Sveinbjorn Thordarson

Eitt af því sem fólk frá háþróuðum þjóðum furðar sig oft á þegar það heimsækir Bretland eru vaskarnir, en líkt og svo margt annað hér í landi* hafa þeir lítið breyst frá síðari hluta 19. aldar. Þeir hafa yfirleitt tvo krana, einn fyrir heita vatnið og einn fyrir það kalda, á sitt hvorum endanum. Þetta er auðvitað vonlaust fyrirkomulag, handaþvottur verður eins konar taugakerfisævintýri þar sem maður brennir og frystir hendurnar til skiptis (eða brennir vinstri höndina og frystir þá hægri).

Íbúðin sem ég bý í um þessar mundir er nokkuð nýmóðens á breskan mælikvarða. Hún hefur til dæmis tvöfalt gler í rúðunum, en það þykir mikill munaður, eitthvað sem duglegt og metnaðarfullt breskt millistéttarfólk lætur sig dreyma um. Mesta tækniundrið er þó baðherbergisvaskurinn, en hann hlýtur að þykja nýstárlegur með meiru. Í stað þess að hafa sitt hvoran kranann fyrir heita og kalda vatnið er bara einn krani með tveimur bunum sem blandast ekki. Hér að neðan er mynd af þessari ótrúlegu framtíðartækni í aksjón.