Ég var að enda við að lesa skýrslu í Economist um menntamál í Finnlandi og Svíþjóð, en þessar tvær þjóðir, ólíkt Íslendingum, standa sig mjög vel í menntun barna.
Finnland hefur staðið sig einstaklega vel undanfarna áratugi, og það má vist rekja til góðra kennara, en kennarar í grunnskólum Finnlands eru upp til hópa með það sem samsvarar mastersmenntun. Síðan kemst ekki hver sem er í kennaranámið. Mér fannst eftirfarandi hreint út sagt ótrúlegt:
Matti Meri, a professor of pedagogy, tells me that the root of the Finnish education system's success is its extraordinary ability to attract the very best young people into teaching: only around 10% of applicants are accepted for teacher training.
Jahá, einungis 10% af umsækjendum -- elítan -- kemst í kennaranám. Hlutum er ekki beinlínis þannig háttað á Skerinu, þar sem kennsla í grunnskólum og menntaskólum er illa borguð og laðar upp til hópa ekki að sér hæfasta og besta fólkið sökum lakra launakjöra (þótt auðvitað starfi þar mikið af góðu og færu fólki).
Ég var mörg ár í íslenska grunnskólakerfinu. Í retróspekt þá var það hreint út sagt agalegt. Kannski væri sniðugt að reyna að koma menntamálum á Íslandi í lag í stað þess að byggja olíuvinnslustöðvar á Vestfjörðum?
(Sveinbjörn)

0
▽
Hvað í ósköpunum hefur olíuhreinsunarstöð á Vestfjörðum með þetta að gera?