Sveinbjorn Thordarson

Svona liti ég vist út sem Simpsons karakter:

Ég er búinn að ákveða að fara til Edinborgar næsta haust.

Ég fór um daginn á prýðis tónleika með Megasi, KK og Hjálmum. Eftir tónleikana sátum við Arnaldur, Gunni og Steini í Hljómskálagarðinum fram eftir nóttu og drukkum bjór. Á þessu ágæta fylliríi spratt kollektívkt fram eftirfarandi heimspekibrandari:

Spurning: Hver er mismunurinn á Megasi og Derrida?

Svar: Það er hægt að skilja Megas þegar hann er edrú.

Það er svolítið síðan ég setti inn færslu á þessa síðu, enda búið að vera eintómt djamm og drykkja síðan ég setti fætur á íslenska grundu -- afmæli, útskriftarveislur, tónleikar, þjóðhátíðardagur eða bara almenn helgarskyldurækni. Lifrin og lungun eru ekki sátt.

Nú tekur alvara lífsins við, þar sem ég þarf að byrja að vinna að ritgerðinni og finna mér eitthvað tekjuaukandi fyrir stafni í sumar. Vona að það verði ekki of margar freistingar á mínum vegi...

Á öðrum nótum, þá eru komnar skjámyndir úr Mac OS X 10.5 "Leopard".

Fór í bæinn í gær í fyrsta skiptið síðan reykingabannið var sett í gang. Það var ömurlegt að geta ekki reykt inni. Þessi lög eru samt að öllum líkindum komin til þess að vera -- svona löggjöf er aldrei rúllað aftur. Hvaða stjórnmálamaður vill standa upp fyrir réttindum reykingafólks og verða "reykingapólitíkusinn" í kjölfarið?

Fyrir mitt leyti, þá ætla ég að greiða atkvæði með peningum mínum, og stunda hreinlega skemmtistaði borgarinnar minna. Ég vil frekar vera í heimahúsum einhvers staðar þar sem ég get reykt heldur en að vera ófær um að njóta gullnu blöndunnar -- tóbaks og bjórs.

Ég er kominn aftur heim á Skerið og geri ráð fyrir að vera hérna í mest allt sumar að vinna að MSc.-ritgerðinni. Líkt og áður, þá er farsímanúmerið mitt 861-0584.

Ég vil vekja athygli á því að ég missi að öllum líkindum LSE netfangið mitt eftir nokkra mánuði. Ég hef notast við það í samskiptum við fólk sökum þess að SMTP þjónn LSE neitar að senda frá non-LSE netföngum, og simnet.is þjónninn neitar að senda frá útlöndum. Nú bið ég fólk um að notast ávallt við fasta íslenska netfangið mitt, sem er:

Það beið mín bréf frá Edinborg þegar ég kom inn um dyrnar heima á Öldugötunni, þar sem mér bauðst inn í Masters prógrammið þeirra í heimspeki og sagnfræði Upplýsingarinnar, að því gefnu að ég sanni að ég kunni ensku. Ég komst semsagt inn í öll þau prógröm sem ég sótt um í ... ekki svo slæmt. Nú er bara að gera upp við sig hvert af þessum þremur prógrömmum er mest spennandi.

Það er annars djöfulli fínt að vera kominn heim í ferska loftið, almennilega kókið og myndarlegu stúlkurnar. Það er þó ekki alveg laust við að ég hafi fundið fyrir smá nostalgískri melankólíu við að yfirgefa litla 120-pund-á-viku skítaherbergið mitt við Bishopsgate, þrátt fyrir hávaðann, drykkjulætin og mengunina.

"The modern State is a body of intellectuals, which is invested with privileges, and which possesses means of the kind called political for defending itself against the attacks made on it by other groups of intellectuals, eager to possess the profits of public employment. Parties are constituted in order to acquire the conquest of these employments, and they are analogous to the State" -- Georges Sorel, La Décomposition du Marxisme

Úff...meingölluð greining. Ég myndi strax telja það miklar framfarir ef íslenska ríkið samanstæði af "a body of intellectuals."

