Today, faith in political action is practically dead, and it is technology that expresses the dream of the transformed world. Few people any longer look forward to a world in which hunger and poverty are eradicated by a better distribution of the wealth that already exists. Instead, governments look to science to create ever more wealth. Intensive agriculture and genetically modified crops will feed the hungry; economic growth will reduce and eventually remove poverty. Though it is often politicians who espouse these policies most vociferously, the clear implication of such technical fixes is that we might as well forget about political change. Rather than struggling against arbitrary power, we should wait for the benign effects of growing prosperity -- John Gray, Heresies (London, 2004).
(Sveinbjörn)
Add Comment |
RSS Feed
Gray er nú þarna að fjalla um og greina skoðanir annara frekar en að leggja blessun sína á þær. Ég hugsa að þú hefðir gaman af skrifum hans, Freyr, hann er einn af beittari gagnrýnendum nýfrjálshyggju, markaðskerfa og umhverfisspjalla. Mæli með bókinni Straw Dogs: Thoughts on Humans and Other Animals, og líka Enlightenment's Wake. Mjög thought-provoking stöff, þótt ég sé oft ósammála honum um ýmislegt.
0
▽
"Faith in political action is dead because political action is dead?"
..hittir það ekki naglann betur á höfuðið. Hið pólitíska svið(e. political arena) hefur verið yfirgefið og sneytt öllum hugsjónum, eftir standa atvinnustjórnmálamenn sem rökræða innan mjög þröngs ramma. Ramma sem hefur mest megnis verið búinn til af PR-expertum og (I dare say) bandarískum right-wing think-tanks. Almenningur fylgist apaþetískur með og er hálf-partinn sammála hinum óskrifaða consensus að stjórnamál séu fyrst og fremst leikvöllur elítunnar, þ.e. hvort sem það er pólitísk/stofnannabundinn elíta eða hefðbundið corporatocracy.
Punkturinn minn er sá að þessi almenna hegðun er lærð.
Aðeins til að svara þessum punkti textans, vil ég segja að nú þegar er til staðar tæknin, mannvitið og auðlindirnar til að breyta heiminum. Þ.e. að bjóða öllum jarðarbúum upp á þau gæði sem við teljum nokkuð sjálfsögð, menntun, húsnæði, fæði og klæði et.c. Það vantar því ekki upp á vísindi og tækni heldur meðvitund, kunnáttu og, já, ákveðinn pólitískan vilja til að láta þessa hluti verða að veruleika.
Mér geðjast persónulega ekki að þeirri hugmyndafræði sem endurspeglast í textanum. Ef ég tek dæmið til enda, er verið er að segja að fólk sé þess ekki megnugt að breyta samtíma sínum, heldur verði að bíða eftir e-i almáttugri abstraktsjón til að koma til sögunnar og redda málunum.
Hljómar eins og trúarbrögð, og lyktar eins og intellectual opiumate. Disempowering jargon, þangað til ég sannfærist um annað.