Ég hef fylgst vandlega með erlendum fréttum um Ísland síðan kreppan skall á, og pirrað mig mikið á því hvernig þær eru iðulega pakkaðar af alls kyns klisjum, bulli og hýperbólu um Ísland og Íslendinga. Ég veit ekki hverjir eru að mata erlendu blaðamennina með þessu kjaftæði.
Í dag rýndi ég eilítið í bókina Meltdown Iceland eftir Roger Boyers, breskan blaðamann. Ég er varla kominn 10 bls. inn í hana og er strax búinn að rekast á bull eins og:
[Um lánabóluna] The bankers explained to fishermen and farmers that they needed to wait no longer for coveted cars or new homes....
Bændur og sjómenn eru innan við 6% af íslenska vinnumarkaðinum. Þetta hefur verið nokkurn veginn fast hlutfall í áratugi. Íslenski vinnumarkaðurinn samanstendur að langmestu leyti af þjónustustörfum, eins og tíðkast í öðrum þróuðum iðnríkjum. Samfélag bænda og sjómanna tilheyrir grárri forneskju fyrirstríðsáranna.
[Um áhrif nýtilkomnar fátæktar] Old delicacies such as ram's testicles, flattened sheep's heads and grilled whale were returning to the dining table in the absence of white truffles flown in from Copenhagen.
Hef séð svipaðar staðhæfingar í greinum í Guardian. Þetta er auðvitað argasta vitleysa. Mér þykir afar ólíklegt að menn éti hval eða þorramat eitthvað oftar nú en áður. Sparsamir Íslendingar éta kjötbollur og pasta. Þetta er svona blaðamennska sem fæst af því að lesa um Ísland á Wikipedíu og gefa ímyndunaraflinu frjálsar hendur.
[Um breytt hlutverk bankanna] ...past the brutalist architecture of the three banks, where Icelanders now settle their electricity bills rather than check their offshore stock portfolios.
Það eru liggur við bara gamalmenni sem greiða reikningana sína í bankaútibúum. Langflestir gera það sjálkrafa með mánaðarlegum greiðslum, eða þá gegnum netbanka, enda höfum við búið við bankaþjónustu sem var og er enn einstaklega skilvirk og góð, þá sérstaklega í samanburði við Bretland. Þar að auki þá eru höfuðstöðvar Glitnis og Kaupþings -- 'brutalist architecture' indeed -- ekki með þjónustuútibú.
Æi, þetta hljómar kannski nöldurslegt í mér, en ég verð bara svo rosalega þreyttur á að lesa og hlusta á þessar klisjur aftur og aftur...
(Steinn)
Add Comment |
RSS Feed
Já. Ég hef mikið verið að hugsa um þetta undanfarið.
Meiraðsegja reputable news source-ar tala oft ekki um annað en slátur, álfa og einhverja álíka vitleysu.
Ég held að þetta sé einkum samspil tveggja þátta. Ég heyrði útvarpsviðtöl við íslendinga af götunni á BBC. Útvarpsmaðurinn var að spyrja fólkið hálf-leiðandi spurninga, og fólkið tók þá upp hjá sér að falla að hugmyndum útvarpsmannsins og ýkja allt stórkostlega.
Á Grikklandi var ég spurður hvaðan ég væri og sagði "Iceland". Þá var spurt: "Iceland? Is that Ireland?"
Er ekki bara merkilegt að fólk viti yfirleitt af okkur, af góðu eða slæmu?
Hvernig var með grindhvalsljósmyndina sem allir héldu að væri af tradisjónal íslenskum hvalakvalalosta?
Ghaddafi sagði annars frá því í viðtali að erfitt væri fyrir Líbýumenn að díla við Skandinava sem gegnu allsberir á götum úti. Það er víst ekki eins algengt í Líbýu.
Varðandi ýmsar klisjur um Íslendinga, þá er það því miður oft þannig að Íslendingar sjálfir gera í því að ýkja sögurnar um álfatrú, hrútspungaát og aðra villimennsku, einungis til þess að gera sjálfa sig dálítið sérstakari í augum erlendra viðmælenda sinna. Þannig vindur þetta upp á sig.
En við erum náttúrlega bara bölvaðir villimenn og óttalegir álfar þegar svo ber undir. Þurfum við ekki bara að sætta okkur við það?
Ég held nú að okkar kynslóð -- og þær sem eftir okkur komu -- hafi voða lítið skylt við "gamla Ísland". Við þekkjum bara markaðssamfélagið, pítsur, ameríska sjónvarpsþætti, sólarlandaferðir til Benidorm. Við erum í grófum dráttum eins og hver önnur vúlgar, menningarsnauð ameríkaníseruð þjóð... e.t.v. aðeins heimapúkalegri, aðeins naívari, aðeins vitlausari ... en ekkert svo mikið, held ég.
Fyrir nokkrum vikum var ég að ræða við japanska stelpu sem er skiptinemi í HÍ og hún var mjög skeptísk þegar ég reyndi að leiðrétta þessa álfavitleysu. Hún var alveg handviss um að öll íslenska þjóðin tryði á álfa og hefði alltaf gert. Ég varð samt sjálf undrandi þegar hún sagði mér að fyrirfram ákveðin hjónabönd tíðkuðust enn í Japan og að hún gæti alveg hugsað sér að ganga í slíkt.
Þó það kunni að vera pínu bömmer fyrir útlending að koma til Íslands og búast við álfatrú og allri vitleysunni en komast svo að því að ekkert af þessu er satt, þá held ég að það sé enn verra fyrir útlending að koma til Noregs með þá hugmynd að Norðmenn séu boring og komast að því að það er satt.
Kveðja frá Noregi.
Eina sem gæti verið satt af þessum kvótum (sem voru nógu hroðaleg til að ég legg ekki í að lesa greinina) er þetta með þorramatinn. Ekki reyndar þennan þorrmat sem hann taldi upp þarna, þó hvalkjöt sé á boðstólunum og sé algjört lostæti, heldur slátur. Mér finnst ég hafa tekið eftir talsverðri aukningu í að fólk sé að kaupa óeldað slátur, eða að taka slátur sjálft. Ég hef svo sem engar tölur til að bakka þetta upp, en það eru alveg stórar kistur í hagkaupum etc. með hræódýru slátri og innmat.
0
▽
Talar hann ekkert um almenna álfatrú?