Ég hef aldrei verið kaffidrykkjumaður. Ég þekki sjálfan mig nógu vel til þess að vera meðvitaður um hversu mikill fíkill ég er: Ég drekk of mikið af áfengi, ég reyki of mikið, ég drekk of mikið kók, ég ét of mikið af sykri, ég hangi of mikið á netinu o.s.fv. Fyrir vikið hef ég alltaf hugsað með mér að það væri nú algjör skömm að bæta enn einni fíkn inn á þann langa listann af fíknum sem ég er haldinn.
Skynsemin flaug út um gluggann um daginn, og ég er byrjaður að drekka kaffi. Auðvitað geri ég það óhóflega, eins og allt annað, og er nú koffínvíraður frá morgni til kvölds. Því fylgja höfuðverkir, svefnleysi, fráhvarfseinkenni, brjóstsviði og almenn sálarangist -- en það verður ekki aftur snúið upp úr þessu...
(Sveinbjörn)
Ég hef verið kaffisjúklingur í 10 ár núna og mér finnst það bara ágætt. Ég sé enga ástæðu fyrir því að hætta að drekka kaffi. Hvað er svona óhollt við kaffi? Þegar ég er kominn á tíunda bollann, svona um 5 leytið á venjulegum vinnudegi, er ég farinn að afkasta á við fjóra með þessu super multitasking ability sem kaffið veitir manni.

0
▽
Ég óska þér innilega til hamingju með þennan ánægjulega áfanga í lífi þínu.
... og hver veit nema þú getir köttað á kókið í staðinn?
Djók