Það er hins vegar enginn skortur á liði sem er "eager to possess the profits of public employment"...

Jæja, var að koma úr viðtalinu í King's College, Lundúnum. Auðvitað var yours truly "dashing, daring and brilliant", eins og venjulega. Eftir smá spjall var ég spurður hvort það væri ekki vandamál að ég hefði engan bakgrunn i sagnfræði. Ég svaraði að saga hefði verið áhugamál hjá mér í mörg ár, og að ég læsi heilmikið af sagnfræðibókum í frítíma mínum. Þá var ég spurður hver væri síðasta sögubókin sem ég hefði lesið. Ég svaraði "The Iron Kingdom: The Rise and Downfall of Prussia 1600-1947".

"Could you summarise the book for me?".

Síðan talaði ég í tíu mínutur eða svo um ris Hohenzollern ættarinnar, pólitísk umsvif Pruss-Brandenborgar í 30 ára stíðinu, hertækni Friðriks mikla og samskipti hans við Voltaire, áhrif Moltke og prússnesku stríðshefðarinnar í Napóleonsstyrjöldunum, sameiningu Þýskalands undir Bismarck og upplausn Prússíu af Bandamönnum 1947.

Að þessu loknu bauðst mér pláss við King's College, London.

Á morgun fer ég í viðtal við Prófessor Ljúdmillu Jórdanóva í King's College, London varðandi umsókn mína um MA nám í evrópskri nýaldarsagnfræði við sagnfræðiskorina þar næsta haust.

Ég var að skoða Amazon.com pöntunaryfirlitið mitt fyrir undanfarið ár síðan ég fluttist til Lundúna -- ég er búinn að panta bækur fyrir 640 pund, eða um 85 þúsund krónur. Þetta er ávanabindandi andskoti. Hef ekki hugmynd hvernig ég á að koma þessu öllu heim...

Þá er sumarið nokkurn veginn komið á hreint hjá mér. Í sumar verð ég án fasts sumarstarfs í fyrsta skipti síðan ég var unglingur. Þess í stað mun ég vinna að MSc.-ritgerðinni, og reyna að redda mér einhverjum freelance verkefnum við þýðingar og tölvuvinnu. Ábendingar og hjálp varðandi hvar slík verkefni er að finna væri vel þegin.

Annars, þá ætti mér að berast 500 dollara ávísun í pósti á næstu dögum frá Google -- þökk sé Firefox mekanismanum sem hefur verið á síðunni undanfarið eitt og hálft ár...

Núna er ég búinn í prófum og melluþunnur. Flýg heim 15da júní.

Úr The Economist í dag, þar sem fjallað er um frídaga:

FINNS enjoy more paid statutory holiday every year than anyone else in the rich world, getting an average of 44 days off in which to relax (including annual leave and public holidays). Most European countries allow more than the EU legal minimum of four weeks. Even Britain, the most slave-driving, has an additional eight public holidays. And it's not just Europeans who laze about; Cubans get 36 days off. By contrast, Japanese employees get 18 days off a year. But American workers have perhaps the most to feel aggrieved about: theirs is the only rich-world country that does not give any statutory paid holiday. (In practice, most workers get around 14 days off.) All work and little play does provide some consolation, however—America and Japan are the world's biggest economies. [áherslur mínar]

Þetta finnst mér skrýtin athugasemd. Ástæðan fyrir því að Bandaríkin og Japan eru stærstu efnahagir heims er sökum þess að þessi lönd eru fjölmennust af iðnvæddu, þróuðu ríkjunum -- ekki vegna þess að fólkið þar fær fáa frídaga. Það eru 300 milljónir manns í BNA og í kringum 130 milljónir í Japan. Stærsta þróaða ríkið á eftir Japan er Þýskaland með 80 milljónir, rúmlega þriðjungi minna af fólki.

