Sveinbjorn Thordarson

Nýfrjálshyggja eða bara frjálshyggja?

29/04/2005

Ég rakst á athyglisverða færslu á bloggsíðu íslenska Frjálshyggjufélagsins þar sem Friðbjörn Orri Ketilsson ræðst gegn notkun orðsins "nýfrjálshyggja" og segir það "orðaskrípi" sem sett hafi verið fram í tilraun til þess "að koma einhverju óorði á frjálshyggjuna og fylgismenn þeirrar stefnu [á Íslandi]", og enn fremur að sú tilraun sé "vindhögg" og "hafi enga merkingu". Burtséð frá þeirri staðreynd að orð hafa nákvæmlega þá merkingu sem fólk eignar þeim, þá sé ég yfirleitt lítinn tilgang með termínólógískum eða orðsifjafræðilegum útúrsnúningum. Hann Friðbjörn virðist hinsvegar hafa tekið þessu svo nærri sér að mér finnst ég knúinn til þess að svara þessari færslu og útskýra af hverju þetta orð er notað um stjórnspekina sem hann aðhyllist.

Lítum sem snöggvast á hugmyndafræðilega muninn á "libertarianism" og "liberalism". Hefðbundin frjálshyggja ("classical liberalism") á rætur sínar að miklu leyti að rekja til Johns Locke, Adams Smith og Johns Stuart Mill. Hún lagði áherslu á að staðið væri vörð um athafnafrelsi ríkisþegna, og stóð gegn þvingunum ríkisins. Menn eins og Mill og Smith voru hins vegar ekki mótfallnir öllum ríkisafskiptum af efnahagnum, t.d. þegar markaðurinn gaf ekki æskilegustu niðurstöðuna. Mill, sem dæmi, beitti sér alla ævi fyrir því að kjör vinnandi manna í Englandi væru bætt með lagasetningum og bauð sig fram til þings með það fyrir stafni.

Nýfrjálshyggja ("libertarianism") er stjórnspekikenning sem snýst um að einstaklingar hafi rétt á algerlega óskertu athafnafrelsi svo framarlega sem athafnir þeirra skerði ekki frelsi annarra. Nýfrjálshyggjumenn leggja enn fremur áherslu á að einungis "lágmarksríkið" (þ.e.a.s. ríki sem stendur vörð um líf, frelsi og eignir) eigi rétt á sér, og að öll frekari afskipti séu óréttmætar þvinganir. Stefnan sækir í hugmyndir Miltons Friedman, Friedrichs von Hayek og Ludwigs von Mises.

Mér þykir ljóst að hér sé um tvær aðskildar stefnur að ræða, og því sjálfsagt að tvö mismunandi íslensk orð séu notuð yfir þær, líkt og gert er á ensku.

Nú er allur gangur á því hvernig menn þýða hin og þessi erlendu fræðiorð. T.a.m. hafa menn þýtt orð eins og "empiricism", "idealism" o.s.frv. á ýmsa vegu gegnum árin, en í dag hafa vissar þýðingar fest sig í sessi (í ofannefndum tilfellum, "raunhyggja" og "hughyggja"). Á sama hátt hefur myndast hefð fyrir því að þýða enska orðið "liberalism" sem "frjálshyggja" eða "frjálslyndi". Og þá vaknar spurningin um hvernig skuli þýða orðið "libertarianism".

Svokallaðar "libertarian" kenningar, og enn fremur kenningar um lágmarksríkið, eru 20. aldar fyrirbæri. Orðið "libertarian" varð ekki útbreitt fyrr en upp úr 1950. "Libertarianismi" ung hugmyndafræði. Fyrir vikið hefur það verið siður að þýða það orð sem "nýfrjálshyggja". Nýyrðið endurspeglar tengsl stefnunnar við hugmyndir frjálshyggjuhugsuða 19. aldar en gerir þó mikilvægan greinarmun þeirra á milli. Þetta er að mínu mati ágætis þýðing.

