Add Comment |
RSS Feed
Maður á bara að setja peninga í hluti sem skila meiri peningum út hinum megin. (C.M. Burns um peningana sína: I'd trade it all, for a little more)
Ef maður setur pening í sinfóníuna, þá kemur bara menning út hinum megin. Hver veit nema sinfónían sé að rukka allt of mikið per tón. Það er engin leið að mæla það.
Úr skýrslunni.
"Hvað þjóðkirkjuna varðar telur SUS rétt að aðskilja ríki og kirkju með öllu. Það verður hins vegar ekki gert á einu bretti og því telur hópurinn rétt að gefa k irkjunni aðlögunartíma.
Þannig mætti aðskilja ríki og kirkju á 10 ára tímabili. Hið sama gildir með sóknargjöld, hvort sem um er að ræða Þjóðkirkjuna eða aðra söfnuði, og telur SUS réttast að einstaklingar kjósi sjálfir að styrkja þær sóknir sem þeir sæk ja frekar en að ríkið hafi þar milligöngu. Þessir liðir eru þó látnir óhreyfðir í bili en ungir sjálfstæðismenn telja fulla þörf á að endurskoða framlög til kirkjunnar hið snarasta, enda skýtur það skökku við að ein kirkjustofnun sé undir verndarvæng hins opinbera."
En um söfn, sjóði og slíkt, það skal leggja niður strax (eða selja).
En allt þetta dugar ekki einu sinni fyrir vaxtagreiðslum af skuldsetningunni sem stóru strákarnir í sama flokki komu okkur í.
Og þó þeir væli yfir skattahækkunum búast þeir við meiri skatttekjum en Datamarket gerir (tölur Datamarket taka þó ekki tillit til t.d. skattsvika og landflótta og eru því "best case": http://apps.datamarket.net/skattkerfi/).
Ég veit ekki hvort maður á að hlægja eða gráta...
Þeirra svar myndi væntanlega vera að markaðurinn myndi geta af sér þá menningu sem er eftirspurn eftir -- t.d. Skjá Einn og þætti um http://www.imdb.com/title/tt1000734/">hversu frábært það sé að vera mella í London.
Vandinn með slíka menningu er að hún verður ávallt eins og skítur með smá gyllingu sbr. þætti skjás eins. Það er engin að fara að setja menningu í einhverja "culture-bundble" og selja það á Wall Street. Menning er ekki high profit og þannig verður það alltaf og þar af leiðandi hefur hún engan sess í púra markaðshyggju.
Ég mæli bara með því að við látum lögmál markaðarins sjá um að sía út óæskilegt drasl og lágmörkum öll ríkisafskipti. Það er hagkvæmnin sem gildir. Ef það er eftirspurn þá lifir það. Ég vil ekki eitthvað þunglamalegt ríkisbatterí sem hægir á allri framför. Við endum bara í einhverju stalínísku skömmtunarmiðaþjóðfélagi.
Eins og hinn ágæti sálufélagi minn, M. Friedman (R.I.P) orðaði það:
If you put the federal government in charge of the Sahara Desert, in five years there'd be a shortage of sand."
Þetta eru sko orð að sönnu.
0
▽
Vá... og þetta er ekki Heimdallur, heldur SUS.