind 
obsolete ones.

I am surprised at your claim that Firefox, too, is redirected.  
The redirection mechanism was extensively tested on 
multiple browsers on several different platforms, without fail. 
The only way that Firefox ends up being redirected to the 
Firefox download page is if you configure it to fake the 
MSIE user agent string, which is where I detect the browser 
being used.

Sincerely,
Sveinbjorn Thordarson

Djöfull getur fólk verið ógeðslegt. Hér sjást ísraelskar stúlkur skrifa skilaboð á sprengjur ætlaðar fjandmönnum Ísraelríkis.

Israeli girls write messages on a shell at a heavy artillery position near Kiryat Shmona, in northern Israel, next to the Lebanese border, Monday, July 17, 2006.

Rétt í þessu var mér að berast mjög merkilegur tölvupóstur.

From: Gerry Mendicino 
To: sveinbjorn
Subject: ext-reme scence with animals
Date: Mon, 17 Jul 2006 16:17:02 -0000

hi,
there is ext.reme video with girls and animals.
i think you didn't see it like this.
HLEKKUR

Nú veit ég ekki hversu stór markaðurinn fyrir bestiality er, en mér djöfull þarf maður að vera rosalegur til þess að senda milljónum manns tölvupóst bjóðandi þeim dýraklám.

HUGI: Ríkisstarfsmenn eru margir hverjir óánægðir með 
nýtt netfangakerfi hjá ríkinu. Það er víst þannig að 
notaðir eru 9 stafir, svo att-merkið og nafn viðeigandi 
stofnunar. Stafirnir 9 eru þrír fyrstu úr fornafni 
starfsmanns, svo þrír fyrstu úr föðurnafni/eftirnafni 
og svo þrír fyrstu stafirnir úr starfsheiti.
HUGI: Rúnar Karlsson, sérfræðingur, er víst hættur.

Í gær fór ég út úr borginni með föður mínum, upp í sumarbústaðinn okkar Moskvu. Faðir minn hefur keypt veiðileyfi fyrir Meðalfellsvatn, vatnið sem bústaðurinn stendur við, og hefur verið spenntur að nýta það. Fyrir vikið þá settum við mótorinn á gamla bátinn og fórum út á vatnið að veiða með spúnum -- fyrsta skipti sem ég veiði síðan ég var krakki.

Eftir dágóða stund beit fiskur á hjá mér, og ég dreg línuna inn -- það var lítill silungstittur. Krókurinn var fastur í kjaftinum á honum. Ég greip um silunginn fyrir aftan tálknin og fann skyndilega hrikalega til með greyið fiskinum, sem streitaðist þarna og þjáðist, blóð lekandi út úr honum. Samstundis reyndi hugurinn að réttlæta morð á fiskinum með kartesískum rökum -- "fiskurinn er bara átómaton -- stimulus-response maskína", "hann hefur ekki tilfinningar" -- en leiðrétti sjálfan sig strax, "gögnin sem ég hef fyrir því að menn þjáist eru ekkert mikið sterkari en gögnin fyrir því að fiskar þjást", "Hvaða djöfulsins homocentrismi er þetta í þér, Sveinbjörn? Hvað hefur fiskurinn gert þér?. Ég var með hálfgert andlegt óbragð.

Ég reyndi að losa krókinn eins varlega og ég gat, án þess að skemma neina vefi, og kastaði fiskinum aftur út vatnið. Mér varð þá hugsað til þess hversu mikill aumingi ég er orðinn -- aldrei kippti ég mér upp við þetta sem krakki. Og það sem verra er, ég er bölvaður hræsnari, því kvöldið áður át ég ljúffenga sushi máltíð.

HJALTI: Varstu búinn að frétta af ævintýrum A nú um helgina?
SVEINBJÖRN: Segðu, ævintýri A?  hljómar spennandi
HJALTI: það var massíft fyndið
HJALTI: Hann kom með mér, Döggu og Braga Sveins í útilegu 
í Reykholti
HJALTI: Þar var samankomið fullt af skemmtilegu fólki, en 
mestmegnis svona "góðir" krakkar - kórdrengir og píanóstelpur
HJALTI: A mætti þarna órakaður og fúll (var þegar 
búinn með þrjá bjóra þegar hann settist upp í bílinn hjá mér 
í Reykjavík)
HJALTI: Nú, svo um kvöldið upphefst drykkja mikil
HJALTI: Allir eru á rassgatinu (líka kórdrengir og 
píanóstelpur)
HJALTI: Um tvöleytið er svo farið í Snorralaug, sem er strangt 
til tekið ekki leyfilegt, enda um þjóðminjar að ræða
HJALTI: Allavega, þar er dvalið til morguns við innvortis 
og útvortis sull
SVEINBJÖRN: hahaha, A órakaður og fúll
HJALTI: A er sérstaklega liðtækur í því að sulla, 
bæði vatni á hárið á stelpunum sem hann skilur ekkert í að 
þær vilji ekki bleyta, en einkum þó að sulla bjór ofan í 
vélindað á sjálfum sér
HJALTI: Um sjöleytið fer svo fólk að tínast í tjöldin og 
við Dagga tínum saman síðustu bjórdósirnar
SVEINBJÖRN: hahaha
HJALTI: En þá er A búinn að vera horfinn í dágóða stund 
(allir héldu að hann hefði farið upp í tjald og drepist)
SVEINBJÖRN: hehehehehee
HJALTI: Kemur þá þar að lögreglubíll í fullum skrúða
SVEINBJÖRN: noh!
HJALTI: Borgarneslöggan er mætt á svæðið...ég reyndi að 
látast ekki taka eftir þeim (hélt að einhver hefði hringt 
og kvartað yfir vanvirðingunni sem væri verið að sýna 
fornminjunum)
HJALTI: Annar lögreglumannanna kemur gangandi til mín þar 
sem ég væflast um túnið sótölvaður og segir: "Góðan daginn...
þekkir þú nokkuð þennan mann?" og bendir á aftursæti bílsins
HJALTI: Þar situr A sem skartar sínu fegursta 
sólheimaglotti
SVEINBJÖRN: hahahaha
HJALTI: Hann stígur út úr lögreglubílnum, klæddur sundskýlu 
og einum sokk. Hafði verið pikkaður upp þannig við Þjóðveg 1
HJALTI: Ég hjálpa Lása löggu að klára dagbókarfærsluna (m.a. 
með því að gefa upp fullt nafn hins grunaða (þorði ekki að neita 
þeim um það))
HJALTI: á meðan strunsar A beint aftur út í pott
SVEINBJÖRN: hvað var málið?
HJALTI: Neitar svo að koma með upp í tjald
HJALTI: Enginn veit nákvæmlega hvað gerðist...við verðum eiginlega 
að biðja A að hringja í lögguna og fá skýrsluna hjá þeim

Í tilefni af heimsmeistarakeppninni í fótbolta vill nýútskrifaði heimspekingurinn Sveinbjörn Þórðarson bjóða gestum síðunnar upp á "The Ultimate Football Match":

Þýskaland vs. Grikkland

Ég var að fara í gegnum fyrstu edrú helgina mína síðan 2004 eða þar um bil. Það tókst.

Vil benda fólki á afar skemmtilegt viðtal í Kastljósinu við Richard Dawkins, þróunarlíffræðing og trúleysingja, um hversu hrikaleg trúarbrögð eru.

Það er frábært -- hann Dawkins kemur með kenningu sem ég hef lengi haldið á lofti: að á þversagnakenndan hátt þá sé að vissu leyti betra að hafa þjóðkirkju, því annars verða trúarbrögðin eins konar markaðsframtak, þurfa að beita sér harðar í áróðri og ná frekar fram, sbr. Bandaríkin.

Smá tilvitnun í þáttinn: "The real world is an exciting place. You don't really need an imaginary friend in the sky"

UPPFÆRT: Mér var bent á að þættir Dawkins um trúarbrögð, The Root of All Evil, eru á Google Video: 1. hluti og 2. hluti.

Will somebody please give Bush a blow job?!

Nei sko, ég sem hélt að hún væri íslensk.

Annars skilst mér að Reiknistofnun háskólans muni brátt ræna frá mér netfangi mínu til margra ára, sveinbt hjá hi punktur is. Ég vil biðja alla þá sem eru með þetta netfang skráð hjá sér að breyta því í hitt netfangið mitt, sem er sveinbjornt hjá simnet punktur is.

Glöggir gestir á þessa síðu munu hafa tekið eftir því að það er nú nýr hlekkur efst í valblaðinu sem ber heitið SMS. Ef smellt er á þennan hlekk, þá birtist síða sem býður mönnum að senda mér SMS skilaboð ókeypis gegnum netið. Menn geta haft þetta í huga ef þá langar til þess að senda mér skilaboð.

Var að uppgötva helvíti flott Mac OS X forrit sem heitir CoverFlow -- þetta leyfir þér að rúlla visually gegnum tónlistarsafnið þitt, og sjá geisladiskafrontana sem þrívíðarmyndir. Þannig verður stafræn ferð gegnum safnið svipuð því að fara í gegnum alvöru geisladiska:

Men who allow their love of power to give them a distrorted view of the world are to be found in every asylum: one man will think he is the Governor of the Bank of England, another will think he is the King, and yet another will think he is God. Highly similar delusions, if expressed by educated men in obscure language, lead to professorships of [German Idealist] philosophy.

-- Bertrand Russell "Power"

Ég vil benda fólki sem notar iTunes á þjónustu sem heitir MusicBrainz. Þetta er hugbúnaður sem greinir innihald MP3 eða AAC skráa, getur sér til um hvaða tónlist um er að ræða byggt á fingrafarinu, og setur að lokum ID3 tögg í samræmi við það. Þetta getur sparað manni heilmikla vinnu við að merkja tónlistina sína.

Hérna er hlekkur á Mac OS X-forrit sem notar þessa þjónustu

Ég var að rekast á Index Librorum Prohibitorum, lista af bókum sem bannaðar eru af Kaþólsku kirkjunni, frá 1948. Það er athyglisvert að rúlla yfir þennan lista -- þarna má finna nær öll verk Descartes, Diderots, Darwins, Flauberts, Humes, Kants, Montesquieus, Pascals, Rousseaus og Voltaires.

Hins vegar leynast hin furðulegustu (og að mér sýnist, saklausu) verk:

Ætli Lady Sydney Morgan hafi mislíkað framkoma Ítala, og þ.a.l. hlotið reiði sitjandi páfa? Og ætli bók Richardsons hafi verið full af sexual promiscuity?

Haha, hann Árni var með link á þessa brilliant síðu, sem er með fullt af "Kitlers" -- þ.e.a.s. Kitty-Hitlers.

Jæja, ég er formlega búinn að hljóta BA gráðu í heimspeki frá Háskóla Íslands. Útskriftin var í dag, og var sennilega ein mest tedious athöfn sem ég hef setið í gegnum, enda yfirgaf ég svæðið í þann mund sem útskrifa átti 265 manns af félagsvísindadeild. Hvernig sem því er háttað, þá er ég allavega búinn með fyrsta stökkpallinn á háskólastigi, og hugsa með létti til þess að þurfa ekki að sitja fleiri kennslustundir í Háskóla Íslands.

Þetta hér er hilarious grein sem Gunni benti mér á. Síðan eru tvær góðar greinar á Economist í dag, annars vegar ein um hvernig Þjóðverjar eru að díla við kommúnistafortíðina, og aðra um hver muni taka við af Bill Gates sem aðal hugbúnaðararkítekt Microsoft.

I'd sell your heart to the junkman baby
For a buck, for a buck
If you're looking for someone to pull you out of that ditch
You're out of luck, you're out of luck

Ship is sinking
The ship is sinking
The ship is sinking

There's a leak, there's a leak in the boiler room
The poor, the lame, the blind
Who are the ones that we kept in charge?
Killers, thieves and lawyers

God's away, God's away
God's away on business, business
God's away, God's away
God's away on business, business

Hver þarf heimsmeistarakeppnina í fótbolta gegnum sjónvarpið þegar hægt er að fá hana gegnum netið í live ASCII.

Hann Þorbjörn félagi sendi á mig myndaseríu frá Norður-Kóreu, tekna af rússneskum gesti -- þetta er vægast sagt svakalegt.

Annars vil ég benda þeim sem eru að nota Transmit FTP forritið á annað, betra FTP forrit fyrir Mac OS X sem ég hef uppgötvað, sem heitir CyberDuck.

Þetta er svakaleg sjónblekking.

Yes, you. You sick fucker.

Haha, fyrrverandi forseti Zimbabwe hét Canaan Banana. Nafnið þótti vandræðalegt fyrir virðulegt forsetaembætti:

Under the new constitution Banana became the first president in 1980. In 1982 a law was passed forbidding citizens from making jokes about his name.

Hérna er transcript af heimsókn Davíðs Oddssonar í Hvíta Húsið. Maðurinn notar svo klunnalega og asnalega ensku að ég bara skammast mín.

Athugið eftirfarandi setningar:

I'm very happy to be here, not least on the President's birthday

The past is behind us, people are united to a future

Okay. From Iceland somewhere?

That was never -- the meeting -- was to have an agreement. Now, today I had the opportunity to explain my view of the issue to the President, and he is looking into my position and the Iceland position, but he had an open mind.

The future of Iraq is -- the future of the world is much better because of the undertaking that the United States, United Kingdom and their alliances took there. And without that done, the situation in that area of the world would be much more dangerous than it is now.

Þetta er alveg agalegt...

Courtesy of Aðalsteinn.... Þessir rússnesku réttrúnaðargaurar eru geðveikt harðir. Þetta lítur út eins og Vampire Hunter team.

Safari vafrinn er sá besti á Mac OS X -- sá hraðasti og best hannaði hvað viðmót snertir. Aftur á móti hefur mér lengi þótt Firefox hafa nokkra kosti umfram hann hvað snertir vefsíðugerð og fleira. Svo er Safari auðvitað líka með þetta agalega metal mynstur á glugganum. Þetta tvennt má laga með eftirfarandi:

• SafariStand -- getur breytt útliti, syntax-litað HTML source, látið nýja glugga opnast í nýjum tab, og marg, margt fleira. Alveg bráðnauðsynelgt.
• Safari WebDevAdditions -- alls kyns aukafídusar fyrir þá sem hanna vefsíður (t.d. að slökkva, kveikja á CSS, myndum, römmum o.fl.), auk nýrra valkosta í contextual valblöðum (t.d. að afrita HTMLið fyrir hlekki í stað slóðarinnar)

Þessar tvær bætur gera Safari að töluvert nytsamari og betri hugbúnaði. Synd að þær eru ekki hluti af hugbúnaðarpakkanum sjálfum.

Við búum á tímum þar sem allir virðast eiga stafræna myndavél eða stafræna kvikmyndatökuvél, annað hvort sem staka græju eða sem hluta af farsíma eða tónlistarspilara. Við þetta vaknar upp sá möguleiki að athæfi manns sé fest á stafrænt form við óheppileg tilefni. Ég lenti t.a.m. nýlega í því að vera festur á vídeóupptöku þar sem ég var drukkinn í útskriftarpartýi. Þessi möguleiki á að festa mann á stafrænt form ber að varast, og ég legg til að ný sögn verði tekin í gagnið. Að stafræna einhvern er að festa athæfi hans á stafrænt form. Þá hefur viðkomandi aðila verið stafrænt -- fórnarlamb stafráns. Og þá gæti maður sagst hafa orðið fórnarlamb stafræningja.

Ég er búinn að hlusta mikið á plöturnar Fab Four Suture, Mars Audiac Quintet og Emperor Tomato Ketchup með hljómsveitinni Stereolab -- come highly recommended. Þetta er mjög skemmtileg hljómsveit sem blandar smoky night club djassi og mónótaktísku gítarspili með áhrifum gamallar kvikmyndatónlistar ásamt furðulegum orgelum, synthum og fallegum kvenvókölum. Textarnir eru allir furðulegir -- hljóma eins og þeir komi upp úr frönskum kennslubókum í félagsfræði.

Ég hugsa að ég hafi uppgötvað rassgat alheimsins.

Ég veit að margir eru að lenda í því að vilja geyma YouTube myndbönd lókalt á tölvunni sinni. Hérna eru einfaldar leiðbeiningar:

• Finndu síðuna með viðkomandi YouTube myndbandi, og copy-aðu slóðina, sem ætti að líta einhvern veginn svona út: http://www.youtube.com/watch?v=ID, þar sem ID er einhver runa af tölum og bókstöfum
• Farðu á KeepVid, paste-aðu slóðinni inn í efsta textareitinn og smelltu á "Submit". Þá birtist hlekkur fyrir neðan. Smelltu á hlekkinn og veldu "Save to Desktop..." eða e-ð álíka (fer eftir vöfrum). Þá ætti gagnaflutningur að hefjast
• Að honum loknum skaltu sækja þér FLV spilara fyrir stýrikerfið þitt
• Nú ættir þú að geta geymt og spilað YouTube myndbönd án þess að vera tengdur við netið

Annars er síðan komin ný útgáfa af VLC vídeóspilaranum, sem getur spilað FLV og er sennilega fýsilegri kostur heldur en Wimpy.

Vinnufélagi minn hann Guðmundur linkaði á einhverjar tölfræðiniðurstöður lýðheilsustöðvar, þar sem samfélagslegur kostnaður reykinga er áætlaður 20 milljarðar á ári. Þessar tölur eru vægast sagt absúrd getgátur og þvæla. Þeir áætla að framleiðnistap vegna reykingapása í vinnu séu um 4 milljarðar á ári -- hvernig í fjandanum fá þeir það út? Hvernig mæla þeir framleiðni reykingafólksins miðað við aðra? Með getgátum? Slumpun? Hefur þeim kannski dottið í hug að reykingafólkið sé e.t.v. framleiðnara meðan það er á annað borð að vinna, enda nikótín örvandi lyf? Hvað með þá sem reykja ekki? Eyða þeir ekki bara tíma í aðra óframleiðna starfsemi á vinnustað?

Svona bógus tölur eru dæmigert fengnar með því að reikna með 15-20 mínútum af reykingapásum á 8 klst vinnudegi, á meðal-tímalaunum Íslendings -- en þetta lítur auðvitað framhjá alls kyns öðrum þáttum. Hvað ef það er aðallega láglaunafólk sem tekur reykingapásur? Þá væri efnahagslegi kostnaðurinn minni. Þess utan mætti bæta við að ég gæti áætlað svipaðan kostnað af klósettferðum starfsfólks -- ekki sjáum við herferðir sem hvetja fólk til þess að kúka áður en það fer í vinnuna.

Það fer í mínar fínustu taugar þegar fólk fer frjálslega með tölfræði.

Ég vil benda þeim sem eru með hýsingu á Arakkis að nýlega hef ég sett í gegn daglega afritunartöku á öllum vefgögnum, að vídeó og tónlistarskrám undanskildum. Þetta þýðir að það verða til eintök af vefjunum og tilsvarandi gögnum 45 daga aftur í tímann. Ef eitthvað slys skyldi koma fyrir, t.d. að gögn séu óvart strokuð út, þá getið þið talað við mig og ég get sótt þau úr einhverju afritinu. Ef einhver vill svo fá prívat eintak af vefnum sínum sem sitt eigið öryggisbackup (ef vefþjónsdiskurinn skyldi klikka), þá er bara spurning um að láta mig senda þetta á viðkomandi.

Að lokum vil ég svo biðja alla þá sem eru með vefhýsingu á Arakkis að senda mér tölvupóst á sveinbt at hi punktur is svo ég geti bætt þeim við svona "Server Notifications" póstlista.