Friðbjörn Orri er haldinn miklum misskilningi ef hann trúir því virkilega að orðið "nýfrjálshyggja" sé einhvers konar samsæri með það fyrir stafni að koma óorði á hann og hans félagsbræður í þessu Frjálshyggjufélagi. Það eru margar betri leiðir til þess að grafa undan málstaði þeirra. "Nýfrjálshyggja" er á engan hátt niðrandi orð, og lítil ástæða fyrir Friðbjörn að æsa sig yfir því, eða álykta að með þessari orðnotkun sé gerð undirförul aðför að honum og hans stjórnspeki.

As we all know, the United States Bill of Rights states that "every citizen has the right to bear arms" etc. The dicussion of the American Founding Fathers on this topic is well documented. The clause was included because Jefferson and others were astute enough to realize that an armed population would not as easily be subjugated by the recently instituted centralized power created by the United States Constitution. They would be more difficult to oppress and keep in check, should the population feel that their freedoms were being impinged upon. This may very well have been true in the late 18th century, where armies fought each other using primitive rifles and cannons. A population armed with rifles could quite possibly put up a decent fight, even against a regular government army. But today, it seems to me as though the situation has changed. The armies of modern states are equipped with sophisticated technological equipment: tanks, heat-seeking missiles, sattelites, global positioning systems, stealth fighters, nuclear bombs and highly trained special squads consisting of career soldiers: snipers, demolition experts, marines etc. Does an armed populace really pose a plausible obstacle to such an army? I think not. Even if every man in the United States owned an Armalite pistol (or even an MP5 submachinegun) and practised his skill at arms regularly, the population as a whole would lack the coherence, intelligence gathering and technology to engage a modern army. As a consequence of this, I think the right to bear arms is obsolete -- it no longer serves its intended function.

I honestly believe the English system to be a more sensible approach. The ownership of firearms is altogether prohibited. English policemen receive training in hand-to-hand combat and are armed only with a truncheon, secure in the knowledge that their adversaries do not carry guns. Of course, this raises a question: What do they do if they encounter someone who is armed with gun? -- This is the brilliant part: In such situations they call in the SWAT teams, highly-trained special squads with automatic weapons. These SWAT teams shoot to kill -- none of that "Freeze" nonsense you see in Hollywood films -- they bring down armed criminals without asking questions. This system is, in my opinion, very clever, because most criminals do not wish to be shot, and thus see it to their advantage not to carry firearms. As a consequence, per capita gun deaths in England are only a fraction of what they are in the United States.

The fame of Adolf Body is spreading like wildfire. If you visit Google and search for "Schultz Staffel" you get this result. Yes, ladies and gentlemen. It's number one, numero uno, nummer ein! It's the "Feeling Lucky" of the Schultz Staffel! The Adolf Body website also gets suspiciously high Google rankings for the following words:

• 'Muscle Beauty'
• 'Hitler's Henchmen'
• 'Nazi Bodybuilders'
• 'hobbies of Adolf Hitler'
• 'Volkische Beobachter'
• 'benchpressing'
• 'Hitler's Wolf's Lair'

This may have something to do with the fact that this page has been on the Internet since December 1997, a grand seven years, courtesy of Paladeen, Dr. Froleson and ArmouR :). How do I know this? I wonder....

Hahahahahaha!

Einhver Bandaríkjamaður kommentaði á póstið mitt með linkana yfir á "The Right To 'Bear Arms' eftir Arnald! Lesið það! Talandi um að fatta ekki brandara...

Ég rakst á sérkennilega röksemdafærslu áðan við að lesa pólitísk spjallborð. Röksemdafærsla þessi kom frá einhverjum dæmigerðum Freidrich Hayek - Milton Friedman-týpu nýfrjálshyggjupésa. Hann var spurður hvernig hans útópíska frjálshyggjustjórnkerfi mundi sjá fyrir þeim fátæku, lömuðu, veiku o.s.frv. -- því fólki sem hefði ekkert að bjóða á opnum markaði. Svarið þótti mér afar merkilegt: hann sagði að undir frjálshyggjuskipulagi væri hagvöxtur miklu meiri þökk sé afskiptaleysi ríkisins. Fyrir vikið væri heildarauður samfélagsins meiri, og þ.a.l. væru hinir vel stæðu líklegri til að gefa ölmusu og peninga til góðgerðafélaga. Þetta þykir mér mjög lélegt svar.

