Nú á dögum virðist hver einasti Gísli, Eiríkur og Helgi hafa svokallaða bloggsíðu. Það er í sjálfu sér ekkert athugavert við það, en flestir nýta sér ókeypis þjónustur vefheima eins og Blogspot, Blogger, o.s.frv. Af einhverri óskiljanlegri ástæðu virðast allar þessar síður nota 10 punkta leturstærð -- stundum er letrið ljósgrátt, og hlekkirnir til hliðanna oft daufbláir á litinn. Þetta er hluti af tískubylgju sem hefur tröllriðið Netinu undanfarin 2-3 ár, og birtist fyrst á sérhönnuðum CSS-dómíneruðum fyrirtækjavefum, en hefur nú unnið sér leið niður í vefsíður litla mannsins, væntanlega gegnum eitthvað "Reaganomic trickle-down effect".
Ég er afar mótfallinn þessari tísku. Hún einkennist af svona "form-before-function" skítafílósófíu sem dregur úr notagildi og þægindum vöfrunar. Ég spyr: Hvort er þægilegra að lesa, þetta:
Ég vil að texti sé auðlesinn
eða þetta?
Ég vil að texti sé auðlesinn
Hér á síðunni minni nota ég svarta 13 punkta leturgerð sem er auðveld á augun jafnvel á lélegum CRT skjám. Ég hvet eindregið þá sem lesa þetta að hætta þessu smáleturs-rugli á vefsíðum sínum.
(Sveinbjorn)
Sagði ég eitthvað um að það væri rangt að hafa fallegar síður? Nei.
Málið er að ég heimsæki almennt ekki vefsíður til þess að skoða hönnunina -- ég fer þangað í leit að efni til aflestrar, eða álíka. Það er gott og blessað að fara inn á síðu í fyrsta skipti, og sjá að hún er flott, etc, en subsequently þá langar manni bara að efni síðunnar sé auðlesið og aðgengilegt. Fyrir vikið, þá er ég á móti þeirri fílósófíu að *fórna* praktísku notagildi og aðgengilegheitum fyrir fagurfræðilega eiginleika. Ef menn geta sameinað þetta tvennt, þá er það auðvitað hið besta mál.
Þetta er eitt af ástæðunum afhverju ég les http://www.mbl.is/mm/greinilegur/">Morgunblaðsvefinn fyrir sjónskerta :D:

0
▽
hehe, kannast við þetta. Sumar síður eru með nánast ólesanlegan texta vegna þess að liturinn á fontinum gersamlega hverfur saman við bakgrunninn. En mér finnst 10 punktar allt í lagi. Ef hanna skal flotta og góða síðu þá verður útlitið og stíllinn að vera í lagi líka.