UPDATE: Allir Mentat vefirnir eru komnir í útgáfu 3.0beta -- nýr gagnagrunnsbakendi. Látið mig vita ef það eru einhver vandamál -- þetta er nú einu sinni beta...

Í ljósi þess að mér býður iðulega við þeim hræsnurum sem íslenskar stjórnmálahreyfingar samanstanda af, þá varð mér hugsað til þess hvernig bæta mætti hið lýðræðislega ferli. Eins og stendur, þá veitir kerfið manni atkvæði til að gefa einhverjum umbun sína. En pressandi stjórnmálaspurning dagsins er ekki "Hverjir ættu að ráða?" heldur frekar "Hvernig komum við í veg fyrir að þeir sem ráði fokki okkur over?". Fyrir vikið, þá legg ég til að atkvæðagreiðslunni verði snúið við -- hver einasti kjósandi fær svokallað refsiatkvæði, sem hann setur á þann stjórnmálaflokk sem honum býður hvað allra allra mest við. Síðan fer sigur í kosningum til þeirra flokka sem eru minnst fyrirlitnir.

Ég held að þetta myndi gefa okkur eitthvað betra en núverandi kakistókrasíu. T.d. myndi Framsóknarflokkurinn líða undir lok samstundis...

Góðar fregnir! Mér var að berast tölvuskeyti þar sem mér er boðið graduate nám í London School of Economics, nánar tiltekið við deild þeirra í heimspeki, rökfræði og vísindum. Nú þarf ég að hugsa málin dálítið -- valið stendur þá milli King's College og LSE.

Ég var að kompæla forritið nmap og fékk eftirfarandi skilaboð:

nmapfe.c:114:2: error: #error "Your system does not appear to have GTK (www.gtk.org) installed. Thus the Nmap X Front End will not compile. You should still be able to use Nmap the normal way (via text console). GUIs are for wimps anyway :)"

Þess má geta að Trinity notar nmap til þess að hakka sig inn í tölvukerfi í annari Matrix myndinni. Yfirleitt klúðrar Hollywood alltaf öllu hvað tölvur og hökkun snertir, en daman í Matrix notar bæði ssh og nmap. Samt ömurleg mynd...

Who cares what the reviewers say? -- góð grein á Guardian um hvernig draslpoppfyrirbæri sem krítíkerarnir éta í sig virðast samt vera arðbær.

Ég komst að því nýlega að ég á nafna nokkurn, Sveinbjörn Johnson, sem var "Justice of the Supreme Court" í Bandaríkjunum á árunum 1923-1926. Hann var líka Attorney General í Norður-Dakóta fylki um skeið, og loks prófessor við Illinois-háskóla. Þetta var auðvitað maður af íslenskum uppruna -- hann hlaut heiðursgráðu í lögfræði frá Háskóla Íslands árið 1930.

Það verður slatti af Internal Server Error skilaboðum í dag, á öllum vefjum hýstum á Arakkis. Þetta er vegna þess að ég er búinn að flytja Mentat yfir í hreint mod_perl. Þessu mun ljúka einhvern tímann þegar ég kem heim úr vinnunni í dag.

Ég rakst um daginn á lýsinguna "people with room-temperature IQs", og gat ekki annað gert en að velta því fyrir mér hvaða mælieiningu er átt við. Að því gefnu að stofuhiti sé um 25 gráður celsíus, þá virðist IQ slíks fólks geta verið 25 (Celsius), 77 (Fahrenheit) eða 298 (Kelvin).

Annars vil ég benda á eftirfarandi síðu: I Hate Personal Weblogs.

Í dag kláraði ég síðasta prófið sem ég mun nokkru sinni taka við Háskóla Íslands. Taktíkin mín virðist hafa virkað -- mér gekk býsna vel þrátt fyrir að hafa eytt allri helginni í annað hvort drykkju, þynnku, eða samblöndu af þessu tvennu.

Annars vil ég bæta því við að fréttaflutningur hér á landi er fyrir neðan allar hellur. Hver telur eftirfarandi virkilega vera fréttnæmt?

Það er próf hjá mér á mánudaginn í enskri málsögu. Ég ætla samt að gleyma prófinu og fá mér í glas í kvöld, og til helvítis með samviskubitið. Það mætti í raun segja að ég sé að "gleyma til þess að drekka".

Annars þá ætla ég að verða ríkur á því að finna upp einhvern sterkan, nasty drykk og markaðssetja hann undir heitinu "Curse". Síðan verður slóganið "'Curse' is the drink of the working classes".

Merkilegt -- enska sögnin fyrir að reikna, to calculate, og á sama hátt calculus, stærðfræðigreining, er dregin af latneska orðinu fyrir smástein.

calculus from L. calculus "reckoning, account," originally 
"pebble used in counting," dim. of calx (gen. calcis) 
"limestone." Modern mathematical sense is a 
shortening of differential calculus. Also used from 
1732 to mean "concretion occurring accidentally in 
the animal body," as dental plaque, kidney stones, etc.

Nú telst ég töluverður anglophile, en ég verð þó að segja að mér hefur ávallt þótt flestallar vörur af breskri gerð afskaplega lélegar. Húsnæði í Bretlandi er afleitt -- illa einangrað og óvandað. Pípulagnir, ljósastaurar, klósett, rafkerfi og hitakerfi -- allt er þetta af einstaklega óvandaðri gerð. Ofan á það, þá kostar það formúu og tekur langan tíma að fá einhvern til þess að fást við viðgerðir þegar þetta bilar. Hvað er eiginlega málið? Þetta fólk stjórnaði eitt sinn heimsveldi sem spannaði fjórðung af heiminum, en það getur ekki einu sinni byggt almennileg hús?

Hah!

Í enn eitt sanna ég hversu rangt þetta tannskemmdarparanójulið hefur fyrir sér. Var hjá tannlækninum mínum í dag. Ég drekk 2 lítra af kóki á dag og reyki mikið af sígarettum, en hef ekki eina einustu skemmd.

Noh, góðkunningi okkar hann Maddox er kominn með grein um sig á CNN.

Síðan hef ég líka alltaf vitað að Svíar eru tussur...

Jæja, ég er loksins búinn með BA ritgerðina mína, og mun formlega skila henni inn síðar í dag. Í millitíðinni hef ég skellt henni hér upp á vefinn áhugasömum til aflestrar. Hún ber heitið "Simplicity as Theoretical Virtue", og fjallar um mögulegt hlutverk einfaldleika í að gera upp milli annars álíkra kenninga.

Því meira sem ég les um iðnvæðingu 19du aldar, því meira býður mér við því sem Milton Friedman sagði -- maður hefði haldið að Nóbelsverðlaunahafi í hagfræði myndi gera sér grein fyrir því að þótt hagvöxtur og framleiðsluaukning sé mikill, þá skilast það ekki nauðsynlega í bættum lífskjörum fyrir meirihlutann, hvað þá alla.

Ég vaknaði alveg helþunnur áðan eftir debauchery gærkvöldsins og fór að lesa greinar á Wikipediu á meðan ég reykti fyrstu sígarettu dagsins. Eftir smá tíma þá fór ég að spá í því hvað það er "completely and utterly absurd" að sitja á nærbuxunum einum kl. 15:00, hokinn yfir tölvunni að lesa grein um skammtarökfræði með sígarettu lafandi úr munnvikinu.

Mér varð hugsað til þess um daginn, að skoðanakannanir eru enn óáreiðanlegri heldur en ég hélt. Ég hef alltaf verið skeptískur á niðurstöður slíkra kannana af þeirri einföldu ástæðu að ef þú tekur þúsund manns af handahófi úr, segjum, 10 þúsund manna hóp, þá er frekar vafasamt að draga ályktanir um hópinn út frá þessum þúsund svörum af eftirfarandi ástæðum:

En nú var mér að detta eitt annað í hug. Jafnvel að því gefnu að allir svari satt, og að úrtakið sé fullkomin sneiðmynd, þá eru niðurstöðurnar ennþá mjög brenglaðar, og það af eftirfarandi ástæðu:

Þessi hópur fólks gæti verið mjög stór. Kannski ætti að framkvæma skoðanakönnun sem spyr fólk um hvort það svari skoðanakönnunum?

Hérna má sjá tóbaksverð hjá ÁTVR fyrir árið 2006. Karton af Marlboro Lights (White) kostar skv. verðlista 4.530 krónur. Þetta þýðir að meðal verslunin í Reykjavík græðir um 100 kr. per pakka, sem samsvarar u.þ.b. 24% álagningu. Það þykir mér fremur mikið.

Ég hef einnig verið að hugleiða annað: Ef réttlætingin á okursköttun tóbaks er sú að það sé heilsuspillandi, af hverju er þá ekki sköttunin í samræmi við tjöru- og nikótínmagn tóbaksins, líkt og áfengissköttun er í samræmi við áfengisinnihald? Samkvæmt núverandi verðlagningu, þá eru Camel filterslausar (10 mg tjöru) á sama verði og Winston Fine White (1 mg tjöru). Forræðis- og refsisköttun ríkisins getur í það minnsta verið sjálfri sér samkvæm...

Jæja, í dag byrjaði ég aftur að vinna hjá FRISK, og mun gera það til lok Ágústmánuðar, en þá flyt ég endanlega til Lundúna.

Ég er búinn að koma upp CentOS Linux kerfinu á vinnuvélinni sem mér var úthlutað. Þetta er Red Hat-baserað distró og keyrir GNOME gluggaumhverfið. Í fyrra keyrði ég KDE á SuSE Linux og var ekki impóneraður. Ég stórefast um að GNOME sé að fara að impónera mig neitt heldur. Verst er að nú fékk ég ekki flatskjá, heldur CRT. Þar sem augun mín eru óvön CRT skjám þá er ég strax orðinn þreyttur í þeim eftir tæpast þrjár klukkustundir. Þarf að kíkja betur á það...

Hlutirnir hafa aldeilis breyst á 15 árum. Hérna er forsíðufrétt Morgunblaðsins 16. september 1990. Definitely a slow news day...

Hér fyrir neðan birtist mynd af fréttinni. Hérna er orgínalinn.

Ég er búinn að taka JavaScript HTML editor kóðann TinyMCE og bæta honum við Mentat. Þetta ætti að leyfa fólki sem notar Firefox, IE (ugh!) eða Opera að breyta síðum og færslum grafískt, án þess að þurfa að skrifa inn HTMLið sjálft. Enn sem komið er virkar TinyMCE ekki almennilega í Safari, og fyrir vikið hefur þetta engin áhrif á þá sem nota hann að staðaldri.

Allir vefirnir hafa verið uppfærði með þessari nýjustu útgáfu. Ef menn vilja frekar skrifa inn HTML-ið sjálfir, þá er hægt að slökkva á TinyMCE í Configuration Panel í Mentat.

Þess má geta að nýjasta útgáfan af Mentat, 2.6.9, er með 400 færri línum af kóða heldur en sú síðasta. Allt forritið er nú um 2400 línur, ef grundvallar HTML-ið er meðtalið. Maður veit að maður er að gera eitthvað rétt ef að kóðinn er að minnka, en samt að bætast við fídusar.

Ég er almennt lítið gefinn fyrir Woody Allen, en nýjasta myndin hans Match Point er mjög góð. Comes highly recommended...

Ali G interviews Noam Chomsky

Ég gæti ekki verið meira hjartanlega sammála Arnaldi: Nýjasta Stúdentablaðið er alveg agalegt. Mig hryllir við tilhugsuninni um að hluti af skráningargjaldi mínu fari í að greiða fyrir útgáfuna.

Það sem fór þó sérstaklega fyrir brjóstið á mér var grein sem hélt því fram að kapítalisminn beitti ritskoðun og hefti tjáningarfrelsi á hátt sem bera mætti saman við Sovétríkin. Höfundur greinarinnar virtist hafa afskaplega takmarkaðan skilning á því ritskoðun og málfrelsi fela í sér. Ég er með smá skilaboð handa honum:

Mér finnst ótrúlegt að þessi greinarmunur fari fram hjá fólki. Í flestum vestrænum lýðveldum er mönnum frjálst að segja það sem þeim sýnist (með nokkrum *skammarlegum* undantekningum) -- þér er því frjálst að koma hvaða boðskapi eða skilaboðum sem þér sýnist á framfæri. Hins vegar er engum skylt að hlusta á þig, eða hjálpa þér að miðla skilaboðum þínum. Markaðsskipulagi þannig háttað að ef fjöldi fólks hefur virkilega áhuga á að heyra það sem þú hefur að segja, þá reynist að öllu jöfnu auðvelt að fá menn með yfirráð yfir útgáfumiðlum til þess að hjálpa þér.

Og ef það sem þú hefur að segja reynist ógeðfellt þeim sem stjórna útgáfumiðlum, þá er þér frjálst að koma slíkum miðli á laggirnar sjálfur. Auðvitað krefst slíkt fjárfestingar, en í dag er auðveldara en nokkru sinni fyrr að reka eigin fjölmiðil. Hvaða blábjáni sem er getur opnað "blogg" vef og komið sínu til skila.

Því er allur samanburður við Sovétríkin hinn hreinasti brandari, og ber vott um grundvallarmisskilning á eðli ritskoðunar. Það eina sem er sambærilegt við Sovétríkin í núverandi skipulagi hvað málfrelsi varðar eru þessi hneysklanlegu nýju lög sem banna mönnum að halda því fram að fólk af öðrum kynþáttum eða kyni séu óæðri. Ég er sammála Mill:

Að banna slíkar hugmyndir er afskaplega heimskulegt. Sú staðreynd að lýðræðislega kjörin ríkisstjórn setji lög sem banna einhverja ákveðna hugmyndafræði gefur til kynna að hugmyndin eigi þegar undir högg að sækjast, og þjónar fyrir vikið ekki þeim tilgangi sem lagasetjarar ætla þeim. Þess utan setur það slæmt fordæmi.

To those of my readers who subscribed to the RSS feed for this site:

Due to changes in the Mentat RSS-generation mechanism, the RSS file is now generated in /files/index.rss instead of /html/index.rss.

Ég, Arnaldur og Steini vorum að velta því fyrir okkur um daginn af hverju geðveikt fólk (skv. klisjunni) heldur ávallt að það sé Napóleon en ekki eitthvert annað stórmenni mannkynssögunar. Sem dæmi um þessa klisju má nefna smásögu Laxness Napóleón Bónaparte, og Raskolnikov í Glæpi og refsingu Dostoievskis. Ég held að hér fáist gott svar, úr bókinni The Age of Revolution eftir Eric Hobsbawn:

"[...] the Napoleonic myth is based less on Napoleon's merits than on the facts, then unique, of his career. The great known world-shakers of the past had begun as kings like Alexander or patricians like Julius Caesar; but Napoleon was the 'little corporal' who rose to rule a continent by sheer personal talent. (This was not strictly true, but his rise was sufficiently meteoric and high to make the description reasonable). Every young intellectual who devoured books, as the young Bonaparte had done, wrote bad poems and novels, and adored Rousseau could henceforth see the sky as his limit, laurels surrounding his monogram. Every businessman henceforth had a name for his ambition: to be -- the clichés themselves say so -- a 'Napoleon of finance' or industry. All common men were thrilled by the sight, then unique, of a common man who became greater than those born to wear crowns. Napoleon gave ambition a personal name at the moment when the double revolution had opened the world to men of ambition. Yet he was more. He was the civilized man of the eighteenth century, rationalist, inquisitive, enlightened, but with sufficient of the disciple of Rousseau about him to be also the romantic man of the nineteenth. He was the man of the Revolution, and the man who brought stability. In a word, he was the figure every man who broke with tradition could identify himself with in his dreams."

Það virðist sem bandaríska einkaleyfisskrifstofan láti menn fá einkaleyfi fyrir hverju sem er. Allt bendir til þess að embedded content í vefsíðum (t.a.m. kvikmyndir o.fl.) verði ónothæft frá og með IE7 sökum einhverra heimskulegra einkaleyfa.

Það virðist sem hann Friðbjörn Orri greyið hafi tekið því heldur nærri sér þegar ég gerði smá athugasemd við framsetningu hans á gögnum. Það þykir mér leitt að heyra, enda synd og skömm að særa þann stórskemmtilega dreng. Aftur á móti fer hann þarna með nokkrar staðreyndavillur.

Til að byrja með, þá sagði ég ekkert um hvaðan aukin hlutfallsleg útgjöld kerfisins stöfuðu, heldur beindist athugasemd mín að þeirri staðreynd að heilbrigðisútgjöld fylgdu ekki línulega mannfjölda -- taka þarf aldurspýramídann inn í myndina. Það var ófagmannlegt af Friðbirni að birta slíkar upplýsingar ekki, en fleygja á sama tíma fram stórfelldum niðurstöðum.

Í öðru lagi, þá langar mig til að kynna orðið "empírískt" fyrir Friðbirni. Þetta er það sem kallast sletta, og á rætur sínar í gríska orðinu empeiria, sem þýðir "reynsla". Því eru "empírísk gögn" það sama og "reynslugögn". Hvort gögnin séu "fræðileg" kemur ekkert inn í myndina. Ég biðst enn fremur afsökunar á að þóknast honum ekki með því að beita 'alþýðlegum stíl' í athugasemdakerfinu á síðunni minni.

Að lokum, þá vil ég bæta því við að ég sé nægar ástæður til þess að "þrást við" í umræðunni um heilbrigðismál, enda mikilvægt málefni. Hins vegar skal ég fúslega fallast á það (og veit af eigin reynslu, sem sonur læknis og viðskiptavinur kerfisins til margra ára) að kerfið er illa rekið og margt mætti bæta. Hvort að einkavæðingin sem Friðbjörn vill sjá sé lausnin, það er annað mál, og þá mikilvægt að afla sér "empírískra gagna" áður en farið er út í allsherjar breytingar sem skipta lífi og dauða.

Annars hefði ég gaman af að vita hvar ég hef "ritað með oflátungsfullum hætti um fræðilega nálgun [mína] og aðferðafræði". E.t.v. geta gestir síðunnar frætt mig um það. Ég veit þó að fræðileg nálgun mín felst ekki í því að slengja fram hinum og þessum tölum og draga ályktanir án þess að tilgreina orsakavaldinn.

Vilt þú láta slökkva á öndunartækinu og harvesta líffærin ef þú skaddast á heila og verður comatose grænmeti?

Jæja, nú er tækifærið komið til þess að láta landlæknisembættið vita.

Ég er sjálfur búinn að fylla út eitt slíkt. Maður veit aldrei hversu langt maður á eftir, og heimspeki er nú einu sinni hættuleg starfsgrein ;)

Annars þá skrifaði ég á eyðublaðið að þeir myndu sennilega ekki vilja lungun á mér, þar sem þau eru "pulsating, quivering mass of charred, gangrenous, cancer-ridden cellular goo". Í kjölfarið fór ég á Google Images og leitaði uppi mynd af lunganu úr reykingamanni, sem sést hér til hliðar. Já, þetta er ógeðslegt. Aftur á móti þá er venjulegt, heilbrigt lunga ekki beinlínis eitthvað sem vekur upp matarlyst hjá manni...

Ég er búinn að skella upp síðu með hlekkjum á alls kyns upptökur af heimspekingnum Bertrand Russell. Þetta eru bæði fyrirlestrar og viðtöl. Þetta er mestmegnis afar áhugavert.