Til að byrja með, þá hef ég ekki séð neinar kannanir sem sýna að örlæti fólks aukist í hlutfalli við auð. Þetta virðist vera háð flóknum félagslegum þáttum. Þeir sem hafa ferðast til afar fátækra landa kannast kannski við það að fólk sem á rétt svo nóg til að lifa sýnir oft á tíðum mikla gestrisni og örlæti.

En hvað með ríku löndin? Undanfarin hundrað ár hefur efnahagur Bandaríkjanna stækkað gríðarlega, og hagsæld aukist -- Í dag eru yfir milljón bandaríkjamenn sem eiga milljón bandaríkjadali eða meira. Aftur á móti hefur örlæti hinna ríku farið statt og stöðugt minnkandi samkvæmt nýlegri grein í The Economist. Það má sjá afleiðingar örlætis Rockefeller feðgana, Carnegie, Vanderbildt og Mellon víðs vegar um Bandaríkin, en þeir voru allir uppi á fyrri hluta 20. aldar. Fjöldinn allur af hjálparstofnunum, rannsóknasjóðum og háskólum eiga þeim tilvist sína að þakka. En í dag er mikið af ríka fólkinu "born rich", jafnvel þriðja kynslóð af auðkýfingum sem hefur aldrei unnið á botninum og skilur ekki heim hins fátæka manns. Þetta fólk er ekki örlátt þótt það sé nú ríkari en nokkru sinni fyrr. Það eru því góðar ástæður til að halda að aukin hagvöxtur dugi ekki til þess að bjóða þeim verst settu ásættanlegt líf án velferðarkerfis.

Ímyndum okkur nú samt sem áður að örlæti ykist í samræmi við hagvöxt, og að hinir fátæku og illa settu hlytu ölmusu sem gæfi þeim ásættanlegt líf. Þetta þykir mér samt sem áður algjörlega óásættanlegt. Þetta eru mannverur líkt og aðrar, og eiga skilið að lifa með einhvers konar reisn og öryggi. Hvers konar útópía er þetta þar sem fólk þarf að betla sér lífsviðurværis, og treysta á ölmusu annara til að framfleyta sér? Hvað verður um mannlegt stolt? Það má vel vera að svona spurningar angri ekki nýfrjálshyggjuliðið, en þær angra mig. Í minni útópísku hugsun þyrfti enginn að betla eða hljóta ölmusu -- hver einasta manneskja hefði rétt til lífsviðurværis. Samfélag eins og Ísland hefur til dæmis vel ráð á að framfylgja þannig hugsjón, og gerir það að einhverju leyti.

"It is true that poverty is a great evil, but it is not true that material prosperity is a great good. "
--Bertrand Russell, "Roads to freedom"

Það má reka þessa deilu til tveggja mismunandi "end-state" markmiða: hámarka heildarhagsæld eða útrýma/minnka vansæld. Fyrir mitt leyti, þá er ég sammála Russell. Það er betra að reyna að útrýma vansæld, af mjög einfaldri, praktískri ástæðu. Menn deila um hvað sé hið góða líf: sumum finnst það vera hagsæld, öðrum atvinnuframi, öðrum virðing og akademískt orðspor, enn öðrum trú á æðri máttarvöld. Aftur á móti ríkir almennt samkomulag meðal fólks um að fátækt, hungur og örbirgð séu hræðilegir hlutir. Ég tel besta kostinn vera að útrýma þeim, og þessi blessaða nýfrjálshyggja er ekki leiðin.

Mér var annars að detta eitt athyglisvert í hug. Fræga nýfrjálshyggjurit Friedrichs von Hayek heitir "The Road to Serfdom", á meðan bók Russells sem ég vitnaði í að ofan heitir "Roads to freedom". Hmm....

This gentleman is Mr. Saul Kripke, an eminent logician and philosopher. From the very first moment I heard of this man back in 2002, I remember thinking of him as intrinsically evil. Let's just start with the name. Saul. Kripke.

'Saul' was the name of St. Paul before he converted to Christianity. He worked for the Judaic High Priests and persecuted and murdered Christians with great brutality.

