Sveinbjorn Thordarson

Núna er verið að ljósleiðaravæða höfuðborgarsvæðið og nettengingar gegnum ljósleiðara eru þegar orðnar mjög samkeppnishæfar við ADSL tengingarnar sem allir hafa verið með hér á landi síðustu ár.

Þótt ég hafi vissulega verið mjög þakklátur þegar ég komst frá 56k baud mótaldi yfir á ADSL árið 1999 hefur mér alltaf verið illa við ADSL tenginar. ADSL er skammstöfun á Asymmetric digital subscriber line. Takið eftir orðinu asymmetric. Slíkar tengingar eru s.s. ekki symmetrískar samhverfar heldur er ójafn gagnaflutningshraði inn og út, þ.e.a.s. upphalshraði er yfirleitt 1/8 af niðurhalshraða. Þetta er mjög slæmt hafi maður áhuga á að hýsa eigið efni á tengingunni.

ADSL gerir ráð fyrir því að netverjinn sé passífur neytandi. Hann halar niður efni frá öðrum en býr ekki til né deilir sínu eigin. Og vilji menn deila sínu efni þá er ætlast til þess að þeir greiði fyrir hýsingaþjónustur hjá stórum fyrirtækjum, sem eiga vist að vera ein um að sjá okkur fyrir efni.

Ljósleiðarinn breytir þessu öllu. Þessar tengingar eru jafnhraðar út og inn, og þar að auki svo svakalega hraðar að þær duga vel fyrir jafnvel fjölsóttar vefþjónustur o.fl..