Það er auðvelt að teikna upp ýmis konar gröf sem sýna bara hluta af þeim þáttum sem máli skipta, og draga síðan alls kyns ályktanir af þeim. Hins vegar mætti í þessu tilfelli hafa það hugfast að þótt fjöldi íbúa sé kannski ekki að aukast mikið, þá er aftur á móti er aldurspýramídinn að breytast: meðalaldur íslendinga er ört að hækka, og fyrir vikið er aukin þörf á heilbrigðisþjónustu.

Sú staðreynd að kostnaður heilbrigðiskerfisins hefur hækkað úr hlutfalli við fjölda heilbrigðisstarfsmanna bendir bara til þess sem allir í heilbrigðisgeiranum vita fullvel: Það er of lítið af starfsfólki til að þjónusta fólk, og launin eru of lág til þess að laða nýtt fólk inn í geiran. Þess utan er lyfjakostnaður einnig að aukast.

PS: Það er merkilegt, að niðurgreiðsla ríkisins á lyfjakostnaði einum og sér kostar ríkiskassann um 6 milljarða, eða svipað mikið og rekstur Háskóla Íslands (sbr. Fjárlög 2006).

It's official.

Þýsku sígaretturnar Roth Handel eru viðbjóðslegasta tóbak allra tíma...

*Rasp*, *cough*, *grinding lungs*...

Ég rakst á þessa hreint út sagt ótrúlegu grein, Why Bertrand Russell Was Not A Christian, eftir einhvern Rev. Ralph Allan Smith, þar sem hann þykist svara frægu gagnrýni Russells á hin kristnu trúarbrögð. Það er þess virði að lesa þetta, ef þá bara til að sjá hvernig þeólógar geta falið tómleika þeirra gagna sem þeir basera trú sína á bak við uppblásið orðaglingur.

An engineer, an experimental physicist, a theoretical physicist, and a philosopher were hiking through the hills of Scotland. Cresting the top of one hill, they see, on top of the next, a black sheep. The engineer says: "What do you know, the sheep in Scotland are black." "Well, some of the sheep in Scotland are black," replies the experimental physicist. The theoretical physicist considers this for a moment and says "Well, at least one of the sheep in Scotland is black." "Well," the philosopher responds, "on one side, anyway."

Ah, courtesy of bash.org:

ZA|Drinking|: I remember in high school, during somebody made 
an off hand remark about wondering why they sacrificed virgins
ZA|Drinking|: And I was all like, they sure as hell ain't going to
give up the ones that put out
ZA|Drinking|: And then I got detention

Ég lagði mig í eftirmiddaginn í dag, og lenti í því sem er vist kallað "lucid dream". Ég gerði mér allan tíman fulla grein fyrir því að mér væri að dreyma, en var samt ekki meðvitaður um umhverfi mitt. Ég gat skáldað upp fólk til að tala við, fór á listasýningu með hóp af fólki og ræddi pressing heimspekilegar spurningar við það. Á einhverju stigi málsins kom upp vandræðaleg félagsleg sitúasjón, og ég hugsaði bara með mér í "Þetta er draumur. Nú langar mig til að vakna." Og viti menn, ég vaknaði.

Þetta er mjög skrýtið fyrirbæri...

Ég eignaðist Orðabók Menningarsjóðs fyrir nokkrum árum -- þetta er gamla eintak föður míns síðan úr menntaskóla. Ég og Arnaldur höfum verið að nota hana við Scrabble-spil, en um daginn, er það átti að fletta upp orði, rakst Arnaldur á skilgreininguna á orðinu hægrimaður, en hún var eftirfarandi:

hægrimaður k, maður, sem aðhyllist hægristefnu í stjórnmálum, 
stefnu einkaframtaks, auðsöfnunar og lítilla ríkisafskipta.

Faðir minn var búinn að skrifa eftirfarandi við hliðina á þessari skilgreningu:

Svo virðist sem karlinn hafi sett samasem-merki milli hægrimanns og íhaldsmanns.

Hins vegar þótt mér það sérstaklega merkilegt að enga skilgreiningu á vinstrimanni var að finna í orðabókinni...

Þegar ég var á fyrirlestraröðinni á Akureyri, þá sagði ég við einn fyrirlesarann, sem var að fjalla um siðfræði, að ég teldi að siðfræði og siðferði mætti að miklu leyti skýra á Darwinistískan hátt með hjálp þróunarkenningarinnar. Hvorki fyrirlesarinn né Mike, sem er 'dean' við Háskólann á Akureyri, voru neitt sérstaklega impóneraðir af þessari hugmynd. Eftir fyrirlesturinn fór ég síðan út og kveikti mér í sígarettu. Mike kom röltandi fram hjá og sagði við mig eitthvað á borð við "Það er merkilegt að sæmilega skynsamur ungur maður eins og þú skulir reykja. Hvernig útskýrirðu það út frá þróunarkenningunni?".

Ég hugleiddi þetta í dálitla stund, og sagði síðar við hann: "Mike, ég er með svar við spurningunni þinni. Heilsuáhrif reykinganna kýla fyrst inn af einhverju viti þegar maður er að mestu kominn fram yfir barnseignaraldur. Fyrir vikið hafa reykingar takmarkaðan áhrif á fitness í þeim skilningi að koma genum sínum áfram. Þess utan gætu reykingar gefið manni ákveðið panache sem gerir það auðveldara að maka sig." Þetta var auðvitað frekar mikið bull -- en svarið hans Mike þótti mér fyndið: "Hvernig útskýrirðu þá reyklaust fólk?". Þá sagði ég: "Hafðu ekki áhyggjur, þið eruð að filterast út".

En, að öllu gamni slepptu, þá er ég í grófum dráttum sammála þessari grein -- skattlagning á tóbak er djöfulsins kjaftæði. Þar að auki er allt tal um aukin kostnað kerfisins af reykingafólki lygi -- engar áreiðanlegar rannsóknir sýna fram á þetta. Heilbrigð skynsemi segir mér að undir núverandi fyrirkomulagi þá sé reykingafólk bestu ríkisþegnarnir. Við greiðum gríðarlegar fjárupphæðir í ríkiskassann gegnum tóbaksskattinn, og deyjum nokkurn veginn á þeim aldri sem við förum út af vinnumarkaðinum. Fyrir vikið spörum við heilbrigðiskerfinu 20 ár af gamalmenniskvillum, og minnkum það hlutfall af samfélaginu sem ekkert framleiðir en neytir þeirrar þjónustu sem ríki býður upp á.

Í gær barst mér tölvupóstur frá starfsmannastjóra tæknisviðs hjá Google, sem vildi ræða við mig um ráðningu. Merkilegt, það.

Áhugasamir gætu viljað kíkja á þessa mynd af WorldWideWeb , af fyrsta vafranum, sem Tim Berners-Lee forritaði á NeXTStep stýrikerfinu 1990.

Manfred virðist hafa opnast aftur... ;)

Ég var að hlusta á tónlistarsafnið mitt á "Random" núna áðan og upp kom lag sem ég hef ekki hlustað á í mörg ár: lagið "Dazed and Confused" með Jake Holmes. Þetta er upprunalega lagið, en Jimmy Page eignaði sér það og gerði það frægt með Led Zeppelin. Holmes fékk aldrei krónu fyrir...

Þetta er algengt viðhorf. Ég er aftur á móti á þeirri skoðun að ef fólk er ekki *fært* um að tjá sig á móðurmáli sínu samkvæmt almennt viðurkenndum og skýrt skilgreindum reglum, þá sé sennilega lítið í varið í það sem það hefur til málanna að leggja. Ef fjórtán ár af skólagöngu eða svo hafa skilið *svona* lítið eftir sig, þá er greinilega ekki um neina vitsmunaveru að ræða...

Þetta er stórmerkilegt...

Greyið fuglinn...

Ég var að spila á Baldwin-píanóið mitt núna áðan, og eins og oft áður, þá fór ég að leika mér að spinna í C-blús skalanum. Eftir skamma stund datt ég inn á helvíti catchy laglínu -- vandinn var sá að laglínan var grunsamlega kunnugleg -- ég mundi bara ekki nákvæmlega hvaðan. Ég hélt áfram að spila hana í von um að þetta myndi rifjast upp, og eftir nokkrar mínútur skaust það eins og elding inn í kollinn á mér. Helvítis "Gimme A Man After Midnight" með Abba. Nágrannarnir hljóta að halda að ég sé eitthvað grillaður í toppstykkinu.

Jæja, þá er okkar ágæti félagi Mentatinn kominn upp í útgáfu 2.6.4. Ég er búinn að uppfæra alla sem eru í hýsingu hjá mér. Helstu umbæturnar snerta comment mekanismann. Meðal nýrra fídusa má telja eftirfarandi:

• Hægt er að nota B, I og U HTML tögg í athugasemdum við færslur.
• URL í athugasemdum verða sjálfkrafa að hlekkjum
• Menn geta slegið inn vefsíðuna sína þegar þeir gera athugasemd, og þá verður nafnið þeirra að hlekk yfir á viðkomandi síðu
• Mentat "man" núna ekki bara heiti gesta heldur einnig lykilorðið (og svo auðvitað vefsíðu þeirra), til þess að spara innslátt
• Upload mekanisminn hefur verið endurbættur -- nú geta menn valið heiti á skrárnar sem þeir ætla að hlaða upp

Það er hægt að slökka á ofantöldum fídusum í Mentat Configuration Panel ef fólk kærir sig ekki um þá.

Í kvöld fór ég á tónleika þar sem spilað var Requiem eftir Mozart í flutningi Sinfóníuhljómsveit Íslands og Hamrahlíðarkórnum. Sálumessa Mozarts er eitt af glæsilegri hljómverkum í klássíska kanóninu og þótti mér flutningurinn takast með prýði. Ég hef ákveðið að þetta verk skuli spila í jarðarför minni, og af því tilefni skelli ég hér upp í MP3 sniði sjötta hluta sálumessunar, Lacrimosa, í flutningi Berliner Philharmonic undir stjórn Herberts von Karajan.

Ég var að lesa grein eftir Popper sem heitir "The Myth of the Framework". Í þessari grein er Popper að skíta yfir kúltúral afstæðishyggjufólk sem halda því fram að rational umræða sé ómöguleg nema þeir sem saman ræða deili "conceptual framework"-i. Einn hluti greinarinnar greip mig sem einstaklega skynsamur:

Ég verð þó að segja að ég er ekki fyllilega sammála Popper um að díalógur sé ávallt mögulegur. Ef þú sest niður með dedicated nasista og reynir að sannfæra hann um að skoðanir hans séu rangar, hvað geturðu sagt? Að hatur gagnvart fólki leiði aldrei til góðs? Hann deilir ekki sömu hugmyndum um hvað sé gott. Að þessar hugmyndir hafi leitt til hrikalegrar útrýmingar á vissum þjóðarbrotum? Hann er ekki sammála þér um að þær hafi verið hrikalegar -- honum finnst þær réttlátar og nauðsynlegar. Á einhverju stigi málsins þá er ofbeldi eina leiðin til að afgreiða svona.

Varðandi BA ritgerðina mína, þá fékk ég heimild frá heimspekiskor til þess að skila henni á ensku, og eru það góðar fregnir. Í tengslum við rannsóknarvinnuna mína transcribe-aði ég örstutta grein eftir Quine sem mér þykir góð og ætla nota sem heimild. Hún heitir "On Simple Theories of a Complex World", og er vel þess virði að lesa.

NB: Það er núna hægt að nota HTML töggin <i> og <b> til þess að gera texta í commentum bold eða italic. Svo eru fleiri viðbætur við Mentatinn -- þeir sem nota spambot protection lykilorðafídusinn geta sparað sér innsláttinn á lykilorðinu, þar sem það geymist nú í cookie og er sett inn sjálkrafa. Og síðan er hægt að slá inn vefsíðuna sína til að comment-heitið hlekki á síðuna manns.

Já, eitt athyglisvert í viðbót. Þessi vefsíða mín hefur núna yfir 300 þúsund orð af skrifuðu efni, ef með eru taldar athugasemdir lesenda.

Mér hefur ávallt þótt sláandi hversu miklir hugvitsmenn Forn-Grikkir voru, og hversu framarlega þeir stóðu í afstöðu sinni gagnvart veröldinni í samanburði við aðrar siðmenningar sem á eftir komu. Ekki þarf að leita lengra heldur en til Xenophanesar:

Þarna höfum við hugmynd um trúarbrögð sem nær ekki aftur rótum fyrr en í skrifum Feuerbachs á 19du öld.

Síðan kom Aristarchus með sólmiðjukenningu, mörgum öldum fyrir Krist, sem skýtur upp kollinum aftur hjá Kóperníkusi. Það er auðvitað hrikalega írónískt að Galíleó hafi staðið fastur á sólmiðjukenningunni þar til honum var hótað fangelsisvist, og að menn hafi verið brenndir á báli eða bannfærðir fyrir slíkar staðhæfingar, en síðan reynist það hreinlega ekki vera satt í þeim skilningi sem ætla mætti. Í líkani nútíma eðlisfræðinnar þá mætti alveg eins segja að himingeimurinn snúist um jörðina eins og að jörðin snúist um sólina...

Hmm....athyglisvert. Eitt af skjölunum sem uppfærsla 10.4.6 setur inn er:

/usr/lib/libgcc_s.10.5.dylib

libgcc fyrir Mac OS X 10.5 "Leopard"?

Ég vil benda þeim sem leggja stund á heimspeki á hreint út sagt frábæra heimild: The Encyclopedia of Philosophy Collier-Macmillan (1967). Hún er örlítið úrelt, en hver einasta færsla er gullnáma og inniheldur ávallt góðar ábendingar á hvar frekari efni er að finna. Ég er svo heppinn að eiga eintak í fimm bindum frá 1974 sem faðir minn gaf mér, en hún er líka til úti á Þjóðarbókhlöðu.

Síðan vil ég nefna það að Wikipedia er handónýt sem heimild um heimspeki. Vandinn er ekki sá að þær greinar sem eru til staðar séu nauðsynlega slæmar. T.a.m. er greinin um Hume vönduð og góð. Vandinn er sá að þær eru oft ekki til, eða of stuttar.

Síðan er það helst í fréttum að allt gengur afskaplega vel með BA-ritgerðina. Því meira sem ég sekk mér í þetta efni, því meiri áhuga fæ ég á því.

Það er gaman að þessu: Internet Anagram Server.

Já, hverjum hefði grunað að "Sveinbjorn Thordarson" er er fullkomið anagram fyrir eftirfarandi algjörlega merkingabæru setningarnar:

eða að "Bertrand Russell" sé anagram fyrir:

Spámaðurinn Zaraþústra hafði á réttu að standa þegar hann sagði heiminn einkennast af átökum tveggja afla. Hins vegar hafði hann rangt fyrir sér um hver þessi öfl væru. Heimurinn einkennist nefnilega ekki af átökum hins góða og hins illa, heldur af átökum B-fólks og A-fólks.

Við "B"-fólkið rísum ekki á fætur fyrir hádegi, við förum ekki í kaldar sturtur og heilinn á okkur er upp á sitt besta í svartmyrkri miðnættis. Kall okkar til svefns er fuglasöngur sólrisu og morgunumferðin þegar kúgarar og óvinir okkar, A-fólkið, rísa úr rekkju.

Ég spyr: Af hverju erum við "B" en þetta pakk "A"? Af hverju er það ekki öfugt? Lífstíll B-mannsins er bersýnilega betri -- það eru við sem verðskuldum fyrsta bókstaf stafrófsins. Nú kynni einhver smart-ass að benda á að A-fólk fái stöðu fyrr í stafrófinu því það vaknar fyrr, en þetta er auðvitað ekkert nema útúrsnúningur. Tíminn er afstæður -- það mætti alveg eins segja að B-fólkið sé að vakna *langt* á undan A-fólkinu, og sé í rauninni "degi" á undan. Nei, sannleikurinn er sá að við B-menn erum kúgaðir af A-pakkinu. Þeirra afbakaði sólarhringur, framleiðsla frumstæðs bændasamfélags, á ekkert skylt við metrópólíska lífstílinn, og því lítil ástæða fyrir að halda í hann. Ekki er þörf á dagsbirtu fyrir skrifstofuvinnu og þjónustustörf, og þar sem á birtu er þörf má hæglega afgreiða málið með nútíma ljósatækni.

Byltingin mun koma, ég sver það...

A charismatic and intelligent person without the benefit of a clear, concise and accurate style of writing is at a disadvantage when communicating through the medium of text. As in spoken interaction, what you write is invariably judged by how you write it. With the advent of Internet publishing for the masses, a large number of people previously unaccustomed to expressing themselves in text now flood innumerable websites with barbaric prose. Fortunately, it is quite easy to circumvent the most common pitfall: namely, the Exclamation Mark (!). If one wishes to convey intelligence and rationality in written text, it is essential to avoid this ghastly symbol. Uniquely, it has the power to change the most intellectually respectable statements into fanatic slogans or foolish outbursts. Allow me to demonstrate...

I recently read a book on Attila, the Hunnish king who ravaged Central Europe in the 5th Century A.D. It was written by a historian of some repute, undoubtedly an intelligent and rational man. Half way through the book, in a chapter discussing Hunnish military technique, I ran into the following statement:

Now, I don't mean to sound pedantic, but the formulation of this sentence in general, and the exclamation mark in particular, stuck out as an eyesore. The author comes across as a blithely naive sort of person -- he is flabbergasted by the thought of Huns with more advanced weaponry. Is this really the impression he wants to elicit? After all, it is he who is the Hun historian, not the reader. A good writer is cool and analytical -- it is up to the reader to be surprised and/or impressed. If you write academic or journalistic text, it is important to maintain the impression of cold, clinical detachment and rational, prudent evaluation. The exclamation mark is a death sentence on any intelligent statement. Consider the following sentence:

or perhaps

Both of these sentences sound more intelligent than the first, largely thanks to the absence of exclamation marks. It is interesting to note that the impression of gullibility/fanaticism/surprise increases almost linearly with the amount of exclamation marks. Thus the sentence:

sounds more intelligent than

which in turn sounds more intelligent than

A single exclamation mark is bad, but multiple ones are unforgivable. The function of the exclamation mark can be achieved in a much more sensible manner by accentuating certain portions of the text. Vide:

By italicizing the right word, we manage to convey the same feeling of urgency or importance, without the in-your-face fanaticism or naivete of the exclamation mark.

In conclusion: Don't use exclamation marks unless you absolutely must, and never use more than one.

Ég sat hér að spila íslenskt Scrabble með honum Arnaldi. Eins og oft áður, þá höfðum við Orðabók Menningarsjóðs við höndina til að fletta upp hvort orð séu leyfileg. Er ég var að fletta í gegnum R-ið rakst ég á eftirfarandi orð og þykir afar skemmtilegt:

Það vill svo til að ég sótti nýlega um að fá að skila BA ritgerð minni á enskri tungu, en það kom þá í ljós að það er ekki leyfilegt samkvæmt ákvörðun sem var tekin af heimspekiskor Háskóla Íslands. Ég hafði áhuga á að skrifa ritgerð mína á ensku m.a. vegna þess að ég er jafn fær, ef ekki færari, penni á því máli, og það sparar bæði tíma og vinnu að lesa og skrifa á sömu tungu. Ekkert af þeim heimildatextum sem ég vinn með fást í íslenskri þýðingu, og því felst töluverð vinna í þýðingu eða leit að þýðingum lykilhugtaka. Hvernig í andskotanum segir maður eitthvað eins og "subsidiary hypothesis" á íslensku?