Being a rare biblical name, it automatically gets an evil ring, similar to names like "Behemoth", "Cain", "Leviathan" and "Nebuchadnezar". It is also phonetically similar to the word "soul", a dubious metaphysical entity.

As I have already mentioned, 'Saul' was the name of St. Paul, who was no saint by any reasonable (i.e. non-Vatican) standards: a nasty, misogynistic, rebellious, born-again religious fundamentalist who, according to the Dead Sea Scrolls, betrayed James, the brother of Jesus, and spread the whole monotheistic thing to the Roman Empire.

Now, let's move on to 'Kripke'. It immediately suggests a sort of hunchbacked character out for vengeance. This may have something to do with the similarity to the word "cripple". Also, it reminds one of Dr. Crippen, the English doctor who murdered his wife, dismembered her in a particularly grisly fashion, and buried her in the basement.

Based on this etymological study (and on the fact that his theory of identity and reference is in direct contrast to that of Bertrand Russell, the champion of all that is good and pure), I am forced to conclude that Saul Kripke is a Biblio-Philosophical Evil Genius.

Ég lenti í umferðarslysi núna rétt áðan. Eitt af þessum ruddalegu strætóbílstjórum ætlaði að keyra fyrir mig á Grandaveginum á leiðinni frá Seltjarnarnesinu. Ég snögghemlaði og fékk bíl aftan á mig. Volkswageninn er blessunarlega svo að segja óskemmdur. Stúlkan sem keyrði aftan á mig var ekki svo heppinn. Hennar bíll var alveg í klessu.

Ég beið samviskusamlega eftir Babylon og útskýrði mitt sjónarhorn á málinu. Strætóbílstjórinn þverneitaði auðvitað að hann hefði gert nokkuð rangt. Það vildi svo til að bremsuförin voru mér hliðholl. Annars skiptir þetta ekki öllu máli. Mér skilst að aftanákeyrsla setji alltaf þann sem keyrir aftan á mann í órétt. Þetta mun því ekki hafa neikvæð áhrif á tryggingabónusinn okkar.

Nýtt layout

Var að pússla saman nýju útliti fyrir síðuna. Í þetta skipti er vefurinn smíðaður í hreinu CSS. Hef ekki hugmynd um hvernig hún lítur út í Internet Explorer (þeim skítabrowser -- náið ykkur í FireFox ef þið hafið ekki gert það nú þegar). Látið mig endilega vitað hvað ykkur finnst.

Annars er hægt að gera alls konar sniðuga hluti með Cascading Style Sheets. Það var rugl af mér að hafa ekki dembt mér út í að læra á það fyrr. Verst að allir skemmtilegustu fídusarnir eru ekki studdir af IE, sem hefur um 80% markaðshlutdeild í vöfrum.

The Right To "Bear Arms" Part 1
The Right To "Bear Arms" Part 2

The Mentat marches on!

Var að bæta við nokkrum fídusum í viðbót við Mentatinn. Núna man hann nafnið sem þið póstið undir. Síðan er sett tímatakmark á hvenær hægt er að commenta á eitthvað frétta-item - áður var hægt að bæta commenti við stöff frá því í Febrúar og þannig, en núna virkar commenting bara fyrir fréttir 10 daga aftur í tímann.

Depressed? Don't know what to do? Maddox has the solution.

Jæja, nú er ég loksins búinn að loka fyrir beinan aðgang að síðunni minni gegnum lénið sveinbjorn.vefsyn.is. Nýja, official lénið er sveinbjorn.sytes.net. Vinsamlegast uppfærið tengla á vefsíðum ykkar, o.s.frv. þar sem núverandi ávísun á nýja lénið frá gamla léninu mun að öllum líkindum hverfa innan skamms.

Síðan er ég einnig búinn að loka fyrir "Remote Image Linking" (stundum kallað "Hotlinking") á öllum vefsíðum hýstum á þessari vél. Þetta þýðir að aðrar síður úti í heimi geta ekki innihaldið myndir sem sóttar eru af vefþjóni þessum. Þetta er til að spara bandvídd og koma í veg fyrir svokallað "bandwidth freeloading", þar sem einhver hálfviti úti í heimi hórar bandvíddina manns út af því hann tímir ekki að hýsa viðkomandi mynd á eigin vefsvæði. Þeir sem hafa verið að stunda "hotlinking" á myndir hýstar á Mentat vélinni eru "in for a big surprise". Í stað viðkomandi myndar munu þeir fá eftirfarandi:

Já. Þetta er miðjuputtinn á "Yours Truly", reistur í allri sinni tign.

