Það býr skítugur frakki í næsta herbergi. Hann er dæmigerðasta franska manneskja sem ég hef nokkru sinni hitt. Hann er grannvaxinn á svona frekar óheilbrigðan hátt. Hann er með sítt hár sem er alltaf skítugt. Hann er kaþólikki og trúir að ég sé sennilega á leiðinni til helvítis, og að páfinn sé "góður maður". Hann trúir á ástina og á kynlíf innan hjónabands. Hann telur að markmið manneskjunar sé að ná fullkomnun í augum Guðs. Hann fílar lélega tónlist frá 9da áratugnum. Hann er sífellt að éta, og étur mestmegnis mygluosta eða lauk. Fyrir vikið er hann ávallt andfúll. Hann talar ensku með dæmigerðum frönskum hreim, og byrjar aðra hverja setningu á "...een France...". Hann er að læra "Finance" við LSE.
Um daginn spurði hann mig hver steríótýpan yfir franska karlmenn væir á Íslandi. Ég svaraði: "Frenchmen are generally regarded as weak, effeminate, arrogant, hypocritical, perfume-wearing dandies that do nothing but complain.".
(Gunni)

0
▽
Og hvað með það?
Öll erum við "different" svo ég tali beint til þín ;)