Mér þykir furðulegt að mönnum sé ekki heimilt að skila BA ritgerð á ensku, þar sem MA ritgerðir lúta ekki sömu reglu. Þess utan hef ég oft fengið leyfi til að skila ritgerðum á ensku í kúrsum í heimspekiskor með samþykki kennarans, og þá sérkennilegt að sama gildi ekki um BA ritgerð.

Insomnískur og pirraður reis ég úr rekkju klukkan 6 í morgun og í stað þess að vinna að BA ritgerðinni skellti ég í gang kvikmyndinni V for Vendetta. Nú verð ég að viðurkenna að ég hafði verið nokkuð spenntur fyrir þessari kvikmynd -- fyrr í ár las ég myndasögu Alans Moore, og þótti hún vel skrifuð og vitsmunalega fullnægjandi ádeila á Bretland Thatchers. Þrátt fyrir að Alan Moore hefði afneitað myndinni, og þrátt fyrir að Wachowski bræður væru ábyrgir á handritinu (þeim verður seint fyrirgefið fyrir þessar agalegu Matrix myndir) þá gerði ég þau mistök að vera vongóður um þessa uppsetningu á hvíta tjaldinu. Hér kemur smá umfjöllun um myndina -- ég kem ekki með neina spoilera.

Mig langar til að byrja á því að taka það fram að V for Vendetta er ekki góð kvikmynd. En hún er ekki bara vonbrigði sem kvikmynd, heldur er hún einstaklega léleg útfærsla á myndasögu Alans Moore. Af einhverri óskiljanlegri ástæðu var farin sú leið að flytja atburðarásina fram í tímann -- í stað Thatcherite Bretlands 9. áratugsins fáum við einhvers konar afbakaða framtíðarsýn þar sem allir nota Ford bíla, Nokia GSM síma og Dell borðtölvur úr samtímanum. Í stað þess að hið ógnandi einræðisvald sé bresk íhaldsstefna farin út í öfgar reynist það vera öfgakristin hægristefna í Bandarískum stíl, fyrirbæri sem er næstum óþekkt í Bretlandi og virkar einstaklega ósannfærandi.

Persónan V, sem er fágaður en sturlaður vitsmunamaður í myndasögunni, er breytt í ofurhetju með grímu sem getur drepið fólk á ógnarhraða eftir að hafa þolað stórskotahríð. Hann talar of mikið, og virkar eins og hlýr og skynsamur maður, að grímunni undanskilinni. Stór hluti myndarinnar eru mónólógar hans, en þeim hefur á mörgum köflum verið breytt úr skarpri og innsæisríkri krítík yfir í yfirborðskennda, psuedo-fílósófíska þvaðrið sem einkenndi síðari Matrix myndirnar.

Natalie Portman getur ekki talað með breskum hreim, og er algjörlega ósannfærandi sem Evey. Ég er farin að halda að þessi hnáta geti bara ekkert leikið yfirhöfuð.

Stephen Fry leikur homma sem þykir Kóraninn skara fram sem bókmenntaverk. Getið ykkur til um hvað gerist fyrir hann?

John Hurt er karíkatúr frá helvíti -- léleg öfgatrúuð Hitler eftirherma, í stað vitblinda bjúrókratans úr myndasögunni.

Leikarinn sem þeir fengu til að leika Creedy var með réttu andlitsdrættina, en hann varð einnig að illmenniskaríkatúr.

Hinn venjulegi, óbreytti Breti er að mestu leyti sýndur sitjandi heima í sófa fyrir framan flatskjássjónvarpið, límdur við nýjustu fréttir af hryðjuverkum V. Til að leggja áherslu á að hér séu Bretar á ferð eru þeir látnir segja "Bollocks", "Bloody 'ell" og annað í þeim dúr með reglulegu millibili.

Af einhverri ástæðu var sú ákvörðun tekin að nota ekki upprunalega handrit Alans Moore, sem hefur verið tilbúið til kvikmyndunar síðan 1985. Þess í stað er sögunni breytt á lykilköflum til að passa inn í einhvers konar grunna ádeilu á Bandaríki samtímans og Bush ríkisstjórnina. Þeir skeyta inn lúmskum tilvísunum í samsæriskenningar um að Bush stjórnin hafi sett á svið tvítyrnisárásina með því að láta fasistastjórn framtíðarinnar hafa náð völdum með því að dreifa banvænum vírus í Bretlandi -- banvænum vírus sem þeir einir hafa lækningu við.

Það versta við handritið er að það hefur engan fókus. Á köflum fá sum subplot úr teiknimyndasögunni langan tíma til að þróast, en leiða hvergi. Í stað þess að einbeita sér að beinagrind sögunnar kusu Wachowski bræður að sjóða allt saman í einn stóran hrærigraut, þar sem ekkert er í raun og veru leyst. Tugir mínútna fara í að sýna Stephen Rea ræða við hina og þessa bjúrókrata, þótt myndin geri hann að frekar óspennandi aukapersónu.

Eftir 132 mínútur situr maður uppi með eftirfarandi skilaboð: Kristni er ill, hommar og lesbíur eru líka fólk, og að sprengja ríkisbyggingar í loft upp er góð leið til að koma á breytingum. Það er í sjálfu sér ekkert sérstaklega athugavert við þessi skilaboð, en þeim er komið á framfæri á svo klaufalegan og barnalegan hátt að áhorfandinn missir alla samúð.

Ég er núna að lesa bókina Albert Speer: His Battle With Truth, 1200 blaðsíðna doðrant eftir ungverska sagnfræðinginn Gitta Sereny. Bókin fjallar um ævi Speers, samband hans við Adolf Hitler og stöðu hans sem "fremsti arkítekt Þriðja Ríkisins" og síðar sem hergagnaráðherra Þýskalands síðustu tvö ár stríðsins. Speer sat í gegnum Nuremberg réttarhöldin, en var einn af sjö verjendum sem hlaut fangelsisdóm í stað þess að vera hengdur. Einn meðal þeirra ákærðu lýsti Speer yfir iðrun sinni, og neitaði því að hafa vitað um útrýmingabúðirnar. Vafalaust bjargaði það honum frá snörunni.

Sagnfræðingar eru að miklu leyti sammála um að skipulagningshæfni og atorka Speers kunni að hafa framlengt stríðið í Evrópu um ár eða svo. Eftir að hafa afplánað 20 ára dóminn í Spandau-fangelsi gaf Speer út ævisögu sína og bókina Inside the Third Reich -- báðar urðu metsölubækur og gerðu hann að ríkum manni. Óháð sekt Speer í glæpum nasista, þá er tæpast hægt að neita því að hann kunni að hanna byggingar. Þetta er stórglæsilegur arkítektúr:

---

---

---

Hér að ofan sést "Dómkirkja ljóssins" -- Nuremberg rallýið fræga, þar sem Speer lét 50 flugvarnarljóskösturum vera beint upp á við til að skapa vegg af ljósi sem svipar til arkítektúrsins.

Ouch!

Þessa auglýsingu hefði mátt setja á smekklegri stað í blaðinu:

Það er hreint út sagt svakalegt hversu öflugur Window Managerinn í Mac OS X er í raun og veru. Smellið á hlekkina til að sjá stutt vídeó af svalasta "gallanum" í Mac OS X stýrikerfinu.

Til þess að framkalla áhrifin sem sjást í vídeóunum sem ég bjó til þarf að gera eftirfarandi:

• Opna Terminal forritið í Utilities möppunni
• Opna eitthvað forrit með sæmilega stórum glugga, t.a.m. Safari
• Skrifa textann 'killall Dock' inn í Terminal gluggan (en *ekki* ýta á enter strax)
• Halda inni Shift takkanum og minimísera stóra gluggan fyrir aftan Terminal gluggann.
• Snögglega eftir það skal ýta á Enter í Terminal glugganum. Dockið hverfur í smá stund, en glugginn er þá fastur í þeirri stöðu sem hann var í þegar hann var að minnka sig niður í Dockið.

Þetta er frekar flottur böggur -- en þetta verður fyrst jaw-breaking þegar þú ert kominn með gegnsæjan, teygðan og útúrvektoríseraðan glugga með vídeó spilandi við OpenGL-renderaðan bakgrunns ScreenSaver.

Ég er sem stendur að taka kúrs í enskri málsögu mér til skemmtunar, og verð að segja að þetta er alveg stórskemmtilegt -- þá sérstaklega vegna þeirrar ágætu bókar sem við lesum, sem heitir A History of the English Language eftir Albert C. Baugh. Ég er núna að lesa um hvernig ensk tunga bætti við sig fjöldanum öllum af nýyrðum á tímum endurreisnarinnar. Ekki voru allir enskumælandi menn sáttir við nýyrðin. Sir Thomas Chaloner sem þýddi Erasmus yfir á enska tungu 1549, hefur eftirfarandi að segja í þeim efnum er hann skrifar um þá sem sletta frönsku og latínu

Enn merkilegra er sú staðreynd að í sumum tilfellum má rekja uppfinningu vissra orða til ákveðna manna. Prentlistin var enn í bernsku sinni, og því gat einn og einn höfundur haft drastísk áhrif á þróun málsins, þar sem lesendur hans átu upp nýyrðin. Sir Thomas More (sennilega frægastur fyrir að láta sér ekki detta í hug að segja "I recant my Catholicism") getum við þakkað fyrir eftirfarandi orð:

Á 17. öld var sett á laggirnar "The Royal Society", sem var ensku tungunni til betrumbótar -- e.t.v. er það þeim að þakka að heimspekitextar Englendinga gegnum tíðina eru jafn skýrir og auðskiljanlegir og þeir eru. Baugh segir eftirfarandi um félagið:

Þarna vottar strax á því sem hefur aðgreint enska heimspeki frá heimspeki meginlandsins -- skýrleiki, skýrleiki, skýrleiki.

Þar höfum við það!

Glöggir gestir síðunnar munu hafa tekið eftir því að það hefur birtst nýtt pop-up valblað efst á síðunni. Ég hvet gesti eindregið til þess að prufa að smella á það, og sjá hvað gerist þegar valkostur er valinn

Appendum: Ég bættið við "Plain" stílnum sérstaklega fyrir þig, Steini. ;)

Svei mér þá, ég held að ég hafi núna áðan fengið eitt lélegasta nígeríska scam ímeil sem mér hefur nokkru sinni borist. Það var frá britishwinnerslottery_international @hotmail.com og hljóðaði á eftir veg:

THE UK LOTTO COMPANY
UK HEAD OFFICE
SUITE 23-30,LION TOWERS
CENTRAL LONDON
ENGLAND


Dear Winner,

We are please to announce you as one of the 10 lucky winners in the UK 
LOTTRY draw held on the 20th of JANUARY 2006. All 10 winning addresses  
were randomly selected from a batch of 50,000,000 international emails.Your 
email address emerged alongside 9 others as a category 2 winner in this 
year's Annual UK Lotto Draw.

Consequently,you have therefore been approved for a total pay out of 
1,000,000 pounds (one million pounds) only.The following particulars are 
attached to your lotto payment order:

(i)   winning numbers:  37-13-43-85-67-11
(ii)  email ticket number:  FL754/22/76
(iii) lotto code number:    FL09622UK
(iv)  the file Ref number:  FL/04/736207152/UK

Please contact the underlisted claims officer as soon as possible for the 
immediate release of your winnings:

Mr.Chris Thomas
International Claim Consultant
The UKlotto Company
Tel/: 44-703-184-6332
Fax:  44 -870-068-9337
E-mail: christhomas_financialconsultant@uk2.net
E-mail: christhomasconsultat@myway.com


N.B:Steps to claiming your prize;
1.Please quote your Reference number in all correspondence with the claims 
officer.
2.Winners should send to claim officer account detail or address where they 
want their prize paid or sent.
3.Winners must send thier names,address,telephone number and means of 
identification (international passport or drivers licence)to claim officer, via 
email or fax, to process the immediate payment of your prize.

Once again on behalf of all our staff, CONGRATULATIONS!!!

Sincerely,
John Doe
Manager,Awards
Promotions Manager
The UK Lotto company
UNITED KINGDOM

-------------------------------------------------

The FreeLotto Awards is proudly sponsored by the Microsoft  Corporation,
the Intel Group,Toshiba, Dell computers, Mckintosh and a conglomeration 
of other international IT companies.The freelotto
internet draw is held once in a year and is so organized to encourage 
the use of the internet and computers worldwide.We are proud to say 
that over 200 Million Euros are won annually in more than 150 countries
 worldwide.

_________________________________________________________________
FREE pop-up blocking with the new MSN Toolbar ? get it now!

Takið eftir því að bréfið er undirskrifað John Doe. Hversu heimskt þarf fólk að vera til að kaupa svona lagað? Þetta er sent frá Hotmail adressu, for crying out loud! Ekki hjálpar heldur að þeir eru sponsoraðir af Mckintosh.

Ef þú ætlar að standa í svona scam dóti, þá skaltu í það minnsta gera það vel.

Þetta er dæmi um það sem ég var að tala um í færslunni minni um hversu mikið stýrikerfið Windows sýgur:

Ef það vill svo ólíklega til að einhver Perl CGI forritari ráfi inn á þessa síðu mína við og við, þá vil ég vekja athygli á Apache::PerlRun. Þetta er hluti af mod_perl pakkanum fyrir Apache vefþjóninn, en er aðeins öðruvísi en flestir ímynda sér...

Mod_perl embeddar Perl þýðenda í hvert einasta instance af Apache. Ef maður skrifar venjulegan kóða fyrir mod_perl, þá verður maður að passa sig, því að breyturnar fllushast ekki, þ.e.a.s. það er ekki hægt að gera ráð fyrir því að líftími skriftunar endi þegar framkvæmdum er lokið. Skriftan er kompæluð einu sinni og síðan geymd í minni og keyrð aftur og aftur til að þjóna nýjum CGI beiðnum. Þetta er um 8x-10x hraðara heldur en venjuleg Perl CGI skrifta.

Aftur á móti þá er það vægast sagt tortúr að skrifa kóða sem er áreiðanlegur í svona umhverfi. Tilraunir mínar til þess að snúa Mentat í þannig horf gengu ekki nægilega vel, enda verður kóðinn að vera skrifaður með þetta í huga frá upphafi.

Með Apache::PerlRun, aftur á móti, þá færðu ennþá embeddaðann Perl þýðenda í hvert einasta eintak af Apache, en CGI umhverfið er emuleitað. Fyrir vikið getur maður notað það með hvaða skítugu CGI skriftu sem er, án þess að forka fyrir hverja einustu beiðni. Eftir að ég setti þetta í gang á öllum Mentat kerfunum sem eru hýst á Arakkis hefur svarhraðinn við vefbeiðnum rúmlega tvöfaldast. Þetta útskýrir m.a. snerpuna á vefnum mínum, þótt hver einasta síða sé dýnamískt mynduð af CGI forriti.

Ég var að reka mig á enn einn hlutinn sem ég þoli ekki við Windows stýrikerfið. Afhverju er sá valkostur í contextual menus á skjölum að velja "Delete", en þegar maður gerir það, þá *spyr* Windows "Do you want to move X to the Recycle Bin?". Ef að einhver aðgerð færir eitthvað í Recycle Bin þá ber hún að hafa sama heiti. Þetta er hreinlega villandi. Að delete-a skjölum er að delete-a skjölum. Að henda í Recycle Bin er að henda í Recycle Bin. Afhverju eru þeir að blanda þessu saman?

Og hvað er síðan málið með að kalla ruslakörfuna "Recycle Bin"? Það er ekki eins og skjölin séu endurnýtt! Notandinn fær villandi hugmyndir um hvað gerist þegar hann velur "Empty Recycle Bin" -- enda skjölin hans e.t.v. uppi sem flíspeysur eða iðnaðarílat?

Og hvað er málið með að setja "My" á undan öllu? My Computer, My Documents, My Blablablabla o.s.fv. Það er kannski örlítið vit í þessu þegar maður er að skoða lókal skjöl, en hvað ef þú tengist tölvu einhvers annars gegnum eitthvað file sharing protocol? Þá heita möppurnar þar allar My Documents o.s.fv. en þetta eru í því tilviki ekki "My" Documents, heldur "Somebody else's Documents". Þetta getur bara ollið misskilningi og vandræðum.

Síðan eru auðvitað skilaboðsdíalógarnir í Windows hrikalegir: "Windows has detected a DLL file that conflicts with the version you are about to install. Are you sure that you don't want to keep it instead of overwriting it" með valkostunum "Yes" og "No". Notandinn þarf auðvitað að lesa villuskilaboðin gaumgæfilega, smíða rökritið í hausnum á sér og velja síðan játandi eða neitandi svar, á meðan takkarnir hefðu auðvitað átt að vera sagnir: "Overwrite" "Cancel" eða e-ð álíka.

Alveg atrocious notendaviðmót á þessu kerfi. M$ ættu að skammast sín að geta ekki gert betur, með 50 þúsund manns í vinnu hjá sér (skv. nýjustu tölun) og milljarða ofan á milljarða af lausafé.

"Vatn er söluvara. Rétt eins og allt annað í þessum heimi."-- Friðbjörn Orri Ketilsson

Fréttir að færa! Ég hef heitið því að snerta ekki svo mikið sem dropa af áfengi þar til BA ritgerð minni er lokið. Þetta ætti að vera nægilegt "incentive" til þess að drífa hana af...

Aftur vil ég benda þeim sem nota Safari vafrann á að það er hægt að blokka auglýsingar á vefsíðum.

Hvernig dettur fólki í hug að skrifa end-user desktop hugbúnað í Java? Java forrit eru án undantekninga ljót, hæg og með viðbjóðslegu hybrid notendaviðmóti.

Sumt fólk hefur of mikinn frítíma -- það eru vist hátt í 5 þúsund greinar í Latnesku Wikipedíu.

Frábært... -- 57 miljónir króna af ríkisskattpeningum farnar í að eltast við pólítíska andstæðinga Davíðs Odssonar

Djöfull er þetta annars sniðug hugmynd.

Hey! Family Guy stal brandaranum hans Arnaldar. Tjekkið á þessu:

• Right To Bear Arms Pt. 1
• Right To Bear Arms Pt. 2

Þessar myndir eftir Naldó eru frá Apríl í fyrra. Í nýjasta Family Guy þættinum, þá er nákvæmlega sami brandari notaður, sbr:

Jæja, ég er loksins búinn að klára kóðann til þess að vinna með modules í Mentat. Modules leyfa manni að spýta inn auka kóða í Mentat án þess að breyta Mentat forritinu sjálfur. Þetta gerir allt kerfið dýnamískara og auðveldara að viðhalda. Það er núna hlekkur undir Admin síðunni sem heitir Modules -- þar má slökkva og kveikja á einstökum modules, og bæta nýjum við.

Svona fyrir þá fáu áhugasömu, þá skelli hér fyrir neðan smá kóða sem er dæmi um Mentat Module -- þetta er module-ið sem vísar öllum gestum með Internet Explorer á niðurhalssíðu fyrir Firefox.