Ég var að muna aftur eftir svolitlu um daginn, nefnilega fyrirlestri sem ég fór á í Guelph University í Kanada. Það vildi svo til að samkynhneigð stúlka í stúdentahúsnæðinu var á fyrsta ári sínu í "Women's Studies", þeirri fornu og merku fræðigrein. Ég gerði óspart grín að akademíska gildi þessa fags, og spurði hvað það nú væri sem fólk lærði þarna. Hún manaði mig fyrir rest að koma með henni í einn tímann og komast að því sjálfur. Ég tók áskoruninni.

Ég mætti þarna í "Women's Studies" tíma, og viti menn! Þetta var tíu sinnum verri en ég hafði búist við. Fyrri hluti tímans fór í að tala um hversu mikilll launamunur væri milli karla og kvenna. Kennarinn skellti upp einhverri Excel töflu sem sýndi meðallaunin fyrir hinar og þessi störf hjá báðum kynjum. Í flestum tilfellum voru karlar með hærri laun. Nú átti ég að kyngja þessu hráu og meðtaka blint þá staðreynd að hér væri mikið óréttlæti á ferð. En ég fór að hugsa: "Hvað með aðra þætti sem koma málinu við?"

Svona misræmi í launum gæti ráðist af fjölmörgum þáttum, og ástæðurnar fyrir launamuninum þarf ekkert að vera að við búum í einhverju "ultra-evil male-centric male-ocratic male-ocracy", eins og þessar blessuðu feministadömur halda margar fram. Tók þessi tafla tillit til starfsaldurs fólks í þessum störfum? Tók hún tillit til starfshlutfalls? Ekki fékk ég að vita það, og án þeirra upplýsinga er ekki hægt að drag margar ályktanir. Ef meðal starfsaldur karlmanna í gefnu starfi er hærri þá má vel hugsa sér að launin þeirra séu hærri án þess að eitthvað misrétti eigi sér stað. Sama gildir með starfshlutfall -- ef konurnar vinna minna að meðaltali er auðvitað sjálfsagt að þær fái lægri laun að meðaltali.

En nei, þetta hélt áfram. Kennarinn skellti upp á tjaldið einhverri breskri heimildamynd um Malasískar konur, og hvernig þær þræluðu fyrir 10 cent á tímann í einhverri ógeðslegri sweatshop og hefðu rétt svo nóg til að brauðfæða sig og börnin, og að þær hefðu ekki verkfallsréttindi, o.s.frv. Í lok myndarinnar kveikti kennarinn ljósin og sagði að það ætti að vera öllum ljóst að konur yrðu fyrir "exploitation" og illri meðferð þarna í þriðja heiminum, sem og á heimsvísu.

Ehrm....halló?

Síðast þegar ég vissi, þá var exploitation á vinnuafli ekkert eitthvað sér kvennafyrirbrigði: Ekki veit ég betur en að þetta eigi við um þessi þriðjaheimslönd almennt -- konur *og karla*. En nei, þarna fæ ég þá bláköldu tusku í andlitið að það sé ástand kvenna þar sem skiptir raun og veru máli.

Þetta er skólabókardæmi um bógus fræðimennsku af verstu gerð. Öll heimsmyndin er sneydd í búta til að passa inn á svið greinarinnar. Og svo skilst mér að það sé verið að kenna þessa vitleysu í Háskóla Íslands?

Ég sé ekkert athyglisvert við að láta sér annt um velferð fólks víðsvegar í heiminum, en þá ber því einnig að gæta "jafnréttis" og ekki bara velta sér upp úr kvenhelmingnum.

Ég ætla að stofna nýja fræðigrein: femino-judeo-polocaustology.

Þetta er fræðigrein sem skoðar margvís erfiði pólskra kvenkyns gyðinga í útrýmingarbúðum nasista.

Lo and behold!

