Á síðari hluta 17. aldar ritaði enski heimspekingurinn John Locke eftirfarandi:
Vague and insignificant forms of speech, and abuse of language, have so long passed for mysteries of science, and hard and misapplied words, with little or no meaning, have by prescription, such a right to be mistaken for deep learning, and height of speculation, that it will not be easy to persuade, either those who speak, or those who hear them, that they are but the covers of ignorance, and hindrance of true knowledge.
Hann gæti allt eins verið að skrifa um póstmódernisma samtímans...
(Sveinbjorn)
Ég las einu sinni bók eftir mjög alvarlegan fræðimann sem notaði hugtakið "jettison" 5 sinnum á 2 blaðsíðum. Ég skildi ekkert eftir að hafa lesið þessar tvær blaðsíður, en ég skynjaði að hann var að reyna að segja mér einhvern mikinn sannleik.
Maðurinn var bara svo hrapalega lélegur penni. Enda afurð skoska menntakerfisins.
Sammála þar, enda allir búnir að "jettisona" þeim pælingum nema harðkjarnafemínistar.
Er einnig hrifin af eftifarandi tilvitnun í Hume:
If we take in our hand any volume of divinity or school metaphysics let us ask this question, does it contain any abstract reasoning concerning quantity or number? No. Does it contain any experimental reasoning concerning matter of fact or existence? No. Commit it then to the flames, for it can be nothing but sophistry and illusion.

0
▽
Damn straight.