#!/usr/bin/perl -w

use strict;
use vars qw(@ISA $VERSION $NAME);

### MODULE CONFIGURATION ###

my $VERSION = "1.0";
my $NAME = "InternetExplorerWarning";
my $DESCRIPTION = "Presents a warning if browser user agent is Internet Explorer";
my $MODULE_TYPE = "Global";
my @VARIABLES = ("WARNIE");

## These variables are set when module is inited ##
my $moddir;
my $program_version;
my %settings;

package InternetExplorerWarning;

sub new
{
    my $self = {};
    bless $self;
    return $self;
}

sub GetVar
{
    my $self = shift;
    my $varname = shift;
    my @args = @_;
    my $warning;
    
    my $ua = $ENV{'HTTP_USER_AGENT'};
    if ($ua =~ m/MSIE/ && $ua !~ m/Opera/)
    {
        $warning .= '<meta http-equiv=refresh content="0;';
        $warning .= 'url=http://www.sveinbjorn.org/html/iewarn.html">';
        return($warning);
    }
}

sub Init
{
    my $self = shift;
    ($moddir, $program_version, %settings) = @_; 
}

sub Name { return $NAME; }
sub Version { return $VERSION; }
sub Type { return $MODULE_TYPE; }
sub Description { return $DESCRIPTION; }
sub Variables { return(@VARIABLES); }
1;

Það er fín lína milli þess að hafa of mikið að gera og að hafa of lítið að gera. Ef maður hefur of mikið að gera þá stressast maður, en ef maður hefur of lítið að gera þá leiðist manni. Ég veit að þetta hljómar nett eins og Siðfræði Níkómakkosar eftir Aristóteles, en maður þarf að fara einhvern gullin meðalveg í þessum efnum, og það er ég ekki að gera um þessar mundir. Þar sem ég er einungis að vinna BA ritgerð, og ekki í neinum öðrum kúrsum af viti, þá er hver einasti dagur vikunnar laugardagur -- fyrir vikið kem ég engu í verk, hvorki í ritgerðinni né öðru. Ég þyrfti helst að koma mér upp einhvers konar vinnurútínu, þar sem ég eyði X fjölda klukkustunda á dag annars staðar heldur en í kjallaraholunni minni, e.t.v. á stað þar sem er dagsbirta og engin nettengd tölva.

Vá. Microsoft er búið að setja af stað nýja leitarvél -- getur þetta fyrirtæki ekki gert neitt vel?

Til að byrja með vil ég benda á að þessi síða...

• Birtist ekki eða ekki rétt í W3C-samhæfðum vöfrum á borð við Opera, Safari, Konqueror, og virkar ekki einu sinni í eldri útgáfum (<6.0) af MS Internet Explorer.
  
• Notar gríðarlega mikið af JavaScript, sem er hægvirkt og mun eyðileggja síðuna fyrir þeim notendum sem slökkva á JavaScript af öryggisástæðum -- og trúið því, byggt á reynslu minni hjá FRISK, að það er nóg af slíku fólki
  
• Birtir fullt af pirrandi JavaScript popups með alls konar dóti sem maður þarf ekki í leitarvél, t.a.m. bookmarks og síðan promo fyrir aðrar M$ þjónustur. Ef maður lokar þessum popups, þá geymast stillingarnar í cookies, sem þýðir að ef maður hreinsar cookies hjá sér eða fer í "Private Browsing" mode þá kemur þetta allt saman aftur.
  
• Í stað þess að nota scroll-barinn í vafranum til þess að renna gegnum leitarniðurstöður, þá er notaður einhver sérhannaður JavaScript scrollbar, þar sem scroll-blokkin er alltaf í miðjunni. Fyrir vikið veit maður aldrei hvar innan niðurstöðulistans maður er staddur. Þar að auki er bara hægt að scrolla listann með svokölluðu Smooth Scrolling, sem ég þoli ekki. Og auðvitað virka Page Up og Page Down takkarnir ekki til þess að renna upp og niður listann.
  
• Sú staðreynd að listinn er dýnamískt myndaður með Javascript kóða þýðir að maður getur ekki notað "Find" til þess að leita innan niðurstöðulistans.
• Notar AJAX tæknina (Asynchronous Javascript And XML), sem þýðir að beiðnir og heimsóknir á síðuna setja töluvert álag á vefþjónana sem hýsa hana -- það segir allt sem segja þarf að síðan var Slashdottuð fyrr í dag.
  
• Gerir það ómögulegt að bookmarka leitarniðurstöður, því niðurstöðurnar eru fengnar gegnum AJAX en ekki CGI beiðnir.
  
• Heitið á leitarvélinni er Windows Live, þrátt fyrir þá staðreynd að þetta er vefsíða og leitarvél, og því á engan hátt tengd Windows stýrikerfinu. Síðan er ekkert "Live" við þetta fyrir utan það að AJAX tæknin sendir beiðnir um gögn í bakgrunninum í stað þess að gera það á hefðbundinn hátt með CGI URLi.
  
• Þar sem allar niðurstöðurnar birtast í einum lista, þá er ekki hægt að leggja á minnið nokkurn veginn hvar einhver ákveðin síða var í leitarniðurstöðunum (t.d. Ah, ég leitaði að "Quantum field theory" og síðan var á þriðju leitarniðurstöðusíðu).
• Síðast, en ekki síst, þá gefur leitarorðið "Sveinbjörn Þórðarson" upp vefsíðuna hans Huga en ekki síðuna mína ;).
  

Með öðrum orðum, þessi leitarvél er viðbjóðslegur, illfnykjandi turdur. Google-killer my ass...

Jæja, ég er búinn að búa til cross-platform CGI vefforrit sem virkar eins og ASCII Web Artist -- smellið hér til þess að prufa...

Ég rakst á þennan bút í Nytjahyggju Mills og varð hugsað til samræðu sem ég átti við Arnald og Steina fyrir u.þ.b. tveimur árum:

Ég stend við það sem ég sagði þá -- betra að vera Sókrates þjáður en ánægt svín.

Jæja, nú verður þessi drykkja að fara að hætta.

Eftir að hafa fengið mér hressilega af bollunni í afmælisteiti á Hverfisbarnum endaði ég aftur í blackout í gærkvöldi, og tókst aftur að slasa mig -- en í þetta skipti voru það ekki bara skrámur og brákaður putti, heldur brákað rifbein. Ég hef ekki minnstu hugmynd um hvernig það gerðist, en trúið mér, þetta er djöfullega sársaukafullt. Hver einasta líkamshreyfing sendir leiftrandi, nístandi taugaboð upp í heila. Fyrir vikið hreyfi ég mig nú eins og örkumla gamalmenni.

Ég sit núna heima, útúrdjönkaður á Parkódíni og öðrum sætindum.

Á svipuðum nótum, hvað í fjandanum er málið með heilbrigðiskerfið í þessu landi? Í hvert einasta skipti sem ég fer á slysadeild þarf ég að bíða í a.m.k. tvær klukkustundir, með einungis þriðja flokks kellingablöð til afþreyingar. Í ljósi þess að 40% af fjárlögum íslenska ríkisins fer í þetta kerfi, þá finnst mér lágmark að það sé almennileg bráðamóttaka. Þetta blessaða *hátæknisjúkrahús* (djöfulsins buzzword er það annars) má alveg bíða -- hvað með að dæla meiri peningum í bráðamóttökuna, sem er nú andlit heilbrigðiskerfisins út á við?

Mér hefur verið bent á að Opera-notendur sem heimsækja þessa síðu hafi lent í að vera vísað á skilaboð um að sækja Firefox. Skilaboðin eru eingöngu ætluð notendum Internet Explorer, og því biðst ég afsökunar. Vandamálið hefur verið leiðrétt, og nú ættu notendur Opera að geta lesið síðan án vandkvæða.

Þetta var bara spurning um að breyta if klausu í Mentat module-inu:

if ($ENV{'HTTP_USER_AGENT'}=~ m/MSIE/ && $ENV{'HTTP_USER_AGENT'} !~ m/Opera/)

í staðinn fyrir

if ($ENV{'HTTP_USER_AGENT'}=~ m/MSIE/)

Og já, þetta er dirty hack ;)

Annars var ég aftur spurður um daginn af hverju ég meina notendum IE aðgang að síðunni. Svarið er margþætt -- fyrst og fremst er það vegna þess að IE renderar þessa fullkomnlega W3C-compliant síðu ekki rétt, og ég hef takmarkaða þolinmæði fyrir því á að vinna mig í kringum alla gallana í IE til þess að hún birtist rétt (Box Model, ugh!). Síðan tel ég það borgaralega skyldu mína sem tölvunörd að vísa mönnum á betri kost. Og svo græði ég auðvitað dollara frá Google fyrir hverja manneskju sem setur inn Firefox gegnum síðuna mína....

Úff, ég varð alveg sauðdrukkinn í gær ásamt Kalla og Tobba, og stór hluti kvöldsins er horfinn mér úr minni. T.d. man ég ekkert hvernig mér tókst að fá allar þessar skrámur á hnén, eða bráka litla puttann.

Smá Sherlock Holmes taktar virtust gefa eftirfarandi til kynna: ég hef komið heim ekki seinna en fimm um morguninn, sest niður, hlustað á lagið "Hanging Around" með The Stranglers og borðað leyfarnar af máltíðinni sem ég keypti á Krua Thai fyrr um kvöldið. Eftir það opnaði ég nýjan sígarettupakka úr kartoninu sem ég keypti í Svarta Svaninum fyrr þann daginn og reykti tvær sígarettur. Ég hlýt að hafa týnt kveikjaranum mínum, því ég fann eldspítupakka á borðinu. Ég hlýt einnig að hafa verið afskaplega drukkinn og í annarlegu ástandi, því þeir þrír bjórar sem eftir sátu í kælinum er ég fór út úr húsi í gærkvöldi lágu ósnertir.

Ach, það er ekki gaman að þurfa að pússla saman atburðum í lífi sínu, after the fact...

Loksins world-class íslenskur bjór

Ég bjóst ekki við því að ég myndi nokkurn tímann enda á því að auglýsa vörutegund (hvað þá íslenska) hér á síðunni, en mér finnst ég þó knúinn til þess að benda fólki á hinn frábæra íslenska bjór Egils Premium, sem ég uppgötvaði nýlega. Þessi bjór er algjört eðalbrugg -- bragðgóður og fyllandi (pun intended) -- og bruggaður með íslensku byggi. Hann minnir mig eilítið á tékkneska Staropramen, sem fæst því miður ekki í ÁTVR.

Mér finnst aðrir íslenskir bjórar ekki komast nálægt honum. Ekki einu sinni hinn heittelskaði Víking.

ATH: Ein af athugasemdunum við þessa færslu bendir á að ég sé að brjóta íslensk lög (og ekki í fyrsta sinn) með því að auglýsa bjór hér ;). Ég hef ósköp einfalt svar við því: ritskoðunarnasistarnir geta étið það sem úti frýs.

Ég varð var við aukna traffík á Arakkis vefþjóninum í gær og í dag, og ákvað að athuga málið. Kom þá í ljós að ein af síðunum sem Arakkis hýsir, Vox Machina, var búin að fá 20 þús heimsóknir á 30 klukkustunda tímabili. Yfirgnæfandi meirihlutinn af heimsóknunum komu gegnum hlekk frá síðunni CollegeHumor.com.

Fyrir þá sem ekki þekkja Vox Machina, þá er þetta vefforrit sem ég bjó til sem breytir innsettum texta í synthesized hljóðskjal af tölvuröddu að þylja textann. Forritið skráir niður í log skjöl innsenta textann. Af forvitni ákvað ég að athuga hvers konar texta menn voru að prufa. Ég birti hér nokkur innsend textabrot, valin af handahófi:

Ashley is a nigger kyke jew whore who likes hairy balls

I have a large vagina

im  going to my dick in the mashpotatoes

I demand that you fin

ally make the decision to stop being the most fucking 
fuckt person i know

david drinks urine

bitch i will fuck you up soooooooo much if you talk to me 
like that again

Ganja man did deh ya

Joe Walsh is the man

Hello Heather you are a fucking gook

hey binford, suck my dick

Ha ha ha ha ha ha ha. You stupid fucking cum-guzzling, 
shit eating twit twat cunt of a bastard

God Damn Matt Scarpa is a homosexual loving homo

Tony you suck big cock all the time

JACKETS ARE FOR PUSSIES

I like to go behind the bike shed, and poop in a bucket

Hey I have no penis in fact I am a total tool who likes to
take it in the ass all day long

Jesus Christ, He is our one true saviour and god, amen

Tom You like to fuck Guys in the Asshole, You mother
 fucking Douche Bag

Bobby enjoys the presence of gay men

Bill likes to suck big floppy donkey dicks

dirty pirate hooker

Yo bitch, what the fuck are you doing you slut whore.  
I'll slap you in the throat and punch your pussy and spit
 in your eye.

Paul is a stinky bitch, jeff is one also, both of you guys 
are a lot less cooler than drew, he is the coolest of them all

 am going to kill you to kill you to kill you i am going 
to kill you until you are dead

hey whats up.  my name is buck and i like to fuck!

Jude, JUDE JUDE!

 Gonsor, you are a gay faggot, who likes to fondle his balls

Please keep your voices to the size of my penis, 42 inches

Í morgunblaðinu í dag var frétt um norska rannsókn á tengslum milli reykinga og þunglyndis. Rannsóknin hafði athugað rúmlega tvö þúsund manna úrtak af þunglyndissjúklingum og komist að því að hlutfall reykingamanna meðal þunglyndra var talsvert hærri heldur en meðal venjulegra manna í Noregi. Af þessu drógu þeir þá ályktun að reykingar geti ýtt undir þunglyndi.

Eins og ég vona að lesendur mínir geri sér grein fyrir, þá er þetta algjörlega óásættanleg niðurstaða út frá gögnunum. Það gæti verið að sambandið milli þunglyndis og reykinga sé "acausal", þ.e.a.s. bæði þættirnir séu orsakaðir af þriðja þættinum, og ekkert orsakasamband sé þar á milli. T.a.m. er auðvelt að ímynda sér að tóbaksreykingar séu algengari hjá þeim sem neyta mikilla fíkniefna, sökum félagslegra þátta -- en fíkniefnaneysla getur síðan í mörgum tilfellum leitt til þunglyndis. Þarna er ekkert orsakasamband milli reykinganna og þunglyndisins, heldur einungis fylgni.

Ég er með smá skilaboð til þessara norsku "fræðimanna". Repeat after me:

Svona, nú ætti ykkur að líða betur.

Winston S. Churchill: departmental minute (Churchill papers: 16/16) 12 May 1919 War Office

I do not understand this squeamishness about the use of gas. We have definitely adopted the position at the Peace Conference of arguing in favour of the retention of gas as a permanent method of warfare. It is sheer affectation to lacerate a man with the poisonous fragment of a bursting shell and to boggle at making his eyes water by means of lachrymatory gas.

I am strongly in favour of using poisoned gas against uncivilised tribes. The moral effect should be so good that the loss of life should be reduced to a minimum. It is not necessary to use only the most deadly gasses: gasses can be used which cause great inconvenience and would spread a lively terror and yet would leave no serious permanent effects on most of those affected.

from Companion Volume 4, Part 1 of the official biography, WINSTON S. CHURCHILL, by Martin Gilbert (London: Heinemann, 1976)

The following submitted letter was printed in The Times (London). Saturday, May 9, 1992

Sir,

The University of Cambridge is to ballot on May 16 on whether M. Jacques Derrida should be allowed to go forward to receive an honorary degree. As philosophers and others who have taken a scholarly and professional interest in M. Derrida's remarkable career over the years, we believe the following might throw some needed light on the public debate that has arisen over this issue.

M. Derrida describes himself as a philosopher, and his writings do indeed bear some of the marks of writings in that discipline. Their influence, however, has been to a striking degree almost entirely in fields outside philosophy -- in departments of film studies, for example, or of French and English literature.

In the eyes of philosophers, and certainly among those working in leading departments of philosophy throughout the world, M. Derrida's work does not meet accepted standards of clarity and rigour.

We submit that, if the works of a physicist (say) were similarly taken to be of merit primarily by those working in other disciplines, this would in itself be sufficient grounds for casting doubt upon the idea that the physicist in question was a suitable candidate for an honorary degree.

M. Derrida's career had its roots in the heady days of the 1960s and his writings continue to reveal their origins in that period. Many of them seem to consist in no small part of elaborate jokes and the puns "logical phallusies" and the like, and M. Derrida seems to us to have come close to making a career out of what we regard as translating into the academic sphere tricks and gimmicks similar to those of the Dadaists or of the concrete poets.

Certainly he has shown considerable originality in this respect. But again, we submit, such originality does not lend credence to the idea that he is a suitable candidate for an honorary degree.

Many French philosophers see in M. Derrida only cause for silent embarrassment, his antics having contributed significantly to the widespread impression that contemporary French philosophy is little more than an object of ridicule.

M. Derrida's voluminous writings in our view stretch the normal forms of academic scholarship beyond recognition. Above all -- as every reader can very easily establish for himself (and for this purpose any page will do) -- his works employ a written style that defies comprehension.

Many have been willing to give M. Derrida the benefit of the doubt, insisting that language of such depth and difficulty of interpretation must hide deep and subtle thoughts indeed.

When the effort is made to penetrate it, however, it becomes clear, to us at least, that, where coherent assertions are being made at all, these are either false or trivial.

Academic status based on what seems to us to be little more than semi-intelligible attacks upon the values of reason, truth, and scholarship is not, we submit, sufficient grounds for the awarding of an honorary degree in a distinguished university.

Yours sincerely,

Those of you using Mac OS X may be familiar with XFactor, an excellent Peer-2-Peer file sharing program which connects to the FastTrack, OpenFT, Gnutella and Ares P2P networks. Unfortunately, the author of XFactor has released a shitty new version which only connects to the Gnutella network, severely limiting the usefulness of the program. I am thus making the old version available for download here.

However, the Xfactor program will refuse to launch and report that it is expired and direct you to the useless new version. I found a workaround to the problem. Using LittleSnitch to trace the network packets, I discovered that Xfactor calls home from the computer it's running from -- the trick, therefore, must be to block this connection. To continue using the old Xfactor, do the following:

1. Open Terminal.app within the Utilities folder

2. Type the following:

      sudo pico /etc/hosts

   When prompted for your password, type it in and press Enter.

3.  You should now see the contents of the hosts file.  
    Add the following line:

    127.0.0.1       xfactor.cc

4.  Press Ctrl-X and then 'y', and then Enter.  You're done.

After this little modification, the old Xfactor will continue to run without trouble.

Ég var að uppgötva frábært drykkjulag fyrir heimspekinga -- þetta er að sjálfsögðu verk Monty Python: The Philosopher's Drinking Song:

Immanuel Kant was a real pissant
     who was very rarely stable.
Heidegger, Heidegger was a boozy beggar
     who could think you under the table.
David Hume could out consume
     Wilhelm Friedrich Hegel,
And Wittgenstein was a beery swine
     who was just as sloshed as Schlegel.

There's nothing Nietzsche couldn't teach ya
    'bout the raisin' of the wrist.
Socrates himself was permanently pissed.

John Stuart Mill, of his own free will,
    after half a pint of shandy was particularly ill.
Plato, they say, could stick it away,
     'alf a crate of whiskey every day!
Aristotle, Aristotle was a bugger for the bottle,
     and Hobbes was fond of his Dram.
And Rene Descartes was a drunken fart:
     "I drink, therefore I am."

Yes, Socrates himself is particularly missed;
A lovely little thinker, but a bugger when he's pissed.

      -- Monty Python

Kominn heim í siðmenninguna...

Hérna sit ég við drykkju í hinni miklu menningarborg Norðursins, ásamt góðum mönnum...

Yeeeha!!!

Mér hefur boðist nám í King's College í Lundúnum!