Jæja, gott fólk. Kunnugir gestir síðunnar fá nú mynd af sér við kommentin. Þeir sem kenna sig við nafnlausa gungu fá viðeigandi mynd af sér einnig.

Þeir sem eru ósáttir við myndina af sér geta sent mér nýja mynd af sér (46x46px).

Big Business finally got its act together and acknowledged the problem.

Q: How many oriental philosophers does it take to change a lightbulb?

A: None... They're all so bloody en-light-ened!!!

This one, courtesy of Arnaldur, the spawning pool of hideously primitive jokes.

Það hallærislegasta sem ég hef séð á öllum mínum 23 árum [29MB video], og ég man þó eftir síðustu árum 9da áratugarins!

I am currently trying out a new global ip lookup tracker for my comments system. Please post a comment, anything at all really, to help me test its accuracy. This applies especially to those of you abroad.

We could call this new maneuver of mine a game: "Where In The World Is Mister Anonymous Coward?".

Or we could call a spade a spade, and face the fact that this is an overbearing ACLU-stomping PATRIOT-esque plot of fiendish proportions, put in motion in order to sell your souls to online retailers.

Or not.

I had an interesting conversation with the Nail Dawg the other day concerning what kind of company one would like if one were to crash in a plane on a remote island with no immediate prospect of rescue, i.e. what gender, profession, skills, personality, physical attributes, etc. would be desirable in one's companions?. The options were artificially limited to two other human beings. Read on...

Gender

OK, if we're limited to two other human beings, what should their gender be? If we go with two males, you can rule sex out of the equation (at least the hetero kind I stick to). So that's obviously not an option. Even good company can only take you so far.

The Nail Dawg suggested two females, which was only to be expected. But as I quickly pointed out, that has its problems too. To begin with, they'll get jealous of your attention (sexual or otherwise), causing uncomfortable social friction requiring diplomacy of the sort tedious to healthy, intelligent males such as ourselves. Secondly, providing food for two women might prove arduous, even for a diligent hunter. Finally, with two women you would either a) have to deal with PMS twice a month, or, if their cycles coincide, deal with double PMS once a month. Just imagine it. In the long run, this is certainly not desirable...

So the remaining option seems to be one male and one female. This also has its problems, however. First of all, you'll be competing with another male for the favours of the female. She would string both of you along, getting free food and help, etc, playing you for chumps, just like competition under capitalism plays all of us toiling proletarians for chumps. Of course, if the other male is a particularly feeble specimen of homo sapiens masculinus, he won't be much competition. Never the less, a feeble specimen would prove a poor ally when it comes to hunting, which will increase your burden in providing food. Hunting, I imagine, is the sort of thing which is exponentially easier with good teamwork. Also, the other male would have to be able to serve as food provider if you injure yourself or become ill. Yes, this is a difficult one.

One female and one neutered male would be ideal. He could even be gay. No, hold that thought. He might form a social alliance with the female, thus undermining your position of authority. Gay guys almost always get really well along with women. Neutered hetero male it is...

Profession/Skills

Now, one thing both me and the Nail Dawg agreed on was that one of the companions should be a doctor. Anything could happen on a remote island, and if you're going to be there for a while, medicine could prove vital in extending/saving your life in case of an accident or disease. Preferably, the doctor should be a female. You don't want to be stuck on a remote island with some sissy medical student book-worm with a superiority complex because he is (was?) so close to the big bucks and an ego-inflating position of authority. Yessiree, female doctor it is. That much is for sure.

As to the second desirable skill/profession, we were at odds. I argued for an engineer, while Naldo wanted a skilled hunter. This is a difficult choice. I feel that while providing food is undoubtedly neccesary, there are other luxuries one would like to enjoy. A field engineer with knowledge of physics and basic chemistry could construct all sorts of useful devices to improve the quality of life, even make hunting easier by creating sophisticated traps to catch wildlife. Also, he could construct stable houses so we wouldn't have to live in a dank cave. However, a skilled hunter has his appeal too -- the hunting could be left to him, while you rest in the cave/hut with the female companion. I'll leave this one to a coin -- ah, heads, I'll go with the engineer...

