6.3.2006 kl. 16:24
Ég rakst á þennan bút í Nytjahyggju Mills og varð hugsað til samræðu sem ég átti við Arnald og Steina fyrir u.þ.b. tveimur árum:
Few human beings would resign human for bestial pleasures; no person would prefer stupidity to intelligence, or selfishness and baseness to feeling and conscience. A being of higher faculties requires more to make him happy, is probably more liable to pain than one of interior type, yet he can never really wish to sink into what he feels to be a lower grade of existence. Whoever supposes this preference involves a sacrifice of happiness confounds happiness and satisfaction. It is better to be a human being dissatisfied than a pig satisfied; better to be a Socrates dissatisfied than a fool satisfied. And if the fool or the pig thinks otherwise, it is because they have no experience of the better part. -- John Stuart Mill
Ég stend við það sem ég sagði þá -- betra að vera Sókrates þjáður en ánægt svín.
8 comments
(Sveinbjörn)
(Sveinbjörn)
Add Comment |
RSS Feed
Þetta er nú háð meira en það sem Mill segir. Ég vil nú bara nefna það að margur Sókratesinn hefur dópað og drukkið sig í hel vegna þess hve Sókratesarlífstíllinn er í raun ætandi fyrir mannssálina. Ég verð nú að segja það fyrir mína parta þá vel ég alltaf hinn gullna meðalveg, hið gráa, vegna þess að ekkert er svart og hvítt. Ég er hér að vitna í það sem ég sagði fyrir 1-2 árum síðan, þ.e. ég afneita öllum svarthvítum hípóþetískum spurningum.
0
▽
Ah, the pleasures of bestiality.