Jæja, góðir hálsar. Ég er núna staddur á Akureyri, höfuðborg Norðursins og kapítal íslenskrar siðmenningar. Á laugardaginn síðasta fór ég á eitt svakalegasta suddafyllirí í langan tíma ásamt erlendu nemunum hérna. Fyrir rest lenti ég í ryskingum við einhvern inbred rasista-hillbilly heimamann, sem öskraði á mig "Ertu EKKI ÍSLENDINGUR??? VILTU LÁTA ÞETTA ARABA-PAKK RÍÐA ÞÉR Í RASSGATIÐ???!!!". Ég sagði honum að hann gæti tekið sitt rasistahatur og troðið því upp í rassgatið á sér. Slapp vel frá þessu, er bara eilítið marinn á brjóstkassanum. Vinir gaursins skárust í leikinn og drógu hann upp í bifreið. Siðmenning Norðursins: gotta love it...

Arnold in Brazil!

Ég hló mig vitlausan yfir þessu...

Oh, so THIS is post-war Germany?

Myndirnar frá Compiégne eru komnar inn...

itunes.stanford.edu: 'nuff said.

Jæja, hafið þið lausn við þessu?

From Wikipedia, the free encyclopedia:

Incompatible Food Triad

The Incompatible Food Triad is a puzzle that allegedly originated with the philosopher Wilfrid Sellars, and has been spread by some of his former colleagues and students. To date no solution has been forthcoming.

The problem is this: Find three foods, such that any two of them go together, but all three do not.

We understand "go together" in any reasonable sense of the expression, as it is ordinarily applied to foods.

One way of seeing the problem is this: given three foods that don't go together, it's usually because two of them don't go together. For example, Richard Feynman's famous example of accidentally requesting milk and lemon in his tea is not a solution: (1) Milk, tea, and lemon do not go together. (2)(a) Tea and lemon do go together, (b) Tea and Milk do go together, but (c) Milk and lemon do not go together. For the solution to work milk and lemon would have to go together as well. Most attempted solutions tend to overlook one of the three pairs.

The problem can also be formulated thus: Find a counter example to either of the following alleged theorems (where R(x,y,...) means "x, y, ... all go together") :

(1) Given any three foods A, B, and C, if [R(A,B), R(A,C) and R(B,C)] then R(A,B,C)

(2) Given any three foods A, B, and C, if ~R(A,B,C) then [~R(A,B) or ~R(A,C) or ~R(B,C)].

Jæja, ég er kominn heim. Myndir úr ferðinni koma innan skamms...

Hérna er ég í gamla miðbæ Compiégne:

Jaeja, fyrsta faerslan i svolitinn tima. Eg er staddur a radstefnu i Compiegne i Frakklandi, nordan vid Paris: NuCog, Cognition, Motivation and Action; an interdisciplinary seminar. Thetta er radstefna a vegum Erasmus thannig ad ferdin er greidd fyrir mig af Evropusambandinu. Tolvuadstadan herna er hreint ut sagt omurleg, og ekki hjalpar ad eg tharf ad skrifa thetta a fronsku lyklabordi. Frakkadjoflarnir nota ekki QWERTY thannig ad thad tekur mig heila eilifd ad koma hlutum fra mer.

Fyrirlestrarnir hafa verid misgodir -- allir enskumaelandi heimspekingarnir hafa verid med athyglisverda fyrirlestra. Aftur a moti eru frakkarnir agalegir -- faestir theirra kunna ord i ensku, og thad ad stydjast vid thydingar jafnodum er ekki svo frabaert i grein eins og heimspeki. Thar ad auki eru their allir i meginlandshefdinni, og lata ut ur ser "verbose" bull i miklum skommtum. Serstaklega slaemur var einhver franskur intellectual, Bernard Stiegler, fra Centre Georges Pompidou, sem helt tveggja klukkustunda fyrirlestur a fronsku um efnahagslega, menningarlega og kynferdislega urkynjun a athafnagetu mannsins undir kapitalisku markadsfyrirkomulagi. Thad hjalpadi ekki ad gaurinn leit ut alveg eins og Foucault.

Annars hef eg verid ad nota taekifaerid til thess ad borda godan mat og drekka franskan bjor og vin. Thad er reyndar skitakuldi herna. Mer og nokkrum odrum nemum tokst ad tynast i thessum litla bae og gengum i hringi i tvo klukkutima i nistingskulda thar til logreglan visadi okkur heimleidis. Eflaust hefur afengid spilad thar einhvern thatt...

Enskukunnatta frakkana er agalega leleg. Eg hafdi audvitad ordid var vid thetta i fyrri heimsoknum minum, en thetta er fyrsta skiptid sem eg se franska akademiu svona "up close". Jafnvel folk a doktorsnemastigi kann afskaplega litla ensku, og er thar af leidandi ofaert um althjodlegt samstarf. Thessir frakkar thurfa af "wake up and smell the bacon" -- althjodlega fraedimalid er enska og ef menn vilja ekki vera ad stunda fraedimennsku i sinum afskekkta litla heimi tha thurfa their hreinlega ad laera ensku, hversu stoltir sem their kunna ad vera af eigin mali.

Eg hef thetta ekki lengra i bili...

Fyrir nokkrum dögum barst mér tölvuskeyti frá Hannes Hólmsteinni Gissurarsyni þar sem hann gerir athugasemdir við grein sem ég skrifaði síðasta haust og heitir Defects of the Free Market. Við skiptumst á nokkrum tölvuskeytum sem ég birti nú hérna fyrir neðan:

Subject: Re: Nokkrar athugasemdir
From: "Hannes Hólmsteinn Gissurarson" 
To: "Sveinbjorn Thordarson" 

Ég las röksemdir þínar gegn frjálshyggju í greininni Defects of the Free
Market og hef eftirfarandi svör við þeim:


Fyrirvari: Ég tala hér aðeins fyrir munn venjulegra frjálshyggjumanna,
lærisveina Lockes og Smiths, Hayeks og Nozicks, ekki harðskeyttra
séreignarsinna eins og Murrays Rothbards (sem ganga miklu lengra í
virðingu fyrir einkaeignarrétti og frjálsum viðskiptum en venjulegir
frjálshyggjumenn eru reiðubúnir til að gera).


1. Náttúrleg einokun og takmörkuð gæði

Frjálshyggjumenn eru jafnmiklir andstæðingar einokunar og
félagshyggjumenn. Dæmið um eina vatnsbólið í eyðimerkurvininni er
gamalkunnugt. Hayek og Nozick ræða það báðir í bókum sínum (og ég í bókum
mínum). Svarið er, að forsendur einkaeignarréttar bresta við slíkan skort.
Ef einhver á það, sem allt annað er komið undir, þá getur hann ekki farið
með það hvernig sem er. Þá víkur einkaeignarrétturinn fyrir frelsinu.

En við erum ekki stödd í eyðimerkurvin, þar sem er aðeins eitt vatnsból,
heldur í venjulegu mannlegu skipulagi, þar sem einkaeignarréttur er í senn
raunhæfur og skilvirkur. Flestir hlutir geta verið undirorpnir
einkaeignarrétti. Þeir geta gengið kaupum og sölum. Náttúrleg einokun er
vissulega til. En hún er háð tækniþróunarstiginu, verður því minni sem
tækniþróunin er meiri, og því meira sem frelsið er, því meiri verður
tækniþróunin.

Gott dæmi er sjónvarp. Nú má selja það í áskrift, jafnvel flytja efni með
gömlu koparleiðslunum, sem lagðar voru fyrir síma, en áður var það
tæknilega ókleift. Annað dæmi síðar kann einmitt að vera það, sem
Sveinbjörn nefnir, vegir. Það verður eflaust tæknilega kleift innan skamms
að innheimta aðeins vegargjöld af þeim, sem ferðast um vegina, t. d. með
sérstökum nemum, sem nema bíla, skrá einkennistölur þeirra og sækja fé inn
á greiðslukort ökumannanna.

Niðurstaða: Þessi röksemd er vissulega gild. Ekki er allt þess eðlis, að
unnt sé að verðleggja það á frjálsum markaði. En flest er þess eðlis, og
það, sem er ekki þess eðlis, kann að verða það síðar meir, þegar
tækniþróunin leyfir það. Þessi röksemd hnekkir því ekki frjálshyggju. Ef
eitthvað er, þá er hún röksemd fyrir því frelsi, sem skapar skilyrði fyrir
því, að náttúrleg einokun hverfi.


2. Einokun og undirboð

Þessi röksemd Sveinbjarnar er ógild. Honum yfirsést það, að stórt
fyrirtæki þarf ekki að vinna lítið fyrirtæki, þegar það reynir að
verðleggja litla fyrirtækið út af markaðnum, því að tap stóra
fyrirtækisins er miklu meira en litla fyrirtækisins. Aðalatriðið er ekki,
hversu mikinn varasjóð fyrirtækin eiga, heldur hversu mikinn varasjóð þau
eiga í hlutfalli við markaðinn.

Þetta má skýra með einföldu dæmi. Stóra fyrirtækið A ræður yfir 80%
markaðarins og litla fyrirtækið B yfir 20% hans. Stóra fyrirtækið á 80
milljónir í varasjóði og litla fyrirtækið 20 milljónir. Stóra fyrirtækið
ákveður að drepa litla fyrirtækið með því að selja vöruna, sem bæði
fyrirtækin framleiða, 10% undir kostnaðarverði. Litla fyrirtækið verður að
lækka vöruna til að halda viðskiptavinum sínum. En útgjöld þess af því eru
aðeins fjórðungur af útgjöldum stóra fyrirtækisins. Ef þau hafa
hlutfallslega jafnstóra varasjóði, þá verða þeir þrotnir á sama tíma.
Raunar eru útgjöld litla fyrirtækisins minni en stóra fyrirtækisins, því
að væntanlega eykst heildareftirspurn eftir vörunni, og væntanlega tekst
stóra fyrirtækinu að fá hina nýju viðskiptavini (sem það borgar með).

Niðurstaða: Það er ekki nauðsynlega hagkvæmara að vera stór en lítill.
Stundum er hagkvæmara að vera stór, stundum að vera lítill. Ekkert
fyrirtæki vex og vex viðstöðulaust, eins og dæmin um stórfyrirtæki, sem
lent hafa í ógöngum, sýna, IBM og svo framvegis. Við komumst aðeins að því
á frjálsum markaði, hver er hagkvæmasta samsetning fjármagnsins.

(Til eru ágætar rannsóknir á „predatory pricing“, þ. e. þegar reynt er að
verðleggja út af markaðnum, undirbjóða, en Rockefeller gamli var m. a.
sakaður um þetta. Í ljós kom, að hann vann ekki bug á keppinautum sínum
með því að undirbjóða þá, heldur með því að kaupa þá upp, og það gat hann,
af því að hann rak fyrirtæki sitt betur en keppinautarnir.)


3. Sérhagsmunir

Þessi röksemd Sveinbjarnar er ógild. Það er rétt, að menn eru skammsýnir
og eigingjarnir. En einkaeignarrétturinn knýr þá einmitt til þess að horfa
lengra fram í tímann. Verð eigna þeirra hækkar, ef þeir endurbæta þær. Þar
sem einkaeignarréttur er ekki í gildi, hugsa menn ekki fram í tímann. Gott
dæmi er framleiðslusamvinnufélög í Júgóslavíu. Það borgaði sig þar ekki
fyrir starfsmenn slíks félags að greiða atkvæði með fjárfestingum, sem
skiluðu arði eftir langan tíma, því að þá voru sömu menn hættir að starfa
hjá félaginu og fengu ekki hlutdeild í arðinum. (Þess vegna eru hlutafélög
miklu skynsamlegri en samvinnufélög: Framtíðarvirðið endurspeglast í verði
hlutabréfanna.)

Bera má saman ákvarðanir í viðskiptum (á frjálsum markaði) og í
stjórnmálum. Í viðskiptum horfa menn til langs tíma, vegna þess að vara er
verðlögð eftir framtíðarnýtingarkostum hennar. (Ef ég gróðurset eplatré í
garðinum mínum, þá get ég hækkað verðið á garðinum með þá vitneskju, að
þar munu vaxa epli síðar meir.) Í stjórnmálum hugsa menn hins vegar í
mesta lagi í kjörtímabilum, eins og frægt er. Ragnar Arnalds gat tekið
barnalánið, sem fellur í gjalddaga 2012, af því að hann vissi, að þá yrði
hann ekki við völd og þyrfti ekki að bera ábyrgð á að greiða það. En hann
fékk andvirðið upp í hendurnar strax.

Niðurstaða: Skammsýni og eigingirni manna er einmitt ástæðan til þess, að
frjáls markaður er nauðsynlegur. Hann beinir sjónum manna og sérhagsmunum
að framtíðinni og vinnur þannig bug á skammsýni þeirra. Þegar menn fara út
af markaðnum, segja sérhagsmunirnir hins vegar aftur til sín.

4. Grenndaráhrif

Það er rétt, að viðskipti tveggja aðila geta stundum haft neikvæð áhrif á
þriðja aðila, sem hvergi kom nálægt viðskiptunum. En það er ekki röksemd
gegn frjálsum markaði, heldur vitnisburður um það, að myndun
einkaeignarréttar hefur ekki tekist (og ef hún getur ekki tekist af
náttúrlegum ástæðum, þá er þetta ekkert annað en fyrsta röksemdin í öðrum
búningi).

Skýrum þetta með dæmum Sveinbjarnar. Einn maður framleiðir hávaða, sem
truflar nágranna hans. Þetta má leysa með reglum, sem fela í raun í sér
seljanlegan rétt. (Popper tekur dæmi um mann, sem vill leika á flygil, á
meðan nágranni hans vill halla sér. Þetta leysum við með reglum um, að
þetta (leikinn á flygil) megi ekki gera eftir tíu á kvöldin. Það felur í
sér seljanlegan rétt, því að væntanlega mætti sá, sem vildi leika eftir
það, bjóða nágrönnum sínum greiðslu fyrir að fá að gera það.)

Einn maður rekur svínabú nálægt eign annars manns. Þaðan er ólykt, og
svínin menga á, sem rennur um eign nágrannans. Dæmið af ánni er auðleyst.
Það, sem þar þarf, er einkaeignarréttur á ánni. Hann getur verið
sameiginlegur réttur margra eða réttur eins eftir atvikum. Aðalatriðið er,
að slíkur réttur er hugsanlegur, raunhæfur og skilvirkur. Þá má maður ekki
menga vatnið í ánni. Ástæðan til þess, að hann gerir það, er skortur á
einkaeignarrétti. Enginn gætir árinnar, af því að enginn á hana.

Dæmið af ólyktinni er snúnara. Hvorki ríkisafskipti né markaðsviðskipti
geta líklega leyst það að fullu, því að á því eru margar hliðar. Hvað um
peningalyktina svonefndu í íslenskum þorpum (af fiskimjölsbræðslu)? Á að
banna hana? Markaðslausnin er að skilgriena rétt manna til hreins
andrúmslofts (sem verður um leið eignarréttur þeirra á hreinu
andrúmslofti), en gallinn sá, að erfitt er að skilgreina, hvað sé hreint
andrúmsloft og hverjir finna fyrir því (menn eru misjafnlega lyktnæmir).
Ríkislausnin er að setja reglur gegn ólykt, en þar eru
framkvæmdaörðugleikarnir jafnmiklir.

Dæmið um, að maður noti einkaeignarrétt sinn til að gera öðrum lífið
óbærilegt, er í raun hið sama og í fyrstu röksemdinni um vatnsbólið í
eyðimerkurvininni, svo að nota má sama svar þar.

Niðurstaða: Þegar viðskipti tveggja manna hafa óæskileg áhrif á þriðja
mann, á að reyna að leysa það með því að mynda einkaeignarrétt, sem geri
þriðja manninum kleift að verðleggja áhrifin í viðskiptum við hina tvo.
Þetta er oftast (ekki alltaf) betra en að auka ríkisafskipti (og
ríkisafskiptin hafa sjálf óæskileg áhrif á þriðja aðila, t. d. þá, sem
þurfa að greiða kostnaðinn af þeim án þess að njóta þeirra).

Ronald Coase hefur gert þessu efni mjög góð skil, m. a. í einni frægustu
ritgerð hagfræðinnar, The Problem of Social Cost.


Takmörkun einkaeignarréttar

Það er rétt, að sumt getur ekki verið undirorpið eignarrétti. En stundum
er það, af því að það þarf ekki að vera það. Eignarréttur myndast vegna
skorts. Sveinbjörn, Sveinn og Björn geta ekki borðað sama eplið. Þess
vegna er eignarréttur á eplum. En andrúmsloftið er ekki undirorpið skorti
í sama skilningi. Þegar Sveinbjörn, Sveinn og Björn anda því að sér, taka
þeir ekkert hver frá öðrum, því að nóg er til handa öllum af því.

Það er hugsanlegt, að sum gæði séu svo stór eða umfangsmikil, að
einkaeignarréttur geti ekki gilt um þau. Dæmi gætu verið fiskimið í
Kyrrahafi, ósónlagið eða vatnakerfi heillar ár, til dæmis Nílar. En það
merkir ekki, að lausnir hins frjálsa markaðar geti ekki átt við, því að
verðleggja má einhverja þætti gæðanna og skilgreina eignarrétt á
afmörkuðum sviðum (til dæmis kvótum á einstökum fiskistofnum, sem veiðast
á miðunum, eða á einstökum ám, sem renna í Níl). En spurningin er sú,
hvort ríkisafskipti séu þar heillavænlegri en frjáls viðskipti. Ef þekking
okkar er of takmörkuð til að mynda einkaeignarrétt og verðleggja gæðin, er
hún þá ekki líka of takmörkuð til að framfylgja stjórnmálaákvörðunum með
valdboði?

Aðalatriðið er þó það, að þetta eru undantekningar, en ekki reglan sjálf.
Flest gæði eru þess eðlis, að þau eru best komin í höndum einkaaðila, þar
sem þau ganga kaupum og sölum.

Niðurstaða: Enn á ný skal viðurkennt, að frjáls markaður leysir ekki allan
vanda. En hann leysir flestan vanda og miklu meiri vanda en ríkisafskipti,
þar sem ekki er notast við þekkingu allra, eins og í frjálsum viðskiptum,
heldur aðeins þeirra, sem taka ákvarðanirnar.


Tilhneiging til einokunar

Þessi röksemd gengur aftur í fyrri röksemdum og er þess vegna klifun
frekar en ný röksemd. En vissulega reyna framleiðendur alltaf að fá
einokunaraðstöðu. Gallinn hefur einmitt verið sá, að ríkið hefur oftar en
ekki auðveldað þeim það. Til dæmis hafa háskólar gengið erinda
starfsstétta, sem vilja takmarka aðgang að störfum (frjálsa samkeppni), m.
a. með níðþungum prófum fyrir endurskoðendur og fjöldatakmörkunum í
læknadeild (og óbeint í lagadeild). Einnig má nefna tolla og aðrar
tálmanir á frjálsum viðskiptum.

Áður en ætlast verður til þess af ríkinu, að það stuðli að samkeppni, á að
sjá svo um, að það hætti að ljá sérhagsmunum lið. En það er einmitt alltaf
hættan við stjórnmálin, að sérhagsmunirnir sigri almannahagsmunina. Sömu
10 milljónirnar líta öðru vísi út í augum 100 manna, sem fá hver í sinn
hlut 100 þúsund, en í augum 100.000 manna, sem tapa hver um sig 100.