Personality/Physical Attributes

The attributes of the female doctor are easy: physically attractive, patient and subservient. And infertile. A remote island is not a good place to find contraceptives, and we certainly don't want to deal with a childbirth where the only doctor around is the person giving birth. Just imagine it, two guys trying to deal with a situation like that. It would be a disaster of Biblical proportions.

The male poses a more difficult problem. You definitely want him to be physically strong and healthy, but not too strong and healthy. If he's obviously physically stronger, he may be tempted to take charge and start giving orders, scrotum-deficient or not. So you want him strong enough to be useful, but not strong enough to violently stake a claim without risk.

What about his personality? Slightly repressed would be good, but not too repressed -- he might crack and go AWOL on you at an uncomfortable moment (say, when in the final stage of a "Kill-The-Rhinoceros" operation where you are the bait). Also, if he's too repressed he'll be poor company -- just sit around and murmur "Yes" to everything you say. But he should have interests and passions. Wildlife would be good. Yes, he should be a wildlife-loving type. That way, he'll spend his time treehugging in the woods (and hopefully gathering food) out of sheer love. That would be good.

In Conclusion...

Ideally, one should crash on a remote island with an attractive but infertile female doctor and a fit, wildlife-loving male engineer whose genitalia was irreparably damaged (to a non-fatal extent) in the crash.

Postludium

Of course, nobody would want to end up on a remote island with a sanctimonious chauvinistic philosopher like me. But hey, that's another story...

Random Annoying Relative: Sveinbjörn, so you're studying philosophy? What are you going to do with a degree in philosophy?

Annoyed Sveinbjörn: I'm going to think deep thoughts about being unemployed...

Recently, I learned that MacDonalds is now paying contemporary rap musicians a few cents every time the word MacDonalds occurs in a song of theirs on the radio. In a discussion with the Nail Dawg, I started thinking about what some of history's timeless classis would sound like if the artists in question had stooped to corporate sponsorshop in their lyrics:

The Doors meet Marlboro cigarettes
"You know that it would be untrue. You know that I would be a liar. If I was to say to you, 'Girl, it couldn't get much better'. Come on, baby, light my Marlboro! Come on, baby, light my Marlboro!"

The Beatles meet name brands
"Oh, boy, what can I do? Baby's in Gucci, I'm a Versaci guy, tell me, oh, what can I do?"

Marvin Gaye meets Fox International
"I heard it on Fox News. Oh, that channel gives me peace of mind, oh yeah. Heard it on Fox News.

Deep Purple meets Cocoa-Cola
"Drink Coke, not waaater! You can't beat the feeling..."

Chuck Berry meets Jack Daniels whiskey
"Drink J.D! Drink! Drink J.D! Drink! J.D. be gooooood!"

What a shame. These songs would all sound so much better in this revised form -- also, I would gain peace of mind, knowing that even the music I listen to stimulates global consumption, and hence, "The Economy".

I have started work on a super-extension of the infamous Mentat. This Uber-Mentat will oversee other Mentats hosted on a given server (in our case, the venerable server hosting this very website), allow the administrator (in our case, your humble narrator) to enable/disable, add/remove Mentat websites, and generally manage things through a sophisticated web interface.

At this stage you're probably frothing at the mouth in anticipation, eagerly waiting to hear what name this new system will bear. It will, of course, bear the name Piter. Who better to serve as Uber-Mentat than the twisted mentat Piter deVries, the man who outwitted even the venerable and powerful Thufir Hawat, bringing House Atreides to its knees?

...and lest we forget:

"It is by will alone I set my mind in motion. It is by the juice of Sapho that thoughts acquire speed, the lips acquire stains, the stains become a warning. It is by will alone I set my mind in motion."

I grew tired of amusing the filthy masses with light banter, and so I made the source files to my software available and browsable online.

Question: How many philosophers does it take to change a lightbulb?

Answer: Exactly 9

One to argue that the lightbulb is illusory, and lies in an unreal world of fragile, imperfect sense-experience, the real lightbulb being inaccessible to us

One to argue that the lightbulb, being no more than a collection of sense-data, will cease to exist as soon as it is no longer perceived, and that hence the very action itself is pointless.

One to argue that changing a lightbulb is a trivial task, best left to the snivelling, inferior Judeo-Christian masses who exist only to serve great men.

