Ég hef undanfarið verið að lesa stórmerkilega og hreint út sagt framúrskarandi sagnfræðibók sem heitir Dark Continent: Europe's Twentieth Century, eftir Mark Mazower. Bókin fjallar um hugmyndafræðileg átök á 20. öld, og dregur upp mynd af hugmynda- og stjórnmálasögu 20. aldar sem stangast á við þá hefðbundnu sem við kynnumst í skóla.
Mazower færir rök fyrir því að einkenni 20. aldarinnar hafi verið átök og málamiðlanir milli þriggja hugmyndafræðilegra kerfa -- nefnilega, sósíalisma, fasisma og lýðræðislegs frjálslyndis. Þótt hugmyndakerfin tvö, sósíalismi og nasismi, hafi í dag horfið frá sjóndeildarhringnum, hafi þau verið lifandi valkostir sem svöruðu ákveðnum pólitískum þörfum í Evrópu í lok fyrra stríðs. Endanlegur sigur lýðræðis og frjálslyndis, sú teleólógíska sýn sem menn hafa á undanfarin hundrað ár eða svo, sé falshugmynd og blekking, raunin hafi verið sú að á hinum ýmsu köflum gátu evrópuríkin þróast í allt aðrar pólitískar áttir en þau gerðu.
Mæli eindregið með henni fyrir þá sem hafa einhvern áhuga á bakgrunninum að hugmyndasögu okkar tíma.
(Eiki)
Add Comment |
RSS Feed
0
▽
Það er annars ferlegt hvað sagan sem við lærum í skóla, og kannski drjúgur hluti hugmynda okkar um heiminn, er mikil goðsögn. Þetta gildir ekki síður um Ísland og það sem við lærum í íslenskum skólum.
Þetta sem ég rakst á um daginn, þó ekki beint tengt þessari bók sem varst að lesa, er skemmtileg lesning og prýðisgott mótvægi við ýmsum landlægum goðsögnum um Ísland:
http://www.gljufrasteinn.is/info.html?super_cat=2&cat=19&info=1636