Síðan þarf að spyrja, hvort ríkið geti stuðlað beint að samkeppni eða
hvort það eigi að láta sér nægja að smíða vandað reglukerfi utan um
einkaeignarréttinn og markaðinn. Frjálshyggjumenn efast um, að ríkið hafi
erindi sem erfiði. Það sé nauðsynlegt, en einmitt aðeins til að mynda
einkaeignarrétt og gæta laganna.

Kjörorð frjálshyggjumanna um viðskipti eru úr Árna sögu biskups: Falslaus
kaup skulu föst vera, þau er einskis manns rétti er hrundið í. Með þessu
eru frjálsum viðskiptum sett þrjú skilyrði: 1) þau eiga að vera falslaus,
án blekkinga, 2) þau skulu standa, menn virði gerða samninga, 3) réttur
þriðja aðila sé ekki fyrir borð borinn (negative externalities). Á ekki
ríkið að láta sér nægja að sjá um, að þessum skilyrðum sé fullnægt?

HHG

From: Sveinbjorn Thordarson 
Subject: Re: Nokkrar athugasemdir
Date: Mon, 16 Jan 2006 09:52:38 +0000
To: Hannes Hólmsteinn Gissurarson 

| 1. Náttúrleg einokun og takmörkuð gæði
| Frjálshyggjumenn eru jafnmiklir andstæðingar einokunar og
| félagshyggjumenn....

Þessi grein var að miklu leyti svar við skrifum milli mín og 
Geirs Ágústssonar, en hann Geir hafði haldið því fram að afskipti 
ríkis af einokun væri ekki réttmæt.  Þú segir að í náttúrulegum 
einokunum hljóti einkaeignarétturinn að víkja fyrir frelsinu.  Því er 
ég sammála.  Þú segir að flest sé þess eðlis að eignarétturinn 
sé viðeigandi -- því er ég einnig sammála.  Svo segirðu að þessi 
röksemd hnekki ekki frjálshyggju -- sem er alveg rétt hjá þér, 
enda er henni ekki beint í garð frjálshyggju, per se, heldur gegn 
fullkomlega óskoruðum markaði.

| 2. Einokun og undirboð
|
| Þessi röksemd Sveinbjarnar er ógild. Honum yfirsést það, að stórt
| fyrirtæki þarf ekki að vinna lítið fyrirtæki....

Það er alveg rétt að stór fyrirtæki með einokunarstöðu geta orðið undir
 í baráttunni við minni fyrirtæki.  Hins vegar getur slíkt tekið langan, 
langan tíma og haft afskaplega neikvæð áhrif á neytandann.  Ég minnist 
á Microsoft í greininni, og tel það gott dæmi.  Þetta tölvufyrirtæki 
hefur í grundvallaratriðum framleitt afskaplega lélega vöru í vel yfir 
áratug -- hins vegar hefur það fjármagn og markaðsvaldið til þess 
að tortíma þeim fyrirtækjum sem ögra því.  Dæmið þitt um að útgjöld 
stóra fyrirtækisins verði hlutfallslega meiri á auðvitað ekki við um allar 
vörur (eins og t.d. hugbúnað, sem eru með fastan stofnkostnað og 
afskaplega lítinn framleiðslukostnað).

Það er satt að markaðurinn brýtur á bak flestar mónópólíur á 
skilvirkan hátt -- en ekki allar.  Fyrir vikið er ég fylgjandi 
samkeppnislöggjöf.

| 3. Sérhagsmunir
|
| Þessi röksemd Sveinbjarnar er ógild. Það er rétt, að menn eru skammsýnir
| og eigingjarnir. En einkaeignarrétturinn knýr þá einmitt til þess að horfa
| lengra fram í tímann....

Það er alveg rétt hjá þér að það er síður en svo fullkomið að 
setja ákvarðanir í hendur stjórnmálamanna, sem hugsa kjörtímabil 
fram í tímann.  Hins vegar þurfa stjórnmálamenn að svara fyrir 
kjósendum sínum (a.m.k. fræðilega séð), en einkaaðilinn er ábyrgur 
gagnvart engum og getur hugsað einungis um sinn eiginn hag.  
Tökum einfalt dæmi -- við höfum náttúruauðlind sem gefur af 
sér x miklar tekjur árlega.  Þessar tekjur duga til þess að lifa 
sæmilega af þeim.  Hins vegar er hægt að ná 20x af tekjum 
árlega í tíu ár með því að tortíma auðlindinni.  Þannig tekjur væru
 mikil auðæfi, og gera eiganda auðlindarinnar kleyft að setjast í
 helgan stein sem milljónamæringur í Madeira.  Skynsamur
 maður sem vill hámarka eigin gróða út ævi sína myndi velja
 seinni kostinn -- en auðvitað er það ekki best frá 
nytjahyggjusjónarmiði.  Auðlindin hefði e.t.v. getað fært mönnum 
arð í hundraðir ára.

| 4. Grenndaráhrif
|
| Það er rétt, að viðskipti tveggja aðila geta stundum haft neikvæð áhrif á
| þriðja aðila, sem hvergi kom nálægt viðskiptunum. En það er ekki röksemd
| gegn frjálsum markaði....

Ég er ekki hagfræðingur og þekki ekki skrif Ronalds Coase.  Ég geri mér 
hins vegar grein fyrir því að grenndaráhrif eru afleiðing af því að ekki er 
hægt að setja allt í séreign.  Fyrir vikið (eins og ég tek fram í greininni) 
er þörf fyrir einhvers konar hlutlausa "dispute mediation" þegar upp 
kemur ágreiningur um "natural commons" á borð við andrúmsloftið.

En þú hefur ekki fyrir því að svara síðasta dæminu, nefnilega:

"Before long Jones decides to buy all the land surrounding Smith's 
property. Furthermore, he refuses anyone passage through his newly
 acquired land, and surrounds it with barbed wire and growling 
guard dogs. It is now effectively impossible for Smith to leave his 
property -- as a consequence of Jones' unregulated property-rights, 
he becomes a prisoner and, deprived of his liberty to meet and trade 
with other men, ultimately starves to death. It is suitably ironic that 
a system called the free market should allow such a situation to arise."

| Takmörkun einkaeignarréttar
| 
| Það er rétt, að sumt getur ekki verið undirorpið eignarrétti. En stundum
| er það, af því að það þarf ekki að vera það. Eignarréttur myndast vegna
| skorts....

Ég sé engan ágreining milli okkar hvað þetta snertir.  Ég er sammála 
þér um að réttmæti ríkisafskipta sé undantekning.  Það breytir þó ekki 
þeirri staðreynd að á þeim er þörf í mörgum tilfellum.  Ég stend við 
lokaorð mín í ritgerðinni:

"My solution to the limitations of the free market is orthodox: I 
propose environmental regulations, dispute mediation, a fair 
system of compensation, preservation of unique cultural objects, 
governmental management of essential infrastructure and 
(most importantly) rigorously enforced, independently organised 
anti-trust legislation, provided and funded by the state. It is 
almost no matter how inefficient and wasteful the state is when 
it comes to these interventions -- they are a better alternative 
than nothing at all."

Ég hef þó eina spurningu hér til viðbótar:  Hver er afstaða þín
til lýðræðis?  Margir nýfrjálshyggjumenn sem ég hef skipst á 
skrifum við hafa verið mótfallnir lýðræðisfyrirkomulaginu af 
prinsípástæðum.  Ert þú sömu skoðunar?  Að lágmarksríkinu 
gefnu, hverjir myndu fara með mínarkískt vald?  Hvernig væri 
valdið afhent frá einum til annars?

Ég þakka annars svarið, Hannes.  Mér skilst að þessa daga 
falli tölvuskeyti undir höfundaréttarlöggjöf.  Fyrir vikið spyr
 ég hvort þú samþykkir að þessi skrif okkar séu birt óbreytt 
á vefsíðu minni.

Kveðja,

Sveinbjörn Þórðarson

Subject: Re: Nokkrar athugasemdir
From: Hannes Hólmsteinn Gissurarson
To: "Sveinbjorn Thordarson"

| |....frjálshyggju. Ef eitthvað er, þá er hún röksemd fyrir 
| | því frelsi, sem skapar skilyrði fyrir því, að náttúrleg 
| | einokun hverfi. 
|
| Þessi grein var að miklu leyti svar við skrifum milli mín og Geirs
| Ágústssonar, en hann Geir hafði haldið því fram að afskipti ríkis af
| einokun væri ekki réttmæt.  Þú segir að í náttúrulegum einokunum....

Hér sýnist mér, að við séum sammála, og engu sé við að bæta.

| |...Rockefeller gamli var m. a. sakaður um þetta. Í ljós kom, að hann 
| |vann ekki bug á keppinautum sínum með því að undirbjóða þá
| |, heldur með því að kaupa þá upp, og það gat hann,
| |af því að hann rak fyrirtæki sitt betur en keppinautarnir.)
| 
| 
| ...Það er satt að markaðurinn brýtur á bak flestar mónópólíur á
| skilvirkan hátt -- en ekki allar.  Fyrir vikið er ég fylgjandi
| samkeppnislöggjöf.

Það er skref í rétta átt, að þú viðurkennir, að besta ráðið við frelsinu
sé meira frelsi. Það er einmitt kosturinn við markaðinn, að í honum er
fólgin sjálfsleiðrétting. Ég held, að ríkið geri illt verra með því að
skipta sér af samkeppnismálum á flestum sviðum. Það á að einbeita sér að
því að halda mörkuðum opnum. Hins vegar er það rétt, að
sjálfsleiðréttingin lætur stundum standa á sér. Baugur ræður
matvörumarkaðnum og Microsoft hugbúnaði, en ég segi, að það verði ekki
eilíft ástand, ef ríkið gengur ekki í lið með þessum aðilum og hamlar
aðgangi annarra. Samkeppnislöggjöf nær ekki tilgangi sínum, held ég, nema
sjaldan, og auðvelt er að fara í kringum hana. Einu sviðin, þar sem hún
ætti rétt á sér, væri, þar sem markaðurinn er í eðli sínu svo lítill, t.
d. íslenski fjölmiðlamarkaðurinn, að ekki væri hægt að leysa málið með því
að víkka hann út. Almennt er ég þess vegna ekki hlynntur
samkeppnislöggjöf, en taldi hana koma til greina í fjölmiðlamálum. En
hverjir vildu hana þar ekki? Jafnaðarmennirnir!

| |...þess, að frjáls markaður er nauðsynlegur. Hann beinir 
| |sjónum manna og sérhagsmunum að framtíðinni og vinnur 
| |þannig bug á skammsýni þeirra. Þegar menn fara út af markaðnum, segja
| |sérhagsmunirnir hins vegar aftur til sín.
| 
| Það er alveg rétt hjá þér að það er síður en svo fullkomið að setja
| ákvarðanir í hendur stjórnmálamanna, sem hugsa kjörtímabil fram í
| tímann.  Hins vegar þurfa stjórnmálamenn að svara fyrir kjósendum
| sínum (a.m.k. fræðilega séð), en einkaaðilinn er ábyrgur gagnvart
| engum og getur hugsað einungis um sinn eiginn hag...

Ég held, að þetta dæmi standist ekki, nema menn gefi sér mjög óskynsamlega
hegðun eigandans, þ. e. geðveiki, og það er óleyfileg forsenda í
rökræðunni (allt getur gerst, ef fólk er geðveikt). Ef einhver auðlind er
þess eðlis, að afrakstur af henni yrði meira virði til langs tíma, ef
lítið væri tekið af henni á hverju ári, þá myndi einhver hafa hag af því
að kaupa hana af eigandanum. Dæmið, sem þú hefur áhyggjur af, er til
dæmis, ef einhver á tiltekinn fiskistofn. Skyndilega verður mjög mikil
eftirspurn eftir fiskunum. Eigandinn sér sér hag í því að veiða hann upp
og selja, á meðan eftirspurnin er svo gífurleg. Afleiðingin verður, að
fiskistofninn hverfur. Svarið er, að þetta eru mjög ólíklegar forsendur.
Hitt er annað mál, að á hverjum degi eru dýrategundir að hverfa og verða
til í hinni darwinsku þróun. Ég sé enga sérstaka ástæðu til að friða
einhverjar tegundir til að koma í veg fyrir, að þær deyi út eða hverfi,
nema þær hafi sérstakt menningarlegt gildi, eins og til dæmis fálkinn
hefur, sem var í skjaldarmerki okkar, eða örninn, sem er verðmæti í sjálfu
sér. En hver á að greiða kostnaðinn af því, þegar ernir skemma æðarvarp,
ef þeir eru friðaðir? (Svar: Ríkið.)




| |Þetta er oftast (ekki alltaf) betra en að auka ríkisafskipti (og
| |ríkisafskiptin hafa sjálf óæskileg áhrif á þriðja aðila, t. d. þá, sem
| |þurfa að greiða kostnaðinn af þeim án þess að njóta þeirra).
| |
| |Ronald Coase hefur gert þessu efni mjög góð skil, m. a. í einni
| |frægustu ritgerð hagfræðinnar, The Problem of Social Cost.
| 
| Ég er ekki hagfræðingur og þekki ekki skrif Ronalds Coase.  Ég geri
| mér hins vegar grein fyrir því að grenndaráhrif eru afleiðing af því
| að ekki er hægt að setja allt í séreign.  Fyrir vikið (eins og ég tek
| fram í greininni) er þörf fyrir einhvers konar hlutlausa "dispute
| mediation" þegar upp kemur ágreiningur um "natural commons" á borð
| við andrúmsloftið...

Við erum hjartanlega sammála um það, að grenndaráhrif eru jafnan vegna
þess, að réttindi go skyldur hafa ekki verið skilgreindar nægilega skýrt.
Ef þær hafa verið skilgreindar, þá leysa menn þetta sjálfir. Hér er
einmitt komið að hinu eðlilega hlutverki ríkisins, að setja skýrar reglur
um réttindi okkar og skyldur, setja lög, framfylgja þeim og dæma eftir
þeim. Erum við ekki sammála um það?


| En þú hefur ekki fyrir því að svara síðasta dæminu, nefnilega:
| 
| "Before long Jones decides to buy all the land surrounding Smith's
| property. Furthermore, he refuses anyone passage through his newly
| acquired land, and surrounds it with barbed wire and growling guard
| dogs. It is now effectively impossible for Smith to leave his
| property -- as a consequence of Jones' unregulated property-rights,
| he becomes a prisoner and, deprived of his liberty to meet and trade
| with other men, ultimately starves to death. It is suitably ironic
| that a system called the free market should allow such a situation to
| arise."

Þetta er athyglisvert dæmi. Það er hið sama og Robert Nozick kom með á
málstofu, sem ég var með honum á í Oxford á námsárum mínum þar. Þetta var
málstofa frjálshyggjumanna, og Nozick sagði, að hann væri enn
frjálshyggjumaður, en hann vildi greina á milli frjálshyggju,
libertarianism, og sérhyggju, propertarianism, sem hann kenndi (í
einkasamtölum við mig) við Murray Rothbard. Hann sagði, að
frjálshyggjumenn hefðu áhyggjur af því, þegar menn notuðu
einkaeignarréttinn til að þrengja að öðrum mönnum, t. d. með því að banna
þeim að ganga um (þar sem allt land væri í einkaeign). Hann nefndi líka
dæmi um súrefnisbirgðir í geimfari. Hvað ef einn maðurinn ynni þær af
hinum tveimur í fjárhættuspili og tæki síðan upp á að neita þeim um
súrefni? Auðvitað gildir þá hið sama og í dæminu um eina vatnsbólið í
eyðimerkurvininni, að frelsið víkur einkaeignarréttinum til hliðar.
Fyrirvari Lockes, sem Nozick gerir mikið úr í Anarchy, State, and Utopia
(og er í rauninni aðeins ein útgáfa af gömlu reglunni um, að frelsi manna
sé jafnmikið og frelsi eins megi ekki skerða frelsi annars) tekur á þessu.
Hann tekur gildi, þegar einkaeignarrétturinn er tekinn að ógna frelsinu.

Hins vegar kom einn frjálshyggjumaður með ágætt svar við efasemdum og
röksemdum Nozicks. Hann sagði: Ef allir landeigendur koma sér saman um að
meina X afnot af landeignum sínum, svo að hann hefur hvergi land til að
standa á, þá er það merki um, að X sé mjög óvinsæll. Hann væri þess vegna
varla betur kominn, þar sem málum væri skipað með meirihlutavaldi. Ef
eitthvað er, þá er líklegra, að X geti sannfært einhvern um að selja sér
land til að standa á, en að X geti sannfært meiri hlutann um að leyfa sér
að standa (ef hann er mjög óvinsæll, Gyðingur í Þýskalandi 1930, Indverji
í Úganda 1970 o.sv. frv.).


| Ég hef þó eina spurningu hér til viðbótar:  Hver er afstaða þín til
| lýðræðis?  Margir nýfrjálshyggjumenn sem ég hef skipst á skrifum við
| hafa verið mótfallnir lýðræðisfyrirkomulaginu af prinsípástæðum.  Ert
| þú sömu skoðunar?  Að lágmarksríkinu gefnu, hverjir myndu fara með
| mínarkískt vald?  Hvernig væri valdið afhent frá einum til annars?

Auðvitað er ég ekki hlynntur því, að einhver tímabundinn meiri hluti segi
minni hluta fyrir verkum. Það er ekkert heilagt við það 1% atkvæða, sem
skilur að 49,5% og 50,5%. Fjölga ber þeim málum, þar sem einstaklingar
geta tekið ákvarðanir hver um sig á eigin ábyrgð og eigin kostnað, en
fækka þeim málum, þar sem sumir taka ákvarðanir fyrir alla. Það breytir
því ekki, að nokkur mál eru þess eðlis, að sumir verða að taka ákvarðanir
fyrir alla, og þar á lýðræði við, þ. e. afl atkvæða. Hins vegar væri
eðlilegt, að sum mikilvæg mál væru bundin við aukinn meiri hluta atkvæða,
eins og James M. Buchanan hefur bent á, t. d. 2/3.

Ég er sammála Karli Popper um, að lýðræði er umfram allt friðsamleg aðferð
til að skipta um stjórnvöld, þegar okkur þykja þau standa sig illa. Það er
valdaskipti án blóðsúthellinga. Sennilega er líka tekin minnst áhætta með
lýðræði, t. d. minni líkur á, að geðveikt fólk komist í valdastóla, en við
erfðakonungsdæmi (Georg III.) eða flokksræði (Stalín), þó að Hitler sé e.
t. v. dæmi um hið gagnstæða.

Lýðræði getur ekki hvílt á því, að lýðurinn hafi rétt fyrir sér. Lýðurinn
kaus Barrabas. Lýðræði hvílir á því, að ekkert annað fyrirkomulag er
skárra. Raunar er ég ekki viss um, að ég geti talist stuðningsmaður
lágríkisins, því að ég tel, að ríkið þurfi að gera þrennt, verja landið,
halda uppi lögum og sjá um þá, sem geta ekki séð um sig sjálfa; annað geti
einstaklingar gert með frjálsum samtökum sínum. Þetta er hygg ég ekki
alveg kórrétt lágríkisskoðun.

HHG

From: Sveinbjorn Thordarson
Subject: Re: Svar við spurningu um lýðræði
Date: Wed, 18 Jan 2006 13:48:59 +0000
To: Hannes Hólmsteinn Gissurarson


| Lýðræði getur ekki hvílt á því, að lýðurinn hafi rétt fyrir sér. Lýðurinn
| kaus Barrabas. Lýðræði hvílir á því, að ekkert annað fyrirkomulag er
| skárra. Raunar er ég ekki viss um, að ég geti talist stuðningsmaður
| lágríkisins, því að ég tel, að ríkið þurfi að gera þrennt, verja landið,
| halda uppi lögum og sjá um þá, sem geta ekki séð um sig sjálfa; annað geti
| einstaklingar gert með frjálsum samtökum sínum. Þetta er hygg ég ekki
| alveg kórrétt lágríkisskoðun.