One to argue that the new lightbulb cannot be indentical to the previous one, and that it must be a synthesis of previous lightbulbs before it can be changed.

One to argue that the meaning and reference of 'lightbulb' and 'change' must be satisfactorily settled before any action is taken.

One to argue that instead of changing lightbulbs for the capitalist bourgeoise, one should revolt and create a classless worker's paradise.

One to argue that people should just get on with changing the damn lightbulb, and stop talking already.

One to argue, based on this diversity of opinion amongst the philosophers, that we can know nothing about lightbulbs or the process of changing them.

One, the most brilliant of them all, to conclude that the changing of lightbulbs is best left to non-philosophers.

Jæja, getið þið gískað á hvaða heimspekingar þetta eru? Sá sem gískar þá alla rétt á inni bjór hjá mér.

Morph it!

Svona væri ásjóna klóns úr genum mínum og Jim Morrison...handsome devil, eh?

Magnús Magnússon meets Adolf Hitler

Arnaldur Grétarsson meets George Dubya

Þessar stills gefa samt ekkert rosalega accurate eða crisp hugmynd um transition effectið. Prufið að smella á myndirnar til að sjá myndböndin þar sem breytingin á sér stað. Myndböndin eru í QuickTime format og eru ekkert voðalega stór (~800k-~2000k).

A wise man once remarked that 87.523% of all statistics are bullshit. Nevertheless, I would like to share with your some statistics about this website of mine. Did you know that since its inception in October 2003 my site...

...has had 219 thousand visits from 143 thousand different hosts in 114 different countries

...averages 516 visits a day, with most visitors visiting the front page or Platypus.

...is mostly visited by Windows users (~56%), followed by Mac users (~41%), followed by Linux users (~2%).

...is most frequently viewed in Internet Explorer (~50%), followed by Safari (~29%), followed by Firefox (~16%), followed by Mozilla (~2%).

...is mostly visited from search engines based on the search terms 'funny', 'os', 'mac', 'stuff', 'platypus' and 'schwarzenegger'.

...is mostly referred to (ie. visisted by pressing link) from the sites google.com, versiontracker.com, macupdate.com, macosxhints.com, sourceforge.net, geocities.jp and yahoo.com.

...is mostly visisted by North Americans (~44%), followed by Europeans (~38%), followed by Asians (~9%), followed by Australians (~5%).

...has been visited 32 times by YOU!

OK, I was bluffing with the last one...

Ég er kominn með nýtt verkefni, eða öllu heldur tómstundagaman. Ég er að þýða bókina Language, Truth and Logic eftir Alfred Jules Ayer yfir á íslenska tungu. Stíll Ayers er mjög góður og það verður erfitt að ná sama blæ við að snúa honum yfir á íslensku. Aftur á móti er bókin stutt, tæplega 200 bls. Strax og ég hef lokið við fyrsta kaflann mun ég setja hann hér á síðuna.

" We must kill them. We must incinerate them. Pig after pig, cow after cow, village after village, army after army. And they call me an assassin. What do you call it when the assassins accuse the assassin?"

Colonel Kurtz

After a long and valiant battle against the London Therapy Massage XXX Spam Bot, I have devised a new tactic: brains instead of brawn. I shall no longer suffer his intolerable spam powers, blatant URL-pushing and search-engine promotion. I shall deal the death blow to his insidious, corrupting influence. Yes, I now have a comments password.

The new password to post comments is white, the same password I use to prevent evil image-crawling bots from accessing my photo archive. For those of you with slippery memories, I have placed a notice by the "Add Comment" form reminding you of this fact. Happy commenting...

Oh, by the way -- no more fucking URL promotion for you, Mr. Spam Bot. I now filter out all comments containing Uniform Resource Locators.

And the Mentat triumphs once again...

Only rarely does a film truly take my breath away, and I have just watched such a film. Sin City, a dazzlingly imaginative, bloody and evil film-noir masterpiece.

Comes *highly* recommended. I have it in digital format, for those who come begging ;).

When I die, my tombstone will bear the inscription "Here lies Sveinbjorn Thordarson, and he's bloody well annoyed!".