Sveinbjorn Thordarson

Ég hef aldrei starfað í stjórnmálaflokki eða ungliðahreyfingu. Í kosningum undanfarin ár hef ég stundum skilað auðu, stundum kosið hina ýmsu flokka. Mér hefur hins vegar aldrei nokkurn tímann dottið í hug að skrá mig í neinn flokk, gerast "flokksmaður." Aðalástæðan er óbeit mín á pólitík eins og hún birtist í raunveruleikanum (en ekki í fræðilegri stjórnspeki, sem ég hef lagt nokkra stund á). Mér finnst ég í raun ekki eiga pólitíska samleið með neinum íslenskum stjórnmálaflokki. Önnur ástæða er varanlegi stimpillinn sem maður fær á sig og fylgir manni alla ævi ef maður er með tengsl við einhvern flokk.

Að standa formlega utan flokkanna dugar hins vegar ekki við þessu. Ísland er eins og það er. Allir hafa einhver tengsl við flokkana. Frændi þeirra er e.t.v. í þessum flokki, eða pabbi þeirra starfaði fyrir þennan flokk eða maki vann á vegum fyrirtækis í eigu manna með ítök í flokknum o.s.fv. Allir sem hafa farið gegnum háskólanám á Íslandi hafa væntanlega einhvern tímann drukkið bjór í boði Samfylkingar eða Sjálfstæðisflokks, flestallir eiga vini tengda þessum flokkum á einn eða annan hátt. Það er næstum ómögulegt að vera "pólitískt óháður" í ströngum skilningi ef maður er á annað borð þátttakandi í opinberu lífi á Íslandi.

Þetta hefur hörmulegar afleiðingar: Á Íslandi á öll umræða sér stað gegnum flokksgleraugun. Það er aldrei tekið mark á skoðunum manna, rökum eða innihaldinu í málflutningi þeirra. Þess í stað er gert ráð fyrir því að hver einasti maður sé málgagn einhvers stjórnmálaafls í samfélaginu, flokksdýr. Síðan er grafið í gegnum fortíð viðkomandi. Þar finna menn auðvitað fyrr eða síðar eitthvað sem tengir hann við einn eða annan flokkinn. Síðan byrjar skítkastið. Menn eru "Baugspennar" eða "helvítis frjálshyggju-Sjallar" eða "spilltir Framsóknarmenn" eða "gamlir kommatittir" o.s.fv. Fyrir vikið þykir það engu máli skipta hvað þeir hafa að segja: málflutningur og rök eru ávallt túlkuð sem eintómt skraut fyrir flokkspólitíkina.

Þetta er stjórnmálaumræða á Íslandi í hnotskurn og hún er viðbjóðsleg.