"sjá um þá, sem geta ekki séð um sig sjálfa" -- ertu þá fylgjandi 
t.a.m. velferðarkerfi og forræði ríkisins í efnum sem snerta 
"non-rational decision-makers" t.d. börn og geðsjúka?

Hvað með muni sem hafa menningarlega sérstöðu?  Svo ég noti 
nú dæmi sem ég rakst á um árið, værirðu  fylgjandi því að 
selja Flateyjarbók á frjálsum markaði?

Sveinbjörn

Date: Wed, 18 Jan 2006 15:56:09 -0000 (GMT)
Subject: Re: Svar við spurningu um lýðræði
From: Hannes Hólmsteinn Gissurarson
To: "Sveinbjorn Thordarson"

| "sjá um þá, sem geta ekki séð um sig sjálfa" -- ertu þá fylgjandi
| t.a.m. velferðarkerfi og forræði ríkisins í efnum sem snerta "non-
| rational decision-makers" t.d. börn og geðsjúka?

Já og nei. Hér er aðalatriðið, hvort menn geta séð um sig sjálfir. Ef þeir
geta það, þá eiga þeir að gera það. Ég er hins vegar ekki viss um, að
ríkið sé alltaf rétti aðilinn til að hafa forræði þeirra, sem geta ekki
séð um sig sjálfir, til dæmis geðbilaðs fólks og barna, en það þarf hins
vegar einhver að hafa forræði þeirra. Einstaklingsfrelsið og ábyrgðin á
eigin gjörðum á við um fullveðja og fullvita fólk. Einhver markavandi er
þar, en hann leysum við á hverjum tíma, hann er hagnýtt úrlausnarefni.

Ég er ekki hlynntur félagslegri aðstoð við fullfrískt fólk. Ég er ekki
hlynntur barnabætum til ríkra manna eða örorkubótum til maka ríks fólks.
Það á aðeins að bæta því fólki skort, sem býr við skort og sem getur ekki
gert að því, að það býr við skort. Ég er því ekki heldur hlynntur bótum
til letingja.


| Hvað með muni sem hafa menningarlega sérstöðu?  Svo ég noti nú dæmi
| sem ég rakst á um árið, værirðu  fylgjandi því að selja Flateyjarbók
| á frjálsum markaði?

Þetta er dæmi, sem ég hef stundum tekið til að skýra það, hvers vegna
frjáls markaður leysir ekki allan vanda. Þar fer ég út af sporinu að dómi
minna ágætu ungu frjálshyggjumanna, því að þar nota ég rök af ætt
íhaldsmanna. Ég segi: Við verðum að gera greinarmun á markvísum gildum og
táknrænum, instrumental og expressive á ensku. Hinn frjálsi markaður lítur
aðeins á markvís gildi. Þar er allt til að fullnægja einhverjum
þörfum.Velja á ódýrustu leiðina til þess. Þetta tekst markaðinum
stórkostlega. En síðan eru til gildi, þar sem menn eru að segja til sjálfs
sín, þeir eru að segja, hvers konar menn þeir eru eða vilja vera, en ekki
að leita að ódýrustu leið að settu marki. Þess vegna tökum við tiltekin
verðmæti út af markaðnum og verndum þau fyrir markaðnum. Þess vegna á sumt
ekki að vera söluvara, til dæmis Flateyjarbók. Þetta eru helg verðmæti,
tákn sameiginlegrar tilvistar okkar sem þjóðar, hluti af eðli okkar, ef
svo má segja. Önnur dæmi gætu verið munir í Þjóðminjasafninu,
þjóðgarðurinn á Þingvöllum, íslenski arnarstofninn, íslenski þjóðfáninn.
Þetta kannast allir við, sem hafa lesið Hegel. Raunar skrifaði ég
doktorsritgerð um það, hvernig frjálshyggjan yrði að koma til móts við
íhaldsstefnu til að vera sannfærandi, og taldi, að Hayek tækist það öðrum
fremur. Ég eyddi þar miklu púðri í að svara röksemdum Hegels í
Rechtspilosophie.

En ég verð að hafa fyrirvara: Það er mjög auðvelt að misnota þessi rök
Hegels og íhaldsmanna. Hvað um herskyldu? Verðum við ekki að fórna okkur
fyrir þjóðina? Er hún ekki æðra verðmæti? Og hvað um Þjóðleikhúsið og
Synfóníuhljómsveitina? Er ekki gáfaða efnafólkið að misnota þessi rök til
að greiða niður þjónustu, sem það nýtir sér, en aðrir ekki? Er ekki best,
að þetta fólk borgi fyrir sig sjálft í stað þess að lauma reikningnum til
almennings? Hvað er sérstaklega þjóðlegt eða eðlislægt við synfóníur
Beethovens? Geta menn ekki keypt þær á geisladiskum? Þess vegna verðum við
að fara varlega og hlusta gaumgæfilega á frjálshyggjugagnrýnina. Gagnrýni
þeirra er holl. Hún er eins og kalt steypibað, sem er hressandi að fara í,
en auðvitað mega menn ekki vera of lengi undir bununni.

HHG

From: Sveinbjorn Thordarson
Subject: Re:Svar við spurningu um lýðræði
Date: Wed, 18 Jan 2006 18:25:52 +0000
To: Hannes Hólmsteinn Gissurarson


| [...]Ég er ekki hlynntur félagslegri aðstoð við fullfrískt fólk. Ég er ekki
| hlynntur barnabætum til ríkra manna eða örorkubótum til maka ríks fólks.
| Það á aðeins að bæta því fólki skort, sem býr við skort og sem getur ekki
| gert að því, að það býr við skort. Ég er því ekki heldur hlynntur bótum
| til letingja.

Auðvitað er enginn viti borinn maður fylgjandi fjárhagslegri aðstoð við þá
sem þegar eru færir um að sjá fyrir sér. En það verður að líta á það sem
ég tel helsta vandamál lágmarksríkis, nefnilega
sú staðreynd að það verndar fólk einungis frá líkamlegri "coercion" -- hins
vegar er til önnur leið til þess að beita "coercion" -- þ.e.a.s. efnahagslega
-- eins og þú hlýtur að kannast við.  Það sem ég rek mig á í frjálshyggju-
litteratúrnum er býsna sérkennileg skilgreining á frelsi: maður við sultarmörk
þiggur "frjálslega" samninginn um að þræla daginn út og inn við fátæktarmörk.
Þetta þykir mér ekki dæmi um frelsi -- val milli sultar og volæðis, eða
ósanngjarnra kjara atvinnuveitendans er ekki frjálst val nema á afar 
abstrakt hátt.

Popper fjallar um þetta eilítið í einni bók sinni -- tilvitnunina má finna
hér: http://www.sveinbjorn.org/popper og mér þykir hún orða þetta vel.

Kveðja,

Sveinbjörn

Date: Wed, 18 Jan 2006 19:42:21 -0000 (GMT)
Subject: Re: Svar við spurningu um lýðræði
From: Hannes Hólmsteinn Gissurarson
To: "Sveinbjorn Thordarson"

Ég veit ekki, hvort þú veist af því, en ég átti gott samtal við Popper
lengi dags í húsi hans í Penn, Buckinghamshire, þar sem ég ræddi þetta mál
við hann. Það var skömmu áður en kona hans lést, held ég (vorið 1985). Þá
spurði ég hann, hvort hann hefði ekki verið of mildur í dómum um Marx. Þá
sagðist Popper hafa lesið bækur eftir Elisabeth Gaskell um vondar
afleiðingar iðnbyltingarinnar, stóð upp og náði í þessar bækur úr
bókahillu sinni. Þetta voru skáldsögur. Ég verð að játa, að ég varð
dálítið undrandi, því að skáldsögur eru ekki bestu heimildir, sem til eru
um veruleikann. Til dæmis er lýsing Laxness á kotbóndanum varla góð lýsing
á hinum dæmigerða íslenska bónda, þótt einhverjir hafi eflaust búið við
sult og seyru upp til fjalla. Og Bogesen á Óseyri var þá ekki til (þótt
sumir sjái hann í Baugsfeðgum núna, en það er auðvitað ekki rétt, því að
mótvægi er í öllum hinum, sem eiga fé og reka fyrirtæki). Popper sagðist
einmitt hafa fyrirvara á óheftum eða frjálsum markaði. Gallinn er sá (og
ég er mjög hrifinn af bókum Poppers), að kenning hans sjálfs veitir okkur
ekki miklar leiðbeiningar um, hvernig við eigum að bæta heiminn. Við eigum
að ráðast á böl og útrýma því, en hvað er þetta böl? Hayek er miklu
skýrari. Popper talaði að vísu afar hlýlega um Hayek og sagði, að hann
hefði bjargað lífi sínu með því að útvega sér stöðu við London School of
Economics, því að samkennarar sínir í Nýja Sjálandi hefðu verið að kreista
líftóruna úr sér með kennslu og álagi. Hann sagðist vera sammála Hayek um
flest.

Er það hins vegar rétt, að frjálshyggjumenn hafi of lítinn áhuga á þeirri
kúgun, sem getur falist í hagvaldi? Ég er ekki viss um, að það eigi að
hafa miklar áhyggjur af því. Það er vegna þess, að á frjálsum markaði er
alltaf til eitt, sem er ekki til, þar sem valdboð er: Þetta er
áfrýjunarmöguleikinn eða útgönguleiðin. Þú lendir í ónáð og ert rekinn. Ef
markaðurinn er frjáls, þá getur þú farið eitthvað annað. (Jafnvel
kommúnistarnir, sem misstu vinnuna í Hollywood, fengu nóg að gera við að
skrifa handrit undir dulnefnum, af því að þeir skrifuðu góð handrit, og
það var eftirspurn eftir góðum handritum; en eflaust hafa þeir þurft að
slá af launakröfum sínum.) Þess vegna er kúgunin á markaðnum í rauninni
ekkert annað en tímabundin óþægindi. Menntamennirnir upplifa þetta hins
vegar sem kúgun, af því að þeir vilja ekki lúta valdi markaðarins. Þeir
telja sig vera gáfumenn, sem eigi að vera yfir það hafna að láta
einhverja, sem eru að þefa eftir vilja fjöldans, ráða sig í vinnu eða
reka.

Krafa markaðarins er, að maður fullnægi þörfum samborgara sinna. Þessa
kröfu upplifa menntamennirnir (til dæmis Þorsteinn Gylfason heitinn,
sameiginlegur kennari okkar) sem kúgun, af því að þeir vita með sjálfum
sér, að samborgararnir finna ekki svo mikla þörf hjá sjálfum sér fyrir
heimspekifyrirlestra eða skraf af því tagi, að þeir séu reiðubúnir til að
greiða fyrir það þær upphæðir, sem gáfumennirnir telja sér bera. Ég veit
hins vegar, að þessi tegund fjandskapar við markaðinn er ólæknandi (með
rökum), því að hún liggur í aðstæðum gáfumannanna, sem telja, að Geiri í
Maxim eigi ekki að fá eins mikið kaup og þeir, af því að þeim gekk betur í
skóla en honum og hann sinnir auvirðilegu starfi.

Sjálfur er ég beggja blands í þessu, því að ég vil ekki leggja
siðferðilega að jöfnu klámsalann og kennarann, ég áskil mér rétt til að
lofa annað og lasta hitt, en af því leiðir ekki, að ég hafi rétt til að
banna annað og leyfa hitt eða jafnvel að torvelda annað og auðvelda hitt.
Það er margt til í siðferðilegri gagnrýni íhaldsmanna á hinn frjálsa
markað, en gallinn er sá, að farið er úr öskunni í eldinn, ef kallað er á
lögregluna til að skakka leikinn.

En hvað um manninn við sultarmörk? Kjarni málsins er einmitt sá, að menn
færast frá sultarmörkum, ef frjálshyggja ræður ríkjum, eins og dæmin af
örum framförum í frjálsum ríkjum sýna vel. Ekkert hefur leitt þetta
jafnvel í ljós og frelsisvísitalan svonefnda, þ. e. mæling á
atvinnufrelsi. Þar kemur fram afar skýrt og traust samband á milli
atvinnufrelsis og almennrar velmegunar (ég ræði þetta talsvert í bók
minni, Hvernig getur Ísland orðið ríkasta land í heimi?).

HHG

Ég vil benda lesendum mínum á athyglisverða grein eftir hann Alla á vefritinu Draumur um straum.

iWeb

Jæja, ég náði í iWeb, nýja vefsmíðatólið frá Apple. Ég var eiginlega að vonast eftir CSS-þenkjandi arftaka við gamla góða Claris Home Page, sem var mikið snilldarforrit, en því miður þá er iWeb það ekki. Þetta forrit er satt að segja algjör stinker, og leyfir manni bara að fikta í einhverjum asnalegum templates. Svo er iconið líka ljótt. Skamm, Apple. Mig langaði í alvöru veftól. Svo syncar þetta bara við þessa .mac þjónustu...

Another cold and miserable hangover day in Reykjavík, Iceland...

Ég var að senda út umsóknirnar mínar í skóla í Bretlandi. Ég er að sækja um í eftirfarandi skólum:

• University of Edinburgh
• King's College, London
• University College, London
• Bristol University
• London School of Economics

Fæ vonandi að vita hvar ég kemst inn á næstu mánuðum. Þetta á eftir að kosta mig um 8 þúsund pund fyrir árið í skólagjöld. Blessunarlega er ég skuldlaus og get fengið LÍN til að gefa mér fyrir þessu.

Málið með kjarnorkuvæðingu Írana hefur borist í tal undanfarna daga. Eins og venjulega þá berst það í tal hvort Bandaríkin muni fara inn með herafla. Þetta er að mínu mati afskaplega ólíklegt. Íran sker sig frá Írak á marga vegu:

• Íran er fjórum sinnum stærri að flatarmáli
• Íran er með þrisvar sinnum fleiri íbúa
• Íran býr ekki við óvinsælt Hussein-týpu einræði heldur við klerkastjórn
• Íbúar Íran hafa sýnt fram á að þeir eru tilbúnir til þess að berjast heiftarlega gegn bandarískum afskiptum af landinu
• Íran er ekki með jafn alvarlegan "rogue nation status" og Írak

Svo hafa Bandaríkin ekki eins mikið international political capital í dag og þeir höfðu 2003. Önnur innrás inn í múslímaríki myndi gera allt brjálað. Svo er spurningin um hvort bandaríski skattgreiðandinn myndi sætta sig við að fjármagna tvö afskaplega dýr erlend stríð. Innrás inn í Íran yrði margfalt kostnaðarmeiri heldur en Írak, og töluvert erfiðara að koma á friði í fjallendinu þar. Þeir gætu endað uppi með skæruhernað í áratugi.

Nei, ég tel nokkuð víst að ekki einu sinni Bush stjórnin sé svona vitlaus.

Ég hef sorgarsögu að segja. Það vill svo til að ég stakk upp á því fyrir ekki allt of löngu síðan að hún Vilborg ætti að fá sér lénið vilb.org -- lénið var laust. Hins vegar kíktum við aftur í dag, og sáum að einhverj domain-parking scumfuck hefur skráð það. Ég senti póst til þessara djöfla og spurði hversu mikið þeir vildu selja það á -- svarið: $1,900, eða um 120 þúsund íslenskar krónur. Djöfulsins bastarðar.

Ég er búinn að vera að horfa á alveg hilarious þætti sem heita Peep Show. Þetta er það fyndnasta sem ég hef séð í langan, langan tíma. Ég þakka innilega þeirri manneskju sem hlóð þeim upp á Manfred.

Ég las nýlega gagnrýni á eyðslu utanríkisráðuneytisins. Þar var sendiráð Íslands í Mosambík tekið sem dæmi, og þar var bent á að land á stærð við Ísland hefði lítið sem ekkert að gera við sendiráð þar í landi.

Það er í sjálfu sér alveg alveg rétt. Hins vegar er málið ekki svona einfalt. Ísland hefur samning við hin Norðurlöndin um að deila sendiráðssvæðum. Hin löndin eru með sendiráð í ýmsum öðrum löndum í kring -- Íslendingar hafa afnot af þjónustu þessara sendiráða, og aðrir norðurlandabúar hafa aðgang að sendiráð Íslands í Mósambík. Þannig má segja að sendiráð Íslands í Mósambík sé einfaldlega greiðsla Íslands fyrir sendiráðsþjónustu í næstum allri sub-Sahara Afríku.

Þeir sem vilja gagnrýna eyðslusemi ríkisins ættu frekar að beina augum sínum að kostnaðinum við niðurgreiðslur til bænda, gígantísku möppudýrahjörðina sem þjónustar þingmenn, eða þessum 100 milljón krónum sem fara á hverju ári í "Kristnihátíðarsjóð"

Jæja, látum nú andúð okkar á þessu skítablaði í ljós...

Ég var að horfa á athyglisverða heimildamynd -- OutFOXed. Þessi mynd fjallar um FOX fréttastöðina, "Fair & Balanced", og skoðar hvernig stöðin er orðin afar hlutdræg áróðursmaskína fyrir Repúblíkanaflokkinn í Bandaríkjunum.

Þetta er alveg rosaleg fréttastöð. Það er ekkert heilagt...

Athyglisvert viðtal við Daniel Ortega, formann Sandinista flokksins í Nicaragua.

Þýska leikritaskáldið Bertold Brecht (sem samdi meðal annars Die Dreigroschenoper með Kurt Weill) fluttist til Bandaríkjanna skömmu eftir að nasistar náðu völdum í Þýskalandi. Honum var ekki beinlínis tekið opnum örmum þar -- hann þurfti að fara fyrir Joe McCarthy í "The Un-American Activities Committee" og svara fyrir um samúð sína með kommúnistum.

Fyrir rest endaði hann í Austur-Þýskalandi, en reyndist alveg jafn óþægilegur Stalínista-stjórnvöldum þar. Eftir verkamannabyltinguna þar 1953 samdi Brecht eftirfarandi texta, sem mér finnst hreint út sagt frábær:

Þessi grein er alveg hilarious...

Honum hefur ekki dottið í hug að vel menntað fólk er oft vinstrisinnað af þeirri ástæðu að það hefur hugleitt málefnin af meiri vanda?

Annars tel ég hina sönnu ástæðu tengjast fagurfræðilegri dómgreind. Markaðurinn pródúseraði ekki Flaubert, Moliére, Wagner og Dostoievsky. Þess í stað fáum við Dan Brown, Andrew Lloyd Webber, Britney Spears og Stephen King.

Næstefstir á listanum -- ekki slæmt, það...

Það er komin út ný útgáfa af Axis&Allies. Hérna má lesa um hvað er nýtt. Svo er búið að breyta kortinu...

Ég vona að þeir eigi nýju útgáfuna til í Nexus.

Þetta er fucked up

Þetta er ennþá meira fucked up

Gleðilegt nýtt ár. Það er 2006.

Nú verður maður að fara að horfast í augu við það að 10. áratugurinn er búinn og farinn, þótt ég hugsi enn um sjálfan mig sem "child of the 90's".

Ég er búinn að setja inn myndir frá áramótapartýinu. Lykilorðið, eins og venjulega, er talan á mánaðardeginum sem ég fæddist plús liturinn hvítur á ensku.