Sveinbjorn Thordarson

Á ferðum mínum um internetið í dag rakst ég á pistil um hvernig hamfarirnar í New Orleans um árið voru refsing Guðs á syndgurum -- ný Sódóma. Þetta leiddi til þess að ég fletti upp sögunni um Sódómu og Gómórru.

Ég hafði aldrei lesið þessa stórfurðulegu sögu áður, en hana má finna í fyrstu Mósebók. Ég nenni yfirleitt ekki að gera grín að Biblíunni -- of auðvelt skotmark -- en þessi saga var bara einum of góð. Ég hafði ekki hugmynd um að gamla testamentið væri svona svakalegt. Viðbúin?

Okei, staðan er eftirfarandi: Lot er eini dyggðugi maðurinn í Sódómu, sem er albyggð eipandi sódómítum. Guð er að plana eld- og brennisteinsmeðferð fyrir liðið en sendir þó tvo engla til þess að vara Lot við að borgin muni brenna. Só far só gúdd.

Eftir þetta breytist sagan í algjöra sýru.

Lot hittir englana við borgarhliðið og býður þeim að gista hjá sér. Af einhverri óskiljanlegri ástæðu vilja þeir ómögulega þiggja gestrisni hans, vilja frekar eyða nóttinni á sódómítaþöktum strætum borgarinnar. Þeir látast þó sannfærast fyrir rest. Um kvöldið safnast borgarbúar í kringum húsið hans Lot:

En áður en þeir gengu til hvíldar, slógu borgarmenn, mennirnir í Sódómu, hring um húsið, bæði ungir og gamlir, allur múgurinn hvaðanæva. Og þeir kölluðu á Lot og sögðu við hann: "Hvar eru mennirnir, sem komu til þín í kveld? Leið þú þá út til vor, að vér megum kenna þeirra." Lot gekk þá út til þeirra, út fyrir dyrnar, og lokaði hurðinni að baki sér. Og hann sagði: "Fyrir hvern mun, bræður mínir, fremjið ekki óhæfu. Sjá, ég á tvær dætur, sem ekki hafa karlmanns kennt. Ég skal leiða þær út til yðar, gjörið við þær sem yður gott þykir. Aðeins megið þér ekkert gjöra þessum mönnum, úr því að þeir eru komnir undir skugga þaks míns." Þá æptu þeir: "Haf þig á burt!" og sögðu: "Þessi náungi er hingað kominn sem útlendingur og vill nú stöðugt vera að siða oss. Nú skulum vér leika þig enn verr en þá."

-- Fyrsta Mósebók:19 [áherslur mínar]

Jahá. Mér skilst að það sé löng og virðuleg hefð fyrir því að túlka "kenna" hér sem kynmök. Lot er semsagt svo dyggðugur að þegar hópur af kolóðum sódómítum safnast í kringum húsið hans með það fyrir stafni að nauðga engla-gestum hans þá býður hann óspjallaðar dætur sínar í þeirra stað. Það er nú aldeilis dyggð.

Eins og þetta sé ekki nógu súrt, þá breytist þetta allt saman síðarmeir í sifjaspellsorgíu þar sem dætur Lots hella hann pissfullann og eiga útihátíðarmök við hann:

Kom þú, við skulum gefa föður okkar vín að drekka og leggjast hjá honum, að við megum kveikja kyn af föður okkar." Síðan gáfu þær föður sínum vín að drekka þá nótt, og hin eldri fór og lagðist hjá föður sínum. En hann varð hvorki var við, að hún lagðist niður, né að hún reis á fætur.

Og morguninn eftir sagði hin eldri við hina yngri: "Sjá, í nótt lá ég hjá föður mínum. Við skulum nú einnig í nótt gefa honum vín að drekka. Far þú síðan inn og leggst hjá honum, að við megum kveikja kyn af föður okkar." Síðan gáfu þær föður sínum vín að drekka einnig þá nótt, og hin yngri tók sig til og lagðist hjá honum. En hann varð hvorki var við, að hún lagðist niður, né að hún reis á fætur.

Þannig urðu báðar dætur Lots þungaðar af völdum föður síns.

-- Fyrsta Mósebók:19 [áherslur mínar]

Er þetta heilaga rit hin endanlega uppspretta siðferðis?