Bretar hafa skarað fram úr á alls konar sviðum evrópskrar menningar: þeir voru fyrstir að iðnvæðast og koma upp almennilegu bankakerfi, rituðu margar merkustu skáldsögur vestrænnar menningar, voru fremstir á báti í vísindabyltingu 17. aldar og síðan þarf varla að minnast á framlög þeirra til vestrænnar heimspeki.
Hins vegar hafa Bretar engin góð klassísk tónskáld.
Þjóðverjarnir hafa Bach, Beethoven, Mendelssohn, Wagner, Brahms, o.s.fv.
Frakkarnir hafa Ravel, Berlioz, Debussy, Saint-Saëns, Bizet, Fauré, o.s.fv.
Austurríkismenn hafa Haydn, Strauss, Mahler, Mozart, Schubert, o.s.fv.
Ítalirnir hafa Donizetti, Verdi, Rossini og Puccini.
Ungverjarnir hafa Liszt og Bartok, og meira að segja Pólverjarnir hafa Chopin (og eitthvað tilkall til Shostakovich).
En hvað með Bretana? Mér dettur bara tvö nöfn í hug: Elgar og Purcell, og báðir voru "mediocre at best," eiga svo sannarlega ekki heima í flokki með ofantöldum.
Bretarnir höfðu engin góð tónskald. Af hverju?
(Irish freedom fighter)
Add Comment |
RSS Feed
0
▽
Mér dettur til dæmis í hug Gustav Holst, kannski enginn "snillingur" en mér hefur alltaf líkað ágætlega við verkið hans, The Planets.