Ef við skoðum þjóðarframleiðslu, þá eru Luxemborg, Noregur, Mónakó, Qatar, Ísland, Írland, Sviss og Danmörk með hærri þjóðarframleiðslu á hvern íbúa heldur en Bandaríkin. Samt eru flest þessi lönd með heilmarga lögbundna frídaga.

Og hvað Japan snertir, þá eru Svíþjóð, Holland, Bretland, Austurríki, Kanada, Belgía, Ástralía og Frakkland með hærri þjóðarframleiðslu á haus þrátt fyrir sína lögbundnu frídaga.

Þessi tengsl sem Economist ýjar að milli fjölda frídaga og þjóðarframleiðslu eru býsna vafasöm.

Djöfull væri "Ockham's Razor" gott nafn á stuð-metal hljómsveit.

When alcohol is consumed, it enters the bloodstream and causes the pituitary gland in the brain to block the creation of vasopressin (also known as the antidiuretic hormone). Without this chemical, the kidneys send water directly to the bladder instead of reabsorbing it into the body. This is why drinkers have to make frequent trips to the bathroom after urinating for the first time after drinking. According to studies, drinking about 250 milliliters of an alcoholic beverage causes the body to expel 800 to 1,000 milliliters of water; that's four times as much liquid lost as gained. This diuretic effect decreases as the alcohol in the bloodstream decreases, but the aftereffects help create a hangover.

The morning after heavy drinking, the body sends a desperate message to replenish its water supply -- usually manifested in the form of an extremely dry mouth. Headaches result from dehydration because the body's organs try to make up for their own water loss by stealing water from the brain, causing the brain to decrease in size and pull on the membranes that connect the brain to the skull, resulting in pain.

The frequent urination also expels salts and potassium that are necessary for proper nerve and muscle function; when sodium and potassium levels get too low, headaches, fatigue and nausea can result. Alcohol also breaks down the body's store of glycogen in the liver, turning the chemical into glucose and sending it out of the body in the urine. Lack of this key energy source is partly responsible for the weakness, fatigue and lack of coordination the next morning. In addition, the diuretic effect expels vital electrolytes such as potassium and magnesium,

[...] the only fool-proof way to avoid a hangover [...] is not to drink alcohol

Stundum er lífið eitthvað svo ósanngjarnt.

<Bjossi_86> einsog vinur minn .. sem var alkólisti, hélt svo uppá það að vera búinn að vera edrú í mánuð .. með þvi að fá sér bjór
<eldarc> hahahahahaha
<Morrisons> frábær ákvörðun :)
<Bjossi_86> já :) haha
<Bjossi_86> enda fór allt á sama veg hjá honum aftur
<Morrisons> sjálfur er ég alki og þetta er eitthvað sem ég myndi aldrei láta mér detta í hug
<Morrisons> að vera edrú í mánuð, meina ég


Í dag barst mér í pósti bók sem hann Þórir Hrafn var svo góður að benda mér á: Iron Kingdom: The Rise and Downfall of Prussia 1600-1947. Ég hlakka mikið til þess að lesa hana að prófum loknum, enda Prússland mögulega mesta kick-ass ríki Evrópusögunnar.

Prússneski herinn varð að öflugasta hermætti 19du aldarinnar þökk sé hernaðarhefð sem hófst með snillingnum Moltke í Napóleonstyrjöldunum. Friedrich von Schrötter sagði um Prússland að það væri "ekki ríki með her, heldur her með ríki". Mér finnst járnkraftur Prússlands alltaf endurspeglast best í eftirfarandi tilvitnun í Ottó heitinn Bismarck:

Helstu viðfangsefni samtímans munu ekki leysast með ræðuhaldi og meirihluta atkvæðum, heldur með blóði og járni!

Það má vafalaust rekja ótrúlega sigra Þýskalands í síðari heimsstyrjöld að miklu leyti til Prússnesku herhefðarinnar. Blóð og járn indeed...