Sveinbjorn Thordarson

Spámaðurinn Zaraþústra hafði á réttu að standa þegar hann sagði heiminn einkennast af átökum tveggja afla. Hins vegar hafði hann rangt fyrir sér um hver þessi öfl væru. Heimurinn einkennist nefnilega ekki af átökum hins góða og hins illa, heldur af átökum B-fólks og A-fólks.

Við "B"-fólkið rísum ekki á fætur fyrir hádegi, við förum ekki í kaldar sturtur og heilinn á okkur er upp á sitt besta í svartmyrkri miðnættis. Kall okkar til svefns er fuglasöngur sólrisu og morgunumferðin þegar kúgarar og óvinir okkar, A-fólkið, rísa úr rekkju.

Ég spyr: Af hverju erum við "B" en þetta pakk "A"? Af hverju er það ekki öfugt? Lífstíll B-mannsins er bersýnilega betri -- það eru við sem verðskuldum fyrsta bókstaf stafrófsins. Nú kynni einhver smart-ass að benda á að A-fólk fái stöðu fyrr í stafrófinu því það vaknar fyrr, en þetta er auðvitað ekkert nema útúrsnúningur. Tíminn er afstæður -- það mætti alveg eins segja að B-fólkið sé að vakna *langt* á undan A-fólkinu, og sé í rauninni "degi" á undan. Nei, sannleikurinn er sá að við B-menn erum kúgaðir af A-pakkinu. Þeirra afbakaði sólarhringur, framleiðsla frumstæðs bændasamfélags, á ekkert skylt við metrópólíska lífstílinn, og því lítil ástæða fyrir að halda í hann. Ekki er þörf á dagsbirtu fyrir skrifstofuvinnu og þjónustustörf, og þar sem á birtu er þörf má hæglega afgreiða málið með nútíma ljósatækni.

Byltingin mun